ଉପନିଷଦ · Chāndogya 1.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 1.3.1
अथाधिदैवतं य एवासौ तपति तमुद्गीथमुपासीतोद्यन्वा एष प्रजाभ्य उद्गायति । उद्यꣳ स्तमो भयमपहन्त्यपहन्ता ह वै भयस्य तमसो भवति य एवं वेद ॥ १.३.१ ॥
ଏବେ ଅଧିଦୈବତ ଦୃଷ୍ଟିରେ: ଯେ ଦୂରରେ ତପୁଛି ସେହି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ହିଁ ଉଦ୍ଗୀଥ ଭାବି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଉଦିତ ହୋଇ ସେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଗାନ କରେ। ଉଦିତ ହୋଇ ସେ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଭୟ ଦୂର କରେ। ଯେ ଏପରି ଜାଣେ, ସେ ଭୟ ଓ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରନ୍ତା ହୁଏ।
Chāndogya 1.3.2
समान उ एवायं चासौ चोष्णोऽयमुष्णोऽसौ स्वर इतीममाचक्षते स्वर इति प्रत्यास्वर इत्यमुं तस्माद्वा एतमिमममुं चोद्गीथमुपासीत ॥ १.३.२ ॥
ଏ ଓ ସେ ପ୍ରକୃତରେ ସମାନ; ଏ ଉଷ୍ଣ, ସେ ମଧ୍ୟ ଉଷ୍ଣ। ଏହାକୁ 'ସ୍ୱର' ଓ ତାକୁ 'ପ୍ରତିସ୍ୱର' କୁହାଯାଏ। ତେଣୁ ଏହାକୁ ଓ ତାକୁ ଉଦ୍ଗୀଥ ଭାବି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।
Chāndogya 1.3.3
अथ खलु व्यानमेवोद्गीथमुपासीत यद्वै प्राणिति स प्राणो यदपानिति सोऽपानः । अथ यः प्राणापानयोः सन्धिः स व्यानो यो व्यानः सा वाक् । तस्मादप्राणन्ननपानन्वाचमभिव्याहरति ॥ १.३.३ ॥
ଏବେ ନିଶ୍ଚୟ ବ୍ୟାନକୁ ହିଁ ଉଦ୍ଗୀଥ ଭାବି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଯାହା ନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼େ ତାହା ପ୍ରାଣ; ଯାହା ଶ୍ୱାସ ଟାଣେ ତାହା ଅପାନ। ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନର ଯେଉଁ ସନ୍ଧି ତାହା ବ୍ୟାନ; ଯେ ବ୍ୟାନ ସେ ବାକ୍। ତେଣୁ ଶ୍ୱାସ ନ ଛାଡ଼ି ଓ ନ ଟାଣି ବାକ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ।
Chāndogya 1.3.4
या वाक्सर्क्तस्मादप्राणन्ननपानन्नृचमभिव्याहरति यर्क्तत्साम तस्मादप्राणन्ननपानन्साम गायति यत्साम स उद्गीथस्तस्मादप्राणन्ननपानन्नुद्गायति ॥ १.३.४ ॥
ଯାହା ବାକ୍ ତାହା ଋକ୍; ତେଣୁ ଶ୍ୱାସ ନ ଛାଡ଼ି ଓ ନ ଟାଣି ଋଚା ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ। ଯାହା ଋକ୍ ତାହା ସାମ; ତେଣୁ ଶ୍ୱାସ ନ ଛାଡ଼ି ଓ ନ ଟାଣି ସାମ ଗାଏ। ଯାହା ସାମ ତାହା ଉଦ୍ଗୀଥ; ତେଣୁ ଶ୍ୱାସ ନ ଛାଡ଼ି ଓ ନ ଟାଣି ଉଦ୍ଗାନ କରେ।
Chāndogya 1.3.5
अतो यान्यन्यानि वीर्यवन्ति कर्माणि यथाग्नेर्मन्थनमाजेः सरणं दृढस्य धनुष आयमनमप्राणन्ननपानꣳ स्तानि करोत्येतस्य हेतोर्व्यानमेवोद्गीथमुपासीत ॥ १.३.५ ॥
ଅତଏବ ଅଗ୍ନି ମନ୍ଥନ, ଦ୍ରୁତ ବସ୍ତୁର ଗତି, ଦୃଢ଼ ଧନୁ ଟାଣିବା ଆଦି ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର୍ମ ପ୍ରାଣକୁ ରୋକି ଓ ଅପାନକୁ ରୋକି କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଏହି କାରଣରୁ ବ୍ୟାନକୁ ହିଁ ଉଦ୍ଗୀଥ ମନେ କରି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।
Chāndogya 1.3.6
अथ खलूद्गीथाक्षराण्युपासीतोद्गीथ इति प्राण एवोत्प्राणेन ह्युत्तिष्ठति वाग्गीर्वाचो ह गिर इत्याचक्षतेऽन्नं थमन्ने हीदꣳ सर्वꣳ स्थितम् ॥ १.३.६ ॥
ଏବେ ଉଦ୍ଗୀଥର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। 'ଉଦ୍ଗୀଥ' ରେ 'ଉତ୍' ହେଉଛି ପ୍ରାଣ, କାରଣ ପ୍ରାଣ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଉପରକୁ ଉଠାଯାଏ। 'ଗୀ' ହେଉଛି ବାକ୍; ବାକ୍କୁ ହିଁ 'ଗିର୍' କୁହାଯାଏ। 'ଥ' ହେଉଛି ଅନ୍ନ; କାରଣ ଏ ସବୁ ଅନ୍ନରେ ହିଁ ସ୍ଥିତ।
Chāndogya 1.3.7
द्यौरेवोदन्तरिक्षं गीः पृथिवी थमादित्य एवोद्वायुर्गीरग्निस्थꣳ सामवेद एवोद्यजुर्वेदो गीर्ऋग्वेदस्थं दुग्धेऽस्मै वाग्दोहं यो वाचो दोहोऽन्नवानन्नादो भवति य एतान्येवं विद्वानुद्गीथाक्षराण्युपास्त उद्गीथ इति ॥ १.३.७ ॥
ଦ୍ୟୁଲୋକ ହିଁ 'ଉତ୍', ଅନ୍ତରିକ୍ଷ 'ଗୀ', ପୃଥିବୀ 'ଥ'। ଆଦିତ୍ୟ ହିଁ 'ଉତ୍', ବାୟୁ 'ଗୀ', ଅଗ୍ନି 'ସ୍ଥ'। ସାମବେଦ ହିଁ 'ଉତ୍', ଯଜୁର୍ବେଦ 'ଗୀ', ଋଗ୍ବେଦ 'ସ୍ଥ'। ଏହିପରି ଉଦ୍ଗୀଥର ଏହି ଅକ୍ଷରସବୁ ଜାଣି ଉପାସନା କରୁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ବାକ୍ ଦୁଗ୍ଧ ଦୋହନ କରେ; ସେ ଅନ୍ନବାନ ଓ ଅନ୍ନଭୋକ୍ତା ହୁଏ।
Chāndogya 1.3.8
अथ खल्वाशीःसमृद्धिरुपसरणानीत्युपासीत येन साम्ना स्तोष्यन्स्यात्तत्सामोपधावेत् ॥ १.३.८ ॥
ଏବେ ଆଶୀଃ (ଇଚ୍ଛାପୂର୍ତ୍ତି), ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଉପସରଣଗୁଡ଼ିକୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ସାମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଯିବ, ସେହି ସାମ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
Chāndogya 1.3.9
यस्यामृचि तामृचं यदार्षेयं तमृषिं यां देवतामभिष्टोष्यन्स्यात्तां देवतामुपधावेत् ॥ १.३.९ ॥
ଯେଉଁ ଋକରେ ଯେଉଁ ଋଷିଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଋକ ଅଛି, ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଯାଉଛି, ସେହି ଦେବତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ନେବା ଉଚିତ।
Chāndogya 1.3.10
येन च्छन्दसा स्तोष्यन्स्यात्तच्छन्द उपधावेद्येन स्तोमेन स्तोष्यमाणः स्यात्तꣳ स्तोममुपधावेत् ॥ १.३.१० ॥
ଯେଉଁ ଛନ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଯାଉଛି, ସେହି ଛନ୍ଦର ଆଶ୍ରୟ ନେବା ଉଚିତ; ଯେଉଁ ସ୍ତୋମରେ ସ୍ତୁତ ହେଉଛି, ସେହି ସ୍ତୋମର ଆଶ୍ରୟ ନେବା ଉଚିତ।
Chāndogya 1.3.11
यां दिशमभिष्टोष्यन्स्यात्तां दिशमुपधावेत् ॥ १.३.११ ॥
ଯେଉଁ ଦିଗ ଆଡ଼କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଯାଉଛି, ସେହି ଦିଗର ଆଶ୍ରୟ ନେବା ଉଚିତ।
Chāndogya 1.3.12
आत्मानमन्तत उपसृत्य स्तुवीत कामं ध्यायन्नप्रमत्तोऽभ्याशो ह यदस्मै स कामः समृध्येत यत्कामः स्तुवीतेति यत्कामः स्तुवीतेति ॥ १.३.१२ ॥
ଶେଷରେ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଯାଇ, କାମନାକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ସାବଧାନରେ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ; କାରଣ ଯାହାର ଯେଉଁ କାମନା, ତାହା ତାହା ପାଇଁ ନିକଟରେ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ। ଯେଉଁ କାମନାରେ ସ୍ତୁତି କରେ, ସେହି କାମନାରେ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।