Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

ഉപനിഷത്തുകൾ · Praśna 2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

Praśna 2.1

अथ हैनं भार्गवो वैदर्भिः पप्रच्छ ।
भगवन् कत्येव
देवाः प्रचां दिधारयन्ते कतर एतत् प्रकशयन्ते कः
पुनरेषां वरिष्ठ इति ॥ २.१ ॥

അപ്പോൾ വൈദർഭി വംശജനായ ഭാർഗവൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു: "ഭഗവാനേ, പ്രജകളെ എത്ര ദേവന്മാർ ധരിക്കുന്നു? അവരിൽ ആരാണ് ഇതിനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നത്? ഇവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ആരാണ്?"

Praśna 2.2

तस्मै स होवाचाकाशो ह वा एष देवो वायुरग्निरापः
पृथिवी वाङ्मनश्चक्षुः श्रोत्रं च ।
ते प्रकाश्याभिवदन्ति
वयमेतद्बाणमवष्टभ्य विधारयामः ॥ २.२ ॥

അദ്ദേഹം അവനോട് പറഞ്ഞു: "ആകാശം, വായു, അഗ്നി, ജലം, ഭൂമി, വാക്ക്, മനസ്സ്, കണ്ണ്, ചെവി — ഇവയാണ് ദേവന്മാർ. അവ സ്വയം പ്രകടമാക്കി, 'ഈ ശരീരത്തെ താങ്ങിനിർത്തി ഞങ്ങളാണ് ഇതിനെ ധരിക്കുന്നത്' എന്ന് പറയുന്നു."

Praśna 2.3

तान् वरिष्ठः प्राण उवाच ।
मा मोहमापद्यथ अहमेवैतत्
पञ्चधाऽऽत्मानं प्रविभज्यैतद्बाणमवष्टभ्य
विधारयामीति
तेऽश्रद्दधाना बभूवुः ॥ २.३ ॥

അപ്പോൾ ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രാണൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: "മോഹത്തിൽ വീഴരുത്. ഞാൻ തന്നെ എന്നെ അഞ്ചായി വിഭജിച്ച്, ഈ ശരീരത്തെ താങ്ങിനിർത്തി ധരിക്കുന്നു." എന്നാൽ അവർ വിശ്വാസമില്ലാത്തവരായി.

Praśna 2.4

सोऽभिमानादूर्ध्वमुत्क्रामत इव तस्मिन्नुत्क्रामत्यथेतरे सर्व
एवोत्क्रामन्ते तस्मि/श्च प्रतिष्ठमाने सर्व एव प्रतिष्ठन्ते ।
तद्यथा मक्षिका मधुकरराजानमुत्क्रामन्तं सर्व एवोत्क्रमन्ते
तस्मि/ष्च प्रत्ष्ठमाने सर्व एव प्रतिष्टन्त एवम्
वाङ्मनष्चक्षुः
श्रोत्रं च ते प्रीताः प्राणं स्तुन्वन्ति ॥ २.४ ॥

അവൻ അഭിമാനത്താൽ മുകളിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു; അവൻ പോകുമ്പോൾ മറ്റെല്ലാം പോകുന്നു, അവൻ സ്ഥിരപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാം സ്ഥിരപ്പെടുന്നു. തേനീച്ചകളുടെ രാജാവ് പോകുമ്പോൾ എല്ലാ തേനീച്ചകളും അവനോടൊപ്പം പോകുകയും അവൻ നിൽക്കുമ്പോൾ എല്ലാം നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുപോലെ, വാക്ക്, മനസ്സ്, കണ്ണ്, ചെവി — ഇവ സന്തുഷ്ടരായി പ്രാണനെ സ്തുതിക്കുന്നു.

Praśna 2.5

एषोऽग्निस्तपत्येष सूर्य
एष पर्जन्यो मघवानेष वायुः
एष पृथिवी रयिर्देवः
सदसच्चामृतं च यत् ॥ २.५ ॥

ഇവനാണ് അഗ്നി ചൂടേകുന്നത്; ഇവനാണ് സൂര്യൻ; ഇവനാണ് മേഘം, മഘവാൻ; ഇവനാണ് വായു; ഇവനാണ് ഭൂമി, രയി, ദേവൻ; സത്തും അസത്തും അമൃതവും ഏതാണോ അതും ഇവൻ തന്നെ.

Praśna 2.6

अरा इव रथनाभौ प्राणे सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
ऋचो यजूँषि सामानि यज्ञः क्षत्रं ब्रह्म च ॥ २.६ ॥

രഥചക്രത്തിന്റെ നാഭിയിൽ ആരക്കാലുകൾ ചേർന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ പ്രാണനിൽ എല്ലാം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു: ഋക്കുകൾ, യജുസ്സുകൾ, സാമങ്ങൾ, യജ്ഞം, ക്ഷത്രം, ബ്രഹ്മം.

Praśna 2.7

प्रजापतिश्चरसि गर्भे त्वमेव प्रतिजायसे ।
तुभ्यं प्राण प्रजास्त्विमा बलिं हरन्ति
यः प्रणैः प्रतितिष्ठसि ॥ २.७ ॥

നീയാണ് പ്രജാപതി; ഗർഭത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; നീ തന്നെ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു. ഹേ പ്രാണാ, ഈ പ്രജകൾ നിനക്കു ബലി കൊണ്ടുവരുന്നു; പ്രാണങ്ങളോടൊപ്പം നീ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്നു.

Praśna 2.8

देवानामसि वह्नितमः पितृणां प्रथमा स्वधा ।
ऋषीणां चरितं सत्यमथर्वाङ्गिरसामसि ॥ २.८ ॥

ദേവന്മാരിൽ ഹവിസ്സ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വഹിക്കുന്നവൻ നീയാണ്; പിതൃക്കൾക്ക് ആദ്യത്തെ സ്വധ നീ; ഋഷിമാരുടെ ആചാരവും സത്യവും നീ തന്നെ; അഥർവ-അംഗിരസന്മാരും നീ.

Praśna 2.9

इन्द्रस्त्वं प्राण तेजसा रुद्रोऽसि परिरक्षिता ।
त्वमन्तरिक्षे चरसि सूर्यस्त्वं ज्योतिषां पतिः ॥ २.९ ॥

ഓ പ്രാണാ, നീ തേജസ്സിനാൽ ഇന്ദ്രനാകുന്നു; രക്ഷിക്കുന്ന രുദ്രനും നീ തന്നെ. നീ അന്തരിക്ഷത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ജ്യോതിസ്സുകളുടെ അധിപതിയായ സൂര്യനും നീയാണ്.

Praśna 2.10

यदा त्वमभिवर्षस्यथेमाः प्राण ते प्रजाः ।
आनन्दरूपास्तिष्ठन्ति कामायान्नं भविष्यतीति ॥ २.१० ॥

നീ മഴ പെയ്യിക്കുമ്പോൾ, ഓ പ്രാണാ, നിന്റെ ഈ പ്രജകൾ ആനന്ദരൂപരായി നിലകൊള്ളുന്നു — 'അന്നം ലഭിക്കും' എന്ന് കരുതി.

Praśna 2.11

व्रात्यस्त्वं प्राणैकर्षरत्ता विश्वस्य सत्पतिः ।
वयमाद्यस्य दातारः पिता त्वं मातरिश्व नः ॥ २.११ ॥

നീ വ്രാത്യനാകുന്നു, ഓ പ്രാണാ; നീ തന്നെ ഏകമായ ഋഷി, സർവ്വസത്തിന്റെയും അധിപതി. ഞങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട അന്നം നൽകുന്നവരാണ്; നീ ഞങ്ങളുടെ പിതാവ്, മാതരിശ്വാവ്.

Praśna 2.12

या ते तनूर्वाचि प्रतिष्ठिता या श्रोत्रे या च चक्षुषि ।
या च मनसि सन्तता शिवां तां कुरू मोत्क्रमीः ॥ २.१२ ॥

നിന്റെ ഏത് ശരീരമാണ് വാക്കിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത്, ഏത് ചെവിയിലും കണ്ണിലും മനസ്സിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത് — അതിനെ ശിവമാക്കുക; പുറത്തുപോകരുത്.

Praśna 2.13

प्राणस्येदं वशे सर्वं त्रिदिवे यत् प्रतिष्ठितम् ।
मातेव पुत्रान् रक्षस्व श्रीश्च प्रज्ञां च विधेहि न इति ॥ २.१३ ॥

ഇതെല്ലാം പ്രാണന്റെ അധീനത്തിലാണ്; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നതും അതുതന്നെ. അമ്മ മക്കളെ രക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ; ഞങ്ങൾക്ക് ശ്രീയും പ്രജ്ഞയും നൽകേണമേ എന്ന്.