ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 9.8

9.8.1

ए॒ते सोमा॑ अ॒भि प्रि॒यमिन्द्र॑स्य॒ काम॑मक्षरन् ।
वर्ध॑न्तो अस्य वी॒र्य॑म् ॥

ਇਹ ਸੋਮਰਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਕਾਮਨਾ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਵੀਰਜ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।

पु॒ना॒नास॑श्चमू॒षदो॒ गच्छ॑न्तो वा॒युम॒श्विना॑ ।
ते नो॑ धान्तु सु॒वीर्य॑म् ॥

ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦੇ, ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ — ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉੱਤਮ ਵੀਰਤਾ ਦੇਣ।

इन्द्र॑स्य सोम॒ राध॑से पुना॒नो हार्दि॑ चोदय ।
ऋ॒तस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਿਆਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ; ਰਿਤ ਦੀ ਕੁੱਖ-ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਲਈ।

मृ॒जन्ति॑ त्वा॒ दश॒ क्षिपो॑ हि॒न्वन्ति॑ स॒प्त धी॒तयः॑ ।
अनु॒ विप्रा॑ अमादिषुः ॥

ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸੱਤ ਵਿਚਾਰ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਵੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ।

दे॒वेभ्य॑स्त्वा॒ मदा॑य॒ कं सृ॑जा॒नमति॑ मे॒ष्यः॑ ।
सं गोभि॑र्वासयामसि ॥

ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਅਨੰਦ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਸਿਰਜਦਿਆਂ, ਉੱਨ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢਕਦੇ ਹਾਂ।

पु॒ना॒नः क॒लशे॒~ष्वा वस्त्रा॑ण्यरु॒षो हरिः॑ ।
परि॒ गव्या॑न्यव्यत ॥

ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ, ਲਾਲ-ਭੂਰਾ ਸੋਮ ਵਸਤਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਧਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਹਿ ਗਿਆ।

म॒घोन॒ आ प॑वस्व नो ज॒हि विश्वा॒ अप॒ द्विषः॑ ।
इन्दो॒ सखा॑य॒मा वि॑श ॥

ਹੇ ਇੰਦੂ, ਦਾਨੀ ਦੇ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਵਹਿ ਕੇ ਆ; ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਮਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ।

वृ॒ष्टिं दि॒वः परि॑ स्रव द्यु॒म्नं पृ॑थि॒व्या अधि॑ ।
सहो॑ नः सोम पृ॒त्सु धाः॑ ॥

ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਜ ਵਹਾ; ਹੇ ਸੋਮ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਬਲ ਦੇ।

नृ॒चक्ष॑सं त्वा व॒यमिन्द्र॑पीतं स्व॒र्विद॑म् ।
भ॒क्षी॒महि॑ प्र॒जामिष॑म् ॥

ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ, ਇੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਪੀਤੇ ਹੋਏ, ਸਵਰਗ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰੀਏ; ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਅੰਨ ਦਾ ਭੋਗ ਕਰੀਏ।