உபநிடதங்கள் · Chāndogya 1.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 1.3.1
अथाधिदैवतं य एवासौ तपति तमुद्गीथमुपासीतोद्यन्वा एष प्रजाभ्य उद्गायति । उद्यꣳ स्तमो भयमपहन्त्यपहन्ता ह वै भयस्य तमसो भवति य एवं वेद ॥ १.३.१ ॥
இனி தெய்வ நோக்கில்: அந்த தொலைவில் சுடுகின்ற சூரியனை உத்கீதமாக எண்ணி உபாசிக்க வேண்டும். உதிக்கும்போது அவன் மக்களுக்காக உத்கானம் செய்கிறான். உதித்து இருளையும் பயத்தையும் அகற்றுகிறான். இவ்வாறு அறிபவன் பயத்தையும் இருளையும் அகற்றுபவனாகிறான்.
Chāndogya 1.3.2
समान उ एवायं चासौ चोष्णोऽयमुष्णोऽसौ स्वर इतीममाचक्षते स्वर इति प्रत्यास्वर इत्यमुं तस्माद्वा एतमिमममुं चोद्गीथमुपासीत ॥ १.३.२ ॥
இவனும் அவனும் உண்மையில் சமமானவர்களே; இவன் சூடானவன், அவனும் சூடானவன். இதனை ஸ்வரம் என்றும், அதனை பிரதிஸ்வரம் என்றும் கூறுவர். ஆகவே இவனையும் அவனையும் உத்கீதமாக உபாசிக்க வேண்டும்.
Chāndogya 1.3.3
अथ खलु व्यानमेवोद्गीथमुपासीत यद्वै प्राणिति स प्राणो यदपानिति सोऽपानः । अथ यः प्राणापानयोः सन्धिः स व्यानो यो व्यानः सा वाक् । तस्मादप्राणन्ननपानन्वाचमभिव्याहरति ॥ १.३.३ ॥
இனி நிச்சயமாக வ்யானனையே உத்கீதமாக உபாசிக்க வேண்டும். எது மூச்சை வெளியிடுகிறதோ அது பிராணன்; எது மூச்சை உள்ளிழுக்கிறதோ அது அபானன். பிராணனுக்கும் அபானனுக்கும் உள்ள சந்திப்பே வ்யானன்; வ்யானனே வாக். ஆகவே மூச்சை வெளியிடாமலும் உள்ளிழுக்காமலும் வாக்கை உச்சரிக்கிறான்.
Chāndogya 1.3.4
या वाक्सर्क्तस्मादप्राणन्ननपानन्नृचमभिव्याहरति यर्क्तत्साम तस्मादप्राणन्ननपानन्साम गायति यत्साम स उद्गीथस्तस्मादप्राणन्ननपानन्नुद्गायति ॥ १.३.४ ॥
எது வாக்கோ அதுவே ரிக். ஆகவே மூச்சை வெளியிடாமலும் உள்ளிழுக்காமலும் ரிக்கை உச்சரிக்கிறான். எது ரிக்கோ அதுவே சாமம். ஆகவே மூச்சை வெளியிடாமலும் உள்ளிழுக்காமலும் சாமத்தைப் பாடுகிறான். எது சாமமோ அதுவே உத்கீதம். ஆகவே மூச்சை வெளியிடாமலும் உள்ளிழுக்காமலும் உத்கானம் செய்கிறான்.
Chāndogya 1.3.5
अतो यान्यन्यानि वीर्यवन्ति कर्माणि यथाग्नेर्मन्थनमाजेः सरणं दृढस्य धनुष आयमनमप्राणन्ननपानꣳ स्तानि करोत्येतस्य हेतोर्व्यानमेवोद्गीथमुपासीत ॥ १.३.५ ॥
ஆகையால், அக்னியைக் கடைவது, வேகமாகச் செல்லும் பொருளின் விரைந்த இயக்கம், வலிய வில்லை இழுப்பது போன்ற மற்ற வலிமையான செயல்கள் அனைத்தும் மூச்சை அடக்கி, கீழ்மூச்சை அடக்கி செய்யப்படுவதில்லை. இதனாலேயே வ்யானனையே உத்கீதமாக எண்ணி உபாசிக்க வேண்டும்.
Chāndogya 1.3.6
अथ खलूद्गीथाक्षराण्युपासीतोद्गीथ इति प्राण एवोत्प्राणेन ह्युत्तिष्ठति वाग्गीर्वाचो ह गिर इत्याचक्षतेऽन्नं थमन्ने हीदꣳ सर्वꣳ स्थितम् ॥ १.३.६ ॥
இப்போது உத்கீதத்தின் எழுத்துக்களை உபாசிக்க வேண்டும். 'உத்கீதம்' என்பதில் 'உத்' என்பது பிராணனே, ஏனெனில் பிராணனாலேயே எழுகிறது. 'கீ' என்பது வாக்கு; வாக்கையே 'கிர்' என்கிறார்கள். 'த' என்பது அன்னம்; ஏனெனில் இவையனைத்தும் அன்னத்திலேயே நிலைபெற்றுள்ளது.
Chāndogya 1.3.7
द्यौरेवोदन्तरिक्षं गीः पृथिवी थमादित्य एवोद्वायुर्गीरग्निस्थꣳ सामवेद एवोद्यजुर्वेदो गीर्ऋग्वेदस्थं दुग्धेऽस्मै वाग्दोहं यो वाचो दोहोऽन्नवानन्नादो भवति य एतान्येवं विद्वानुद्गीथाक्षराण्युपास्त उद्गीथ इति ॥ १.३.७ ॥
வானமே 'உத்', அந்தரிக்ஷம் 'கீ', பூமி 'த'. ஆதித்யனே 'உத்', வாயு 'கீ', அக்னி 'ஸ்த'. சாமவேதமே 'உத்', யஜுர்வேதம் 'கீ', ரிக்வேதம் 'ஸ்த'. இவ்வாறு இந்த உத்கீத எழுத்துக்களை அறிந்து உபாசிப்பவனுக்கு வாக்கு பாலைத் தருகிறது; அவன் அன்னமுடையவனும் அன்னத்தை உண்பவனுமாகிறான்.
Chāndogya 1.3.8
अथ खल्वाशीःसमृद्धिरुपसरणानीत्युपासीत येन साम्ना स्तोष्यन्स्यात्तत्सामोपधावेत् ॥ १.३.८ ॥
இப்போது நிச்சயமாக ஆசி, செழிப்பு, அணுகும் வழிகள் ஆகியவற்றை உபாசிக்க வேண்டும். எந்த சாமத்தால் துதிக்கப் போகிறானோ, அந்த சாமத்தையே அணுக வேண்டும்.
Chāndogya 1.3.9
यस्यामृचि तामृचं यदार्षेयं तमृषिं यां देवतामभिष्टोष्यन्स्यात्तां देवतामुपधावेत् ॥ १.३.९ ॥
எந்த ரிக்கில் எந்த ரிஷியைச் சார்ந்த ரிக் இருக்கிறதோ, எந்த தேவதையைத் துதிக்கப் போகிறாரோ, அந்த தேவதையையே அணுக வேண்டும்.
Chāndogya 1.3.10
येन च्छन्दसा स्तोष्यन्स्यात्तच्छन्द उपधावेद्येन स्तोमेन स्तोष्यमाणः स्यात्तꣳ स्तोममुपधावेत् ॥ १.३.१० ॥
எந்த சந்தஸுடன் துதிக்கப் போகிறாரோ, அந்த சந்தஸையே அணுக வேண்டும்; எந்த ஸ்தோமத்தால் துதிக்கப்படுபவராக இருக்கிறாரோ, அந்த ஸ்தோமத்தையே அணுக வேண்டும்.
Chāndogya 1.3.11
यां दिशमभिष्टोष्यन्स्यात्तां दिशमुपधावेत् ॥ १.३.११ ॥
எந்த திசையை நோக்கித் துதிக்கப் போகிறாரோ, அந்த திசையையே அணுக வேண்டும்.
Chāndogya 1.3.12
आत्मानमन्तत उपसृत्य स्तुवीत कामं ध्यायन्नप्रमत्तोऽभ्याशो ह यदस्मै स कामः समृध्येत यत्कामः स्तुवीतेति यत्कामः स्तुवीतेति ॥ १.३.१२ ॥
இறுதியில் ஆத்மாவை அணுகி, விரும்பியதை தியானித்து, கவனத்துடன் துதிக்க வேண்டும்; ஏனெனில் அவருக்கு எந்த விருப்பம் உண்டோ அது அருகிலேயே நிறைவேறும். எந்த விருப்பத்துடன் துதிக்கிறாரோ, அந்த விருப்பத்துடனேயே துதிக்க வேண்டும்.