Upaniṣaden · Chāndogya 1.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 1.3.1
अथाधिदैवतं य एवासौ तपति तमुद्गीथमुपासीतोद्यन्वा एष प्रजाभ्य उद्गायति । उद्यꣳ स्तमो भयमपहन्त्यपहन्ता ह वै भयस्य तमसो भवति य एवं वेद ॥ १.३.१ ॥
Nun, in Bezug auf die Gottheiten: Man soll jenen als udgītha verehren, der dort drüben leuchtet (die Sonne). Beim Aufgehen singt er für die Wesen. Beim Aufgehen vertreibt er Dunkelheit und Furcht. Wer so weiß, wird ein Vertreiber von Furcht und Dunkelheit.
Chāndogya 1.3.2
समान उ एवायं चासौ चोष्णोऽयमुष्णोऽसौ स्वर इतीममाचक्षते स्वर इति प्रत्यास्वर इत्यमुं तस्माद्वा एतमिमममुं चोद्गीथमुपासीत ॥ १.३.२ ॥
Dieser und jener sind wahrhaftig gleich: dieser ist heiß, jener ist ebenfalls heiß. Diesen nennt man 'svara' (Ton), jenen 'pratisvara' (Echo). Darum soll man diesen und jenen als udgītha verehren.
Chāndogya 1.3.3
अथ खलु व्यानमेवोद्गीथमुपासीत यद्वै प्राणिति स प्राणो यदपानिति सोऽपानः । अथ यः प्राणापानयोः सन्धिः स व्यानो यो व्यानः सा वाक् । तस्मादप्राणन्ननपानन्वाचमभिव्याहरति ॥ १.३.३ ॥
Nun soll man wahrlich den vyāna (den verteilten Atem) als udgītha verehren. Was ausatmet, ist prāṇa; was einatmet, ist apāna. Die Verbindung von prāṇa und apāna ist vyāna, und was vyāna ist, ist die Rede. Darum spricht man die Rede weder beim Ausatmen noch beim Einatmen.
Chāndogya 1.3.4
या वाक्सर्क्तस्मादप्राणन्ननपानन्नृचमभिव्याहरति यर्क्तत्साम तस्मादप्राणन्ननपानन्साम गायति यत्साम स उद्गीथस्तस्मादप्राणन्ननपानन्नुद्गायति ॥ १.३.४ ॥
Was die Rede ist, das ist der ṛk (Vers); darum spricht man den ṛc weder beim Ausatmen noch beim Einatmen. Was der ṛk ist, das ist das sāman (Gesang); darum singt man das sāman weder beim Ausatmen noch beim Einatmen. Was das sāman ist, das ist der udgītha; darum singt man den udgītha weder beim Ausatmen noch beim Einatmen.
Chāndogya 1.3.5
अतो यान्यन्यानि वीर्यवन्ति कर्माणि यथाग्नेर्मन्थनमाजेः सरणं दृढस्य धनुष आयमनमप्राणन्ननपानꣳ स्तानि करोत्येतस्य हेतोर्व्यानमेवोद्गीथमुपासीत ॥ १.३.५ ॥
Daher werden die anderen kraftvollen Handlungen, wie das Reiben des Feuers, die schnelle Bewegung eines eilenden Dinges oder das Spannen eines festen Bogens, nicht durch Anhalten des Atems (prāṇa) und Anhalten des Ausatmens (apāna) vollzogen. Aus diesem Grund soll man den verteilten Atem (vyāna) als udgītha meditieren.
Chāndogya 1.3.6
अथ खलूद्गीथाक्षराण्युपासीतोद्गीथ इति प्राण एवोत्प्राणेन ह्युत्तिष्ठति वाग्गीर्वाचो ह गिर इत्याचक्षतेऽन्नं थमन्ने हीदꣳ सर्वꣳ स्थितम् ॥ १.३.६ ॥
Nun soll man die Silben von udgītha meditieren. In 'udgītha' ist 'ut' der Atem (prāṇa), denn durch den Atem erhebt man sich. 'Gī' ist die Rede (vāk); die Rede nennt man 'gir'. 'Tha' ist die Nahrung (anna), denn all dies ruht in der Nahrung.
Chāndogya 1.3.7
द्यौरेवोदन्तरिक्षं गीः पृथिवी थमादित्य एवोद्वायुर्गीरग्निस्थꣳ सामवेद एवोद्यजुर्वेदो गीर्ऋग्वेदस्थं दुग्धेऽस्मै वाग्दोहं यो वाचो दोहोऽन्नवानन्नादो भवति य एतान्येवं विद्वानुद्गीथाक्षराण्युपास्त उद्गीथ इति ॥ १.३.७ ॥
Der Himmel ist wahrlich 'ut', der Luftraum ist 'gī', die Erde ist 'tha'. Die Sonne ist wahrlich 'ut', der Wind ist 'gī', das Feuer ist 'stha'. Der Sāma Veda ist wahrlich 'ut', der Yajur Veda ist 'gī', der Ṛg Veda ist 'stha'. Dem, der diese Silben von udgītha so kennt und meditiert, gibt die Rede Milch; er wird Besitzer von Nahrung und Esser von Nahrung.
Chāndogya 1.3.8
अथ खल्वाशीःसमृद्धिरुपसरणानीत्युपासीत येन साम्ना स्तोष्यन्स्यात्तत्सामोपधावेत् ॥ १.३.८ ॥
Nun soll man die Zugänge zur Erfüllung des Wunsches (āśīḥ) und des Wohlstands (samṛddhi) meditieren. Mit welchem sāman man im Begriff ist zu preisen, eben zu diesem sāman soll man sich hinwenden.
Chāndogya 1.3.9
यस्यामृचि तामृचं यदार्षेयं तमृषिं यां देवतामभिष्टोष्यन्स्यात्तां देवतामुपधावेत् ॥ १.३.९ ॥
Bei welchem Vers ein dem Seher zugehöriger Vers ist, dem soll man sich der Gottheit zuwenden, die man preisen will, eben dieser Gottheit.
Chāndogya 1.3.10
येन च्छन्दसा स्तोष्यन्स्यात्तच्छन्द उपधावेद्येन स्तोमेन स्तोष्यमाणः स्यात्तꣳ स्तोममुपधावेत् ॥ १.३.१० ॥
Mit welchem Metrum man preisen will, dem soll man sich dem Metrum zuwenden; mit welcher Gesangsform man gepriesen wird, dieser Gesangsform soll man sich zuwenden.
Chāndogya 1.3.11
यां दिशमभिष्टोष्यन्स्यात्तां दिशमुपधावेत् ॥ १.३.११ ॥
Welcher Richtung man zu preisen beabsichtigt, dieser Richtung soll man sich zuwenden.
Chāndogya 1.3.12
आत्मानमन्तत उपसृत्य स्तुवीत कामं ध्यायन्नप्रमत्तोऽभ्याशो ह यदस्मै स कामः समृध्येत यत्कामः स्तुवीतेति यत्कामः स्तुवीतेति ॥ १.३.१२ ॥
Schließlich, sich dem ātman genähert, das Verlangen meditierend, achtsam, soll man preisen; denn das Verlangen, das ein Mensch hat, erfüllt sich für ihn in der Nähe. Mit welchem Verlangen man preist, so soll man preisen.