Upaniṣads · Muṇḍaka 1.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Muṇḍaka 1.1.1
ॐ ब्रह्मा देवानां प्रथमः संबभूव विश्वस्य कर्ता
भुवनस्य गोप्ता ।
स ब्रह्मविद्यां सर्वविद्याप्रतिष्ठामथर्वाय
ज्येष्ठपुत्राय प्राह ॥ १.१.१ ॥
Om. Brahmā fue el primero de los dioses en nacer, el creador del universo y el protector del mundo. Declaró el conocimiento de brahman, fundamento de todo saber, a Atharvan, su hijo mayor.
Muṇḍaka 1.1.2
अथर्वणे यां प्रवदेत ब्रह्माऽथर्वा तं
पुरोवाचाङ्गिरे ब्रह्मविद्याम् ।
स भारद्वाजाय सत्यवाहाय प्राह
भारद्वाजोऽङ्गिरसे परावराम् ॥ १.१.२ ॥
El conocimiento de brahman que Brahmā reveló a Atharvan, Atharvan se lo contó primero a Aṅgiras. Aṅgiras se lo transmitió a Satyavāha Bhāradvāja, y Bhāradvāja declaró a Aṅgiras el saber superior e inferior.
Muṇḍaka 1.1.3
शौनको ह वै महाशालोऽङ्गिरसं विधिवदुपसन्नः पप्रच्छ ।
कस्मिन्नु भगवो विज्ञाते सर्वमिदं विज्ञातं भवतीति ॥ १.१.३ ॥
Śaunaka, el gran cabeza de familia, se acercó a Aṅgiras según la norma y preguntó: '¿Venerable, al conocer qué se conoce todo esto?'
Muṇḍaka 1.1.4
तस्मै स होवाच ।
द्वे विद्ये वेदितव्ये इति ह स्म
यद्ब्रह्मविदो वदन्ति परा चैवापरा च ॥ १.१.४ ॥
Le dijo: «Dos conocimientos son los que deben conocerse», así dicen los conocedores de brahman: el superior y el inferior.
Muṇḍaka 1.1.5
तत्रापरा ऋग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदोऽथर्ववेदः
शिक्षा कल्पो व्याकरणं निरुक्तं छन्दो ज्योतिषमिति ।
अथ परा यया तदक्षरमधिगम्यते ॥ १.१.५ ॥
Entre ellas, el conocimiento inferior es el Ṛg Veda, el Yajur Veda, el Sāma Veda y el Atharva Veda, junto con la fonética, las reglas rituales, la gramática, la etimología, la métrica y la astronomía. El conocimiento superior es aquel por el cual se alcanza lo imperecedero.
Muṇḍaka 1.1.6
यत्तदद्रेश्यमग्राह्यमगोत्रमवर्ण-
मचक्षुःश्रोत्रं तदपाणिपादम् ।
नित्यं विभुं सर्वगतं सुसूक्ष्मं
तदव्ययं यद्भूतयोनिं परिपश्यन्ति धीराः ॥ १.१.६ ॥
Aquello que es invisible, inaprensible, sin linaje, sin color, sin ojo ni oído, sin manos ni pies, eterno, omnipresente, presente en todas partes y sumamente sutil, eso es lo inmutable, la fuente de los seres, que los sabios contemplan por doquier.
Muṇḍaka 1.1.7
यथोर्णनाभिः सृजते गृह्णते च
यथा पृथिव्यामोषधयः संभवन्ति ।
यथा सतः पुरुषात् केशलोमानि
तथाऽक्षरात् संभवतीह विश्वम् ॥ १.१.७ ॥
Como la araña emite y vuelve a recoger su hilo, como las hierbas brotan de la tierra, y como el pelo y el vello surgen de una persona viva, así del inmutable surge aquí el universo entero.
Muṇḍaka 1.1.8
तपसा चीयते ब्रह्म ततोऽन्नमभिजायते ।
अन्नात् प्राणो मनः सत्यं लोकाः कर्मसु चामृतम् ॥ १.१.८ ॥
Por la austeridad (tapas) crece el brahman; de él se produce el alimento. Del alimento surgen el prāṇa, la mente, la verdad, los mundos y la inmortalidad en las acciones.
Muṇḍaka 1.1.9
यः सर्वज्ञः सर्वविद्यस्य ज्ञानमयं तापः ।
तस्मादेतद्ब्रह्म नाम रूपमन्नं च जायाते ॥ १.१.९ ॥
Aquel que todo lo sabe, que conoce todo, cuyo tapas consiste en conocimiento: de él surgen este brahman, el nombre, la forma y el alimento.