ഉപനിഷത്തുകൾ · Chāndogya 1.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 1.3.1
अथाधिदैवतं य एवासौ तपति तमुद्गीथमुपासीतोद्यन्वा एष प्रजाभ्य उद्गायति । उद्यꣳ स्तमो भयमपहन्त्यपहन्ता ह वै भयस्य तमसो भवति य एवं वेद ॥ १.३.१ ॥
ഇനി അധിദൈവ ദൃഷ്ടിയിൽ: ആ ദൂരെ പ്രകാശിക്കുന്ന സൂര്യനെ ഉദ്ഗീഥമായി കരുതി ഉപാസിക്കണം. ഉദിക്കുമ്പോൾ അവൻ പ്രജകൾക്കായി ഉദ്ഗാനം ചെയ്യുന്നു. ഉദിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഇരുട്ടിനെയും ഭയത്തെയും അകറ്റുന്നു. ഇപ്രകാരം അറിയുന്നവൻ ഭയത്തെയും ഇരുട്ടിനെയും അകറ്റുന്നവനാകുന്നു.
Chāndogya 1.3.2
समान उ एवायं चासौ चोष्णोऽयमुष्णोऽसौ स्वर इतीममाचक्षते स्वर इति प्रत्यास्वर इत्यमुं तस्माद्वा एतमिमममुं चोद्गीथमुपासीत ॥ १.३.२ ॥
ഇവനും അവനും തീർച്ചയായും തുല്യരാണ്; ഇവൻ ചൂടുള്ളവനാണ്, അവനും ചൂടുള്ളവൻ തന്നെ. ഇതിനെ സ്വരമെന്നും അതിനെ പ്രതിസ്വരമെന്നും വിളിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഇവനെയും അവനെയും ഉദ്ഗീഥമായി ഉപാസിക്കണം.
Chāndogya 1.3.3
अथ खलु व्यानमेवोद्गीथमुपासीत यद्वै प्राणिति स प्राणो यदपानिति सोऽपानः । अथ यः प्राणापानयोः सन्धिः स व्यानो यो व्यानः सा वाक् । तस्मादप्राणन्ननपानन्वाचमभिव्याहरति ॥ १.३.३ ॥
ഇനി തീർച്ചയായും വ്യാനനെത്തന്നെ ഉദ്ഗീഥമായി ഉപാസിക്കണം. ശ്വാസം പുറത്തുവിടുന്നത് പ്രാണൻ; ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്കെടുക്കുന്നത് അപാനൻ. പ്രാണനും അപാനനും ചേരുന്ന സന്ധിയാണ് വ്യാനൻ; വ്യാനനാണ് വാക്ക്. അതിനാൽ ശ്വാസം പുറത്തുവിടാതെയും ഉള്ളിലേക്കെടുക്കാതെയും വാക്ക് ഉച്ചരിക്കുന്നു.
Chāndogya 1.3.4
या वाक्सर्क्तस्मादप्राणन्ननपानन्नृचमभिव्याहरति यर्क्तत्साम तस्मादप्राणन्ननपानन्साम गायति यत्साम स उद्गीथस्तस्मादप्राणन्ननपानन्नुद्गायति ॥ १.३.४ ॥
ഏതാണോ വാക്ക് അതാണ് ഋക്. അതിനാൽ ശ്വാസം പുറത്തുവിടാതെയും ഉള്ളിലേക്കെടുക്കാതെയും ഋക്ക് ഉച്ചരിക്കുന്നു. ഏതാണോ ഋക്ക് അതാണ് സാമം. അതിനാൽ ശ്വാസം പുറത്തുവിടാതെയും ഉള്ളിലേക്കെടുക്കാതെയും സാമം പാടുന്നു. ഏതാണോ സാമം അതാണ് ഉദ്ഗീഥം. അതിനാൽ ശ്വാസം പുറത്തുവിടാതെയും ഉള്ളിലേക്കെടുക്കാതെയും ഉദ്ഗാനം ചെയ്യുന്നു.
Chāndogya 1.3.5
अतो यान्यन्यानि वीर्यवन्ति कर्माणि यथाग्नेर्मन्थनमाजेः सरणं दृढस्य धनुष आयमनमप्राणन्ननपानꣳ स्तानि करोत्येतस्य हेतोर्व्यानमेवोद्गीथमुपासीत ॥ १.३.५ ॥
അതിനാൽ അഗ്നി കടയുക, വേഗത്തിൽ പായുന്ന വസ്തുവിന്റെ ഗതി, ദൃഢമായ വില്ല് വലിക്കുക തുടങ്ങിയ മറ്റ് ശക്തിയേറിയ കർമ്മങ്ങൾ പ്രാണനെ തടഞ്ഞും അപാനനെ തടഞ്ഞും ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല. ഈ കാരണത്താൽ വ്യാനനെത്തന്നെ ഉദ്ഗീഥമായി കരുതി ഉപാസിക്കണം.
Chāndogya 1.3.6
अथ खलूद्गीथाक्षराण्युपासीतोद्गीथ इति प्राण एवोत्प्राणेन ह्युत्तिष्ठति वाग्गीर्वाचो ह गिर इत्याचक्षतेऽन्नं थमन्ने हीदꣳ सर्वꣳ स्थितम् ॥ १.३.६ ॥
ഇനി ഉദ്ഗീഥത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങളെ ഉപാസിക്കണം. 'ഉദ്ഗീഥ'യിൽ 'ഉത്' എന്നത് പ്രാണനാണ്, പ്രാണനാലാണ് ഉയരുന്നത്. 'ഗീ' എന്നത് വാക്കാണ്; വാക്കിനെത്തന്നെ 'ഗിര്' എന്ന് പറയുന്നു. 'ഥ' എന്നത് അന്നമാണ്; ഇതെല്ലാം അന്നത്തിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
Chāndogya 1.3.7
द्यौरेवोदन्तरिक्षं गीः पृथिवी थमादित्य एवोद्वायुर्गीरग्निस्थꣳ सामवेद एवोद्यजुर्वेदो गीर्ऋग्वेदस्थं दुग्धेऽस्मै वाग्दोहं यो वाचो दोहोऽन्नवानन्नादो भवति य एतान्येवं विद्वानुद्गीथाक्षराण्युपास्त उद्गीथ इति ॥ १.३.७ ॥
ദ്യുലോകം തന്നെ 'ഉത്', അന്തരീക്ഷം 'ഗീ', ഭൂമി 'ഥ'. ആദിത്യൻ തന്നെ 'ഉത്', വായു 'ഗീ', അഗ്നി 'സ്ഥ'. സാമവേദം തന്നെ 'ഉത്', യജുർവേദം 'ഗീ', ഋഗ്വേദം 'സ്ഥ'. ഇങ്ങനെ ഈ ഉദ്ഗീഥാക്ഷരങ്ങളെ അറിഞ്ഞ് ഉപാസിക്കുന്നവന് വാക്ക് പാൽ ചുരത്തുന്നു; അവൻ അന്നമുള്ളവനും അന്നം ഭുജിക്കുന്നവനുമാകുന്നു.
Chāndogya 1.3.8
अथ खल्वाशीःसमृद्धिरुपसरणानीत्युपासीत येन साम्ना स्तोष्यन्स्यात्तत्सामोपधावेत् ॥ १.३.८ ॥
ഇനി ആശീഃ (ആഗ്രഹസാഫല്യം), സമൃദ്ധി, ഉപസരണങ്ങൾ എന്നിവയെ ഉപാസിക്കണം. ഏത് സാമംകൊണ്ട് സ്തുതിക്കാൻ പോകുന്നുവോ ആ സാമത്തെത്തന്നെ സമീപിക്കണം.
Chāndogya 1.3.9
यस्यामृचि तामृचं यदार्षेयं तमृषिं यां देवतामभिष्टोष्यन्स्यात्तां देवतामुपधावेत् ॥ १.३.९ ॥
ഏത് ഋക്കിൽ ഏത് ഋഷിയുടേതായ ഋക്കുണ്ടോ, ഏത് ദേവതയെ സ്തുതിക്കാനിരിക്കുന്നുവോ, ആ ദേവതയെത്തന്നെ സമീപിക്കണം.
Chāndogya 1.3.10
येन च्छन्दसा स्तोष्यन्स्यात्तच्छन्द उपधावेद्येन स्तोमेन स्तोष्यमाणः स्यात्तꣳ स्तोममुपधावेत् ॥ १.३.१० ॥
ഏത് ഛന്ദസ്സിൽ സ്തുതിക്കാനിരിക്കുന്നുവോ, ആ ഛന്ദസ്സിനെത്തന്നെ സമീപിക്കണം; ഏത് സ്തോമത്താൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനാകുന്നുവോ, ആ സ്തോമത്തെത്തന്നെ സമീപിക്കണം.
Chāndogya 1.3.11
यां दिशमभिष्टोष्यन्स्यात्तां दिशमुपधावेत् ॥ १.३.११ ॥
ഏത് ദിക്കിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി സ്തുതിക്കാനിരിക്കുന്നുവോ, ആ ദിക്കിനെത്തന്നെ സമീപിക്കണം.
Chāndogya 1.3.12
आत्मानमन्तत उपसृत्य स्तुवीत कामं ध्यायन्नप्रमत्तोऽभ्याशो ह यदस्मै स कामः समृध्येत यत्कामः स्तुवीतेति यत्कामः स्तुवीतेति ॥ १.३.१२ ॥
ഒടുവിൽ ആത്മാവിനെ സമീപിച്ച്, ആഗ്രഹത്തെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്, ജാഗ്രതയോടെ സ്തുതിക്കണം; അവന് ഏത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ അത് സമീപത്തുതന്നെ സിദ്ധിക്കും. ഏത് ആഗ്രഹത്തോടെ സ്തുതിക്കുന്നുവോ ആ ആഗ്രഹത്തോടെത്തന്നെ സ്തുതിക്കണം.