Upaniṣads · Praśna 4

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

Praśna 4.1

अथ हैनं सौर्यायणि गार्ग्यः पप्रच्छ ।
भगवन्नेतस्मिन्
पुरुषे कानि स्वपन्ति कान्यस्मिञ्जाग्रति कतर एष देवः
स्वप्नान् पश्यति कस्यैतत् सुखं भवति कस्मिन्नु सर्वे
सम्प्रतिष्टिता भवन्तीति ॥ ४.१ ॥

Entonces Saurāyaṇi Gārgya le preguntó: Venerable señor, ¿cuáles de estas [facultades] duermen en esta persona, y cuáles permanecen despiertas en ella? ¿Qué deidad ve los sueños? ¿De quién es esta felicidad? ¿En qué están firmemente establecidas todas las cosas juntas?

Praśna 4.2

तस्मै स होवच ।
यथ गार्ग्य मरीचयोऽर्कस्यास्तं
गच्छतः सर्वा एतस्मिंस्तेजोमण्डल एकीभवन्ति ।
ताः पुनः
पुनरुदयतः प्रचरन्त्येवं ह वै तत् सर्वं परे देवे
मनस्येकीभवति
तेन तर्ह्येष पुरुषो न शृणोति न पश्यति न
जिघ्रति न रसयते न स्पृशते नाभिवदते नादत्ते नानन्दयते
न विसृजते नेयायते स्वपितीत्याचक्षते ॥ ४.२ ॥

Él le respondió: Gārgya, así como los rayos del sol se unen todos en este orbe de luz cuando el sol se pone, y se vuelven a extender una y otra vez al salir, así también todo esto se une en la deidad suprema, en la mente. Entonces esta persona no oye, no ve, no huele, no gusta, no toca, no habla, no toma, no se regocija, no expulsa, no se mueve; dicen de ella: «duerme».

Praśna 4.3

प्राणाग्रय एवैतस्मिन् पुरे जाग्रति ।
गार्हपत्यो ह
वा एषोऽपानो व्यानोऽन्वाहार्यपचनो यद्गार्हपत्यात् प्रणीयते
प्रणयनादाहवनीयः प्राणः ॥ ४.३ ॥

Son los fuegos del aliento los que permanecen despiertos en esta ciudad (el cuerpo). Este apāna es el fuego del hogar (gārhapatya); vyāna es el fuego para cocinar las ofrendas (anvāhāryapacana), que se saca del fuego del hogar; y como se saca de él, prāṇa es el fuego de la ofrenda (āhavanīya).

Praśna 4.4

यदुच्छ्वासनिःश्वासावेतावाहुती समं नयतीति स समानः ।
मनो ह वाव यजमानः ।
इष्टफलमेवोदानः ।
स
एनं यजमानमहरहर्ब्रह्म गमयति ॥ ४.४ ॥

Aquel que conduce por igual las dos ofrendas, la inspiración y la espiración, es samāna. La mente, en verdad, es el sacrificador. Udāna es el fruto deseado. Día tras día conduce a este sacrificador hacia brahman.

Praśna 4.5

अत्रैष देवः स्वप्ने महिमानमनुभवति ।
यद्दृष्टं
दृष्टमनुपश्यति
श्रुतं श्रुतमेवार्थमनुशृणोति देशदिगन्तरैश्च
प्रत्यनुभूतं
पुनः पुनः प्रत्यनुभवति दृष्टं चादृष्टं च श्रुतं
चाश्रुतं
चानुभूतं चाननुभूतं च स्च्चासच्च सर्वं पश्यति सर्वः
पस्यति ॥ ४.५ ॥

Aquí, en el sueño, este dios experimenta su grandeza. Lo que ha sido visto, vuelve a verlo; lo que ha sido oído, vuelve a oírlo, y así también a través de regiones y direcciones. Lo que ha sido experimentado, lo experimenta una y otra vez. Lo visto y lo no visto, lo oído y lo no oído, lo experimentado y lo no experimentado, lo que es y lo que no es: lo ve todo. Lo ve todo.

Praśna 4.6

स यदा तेजसाऽभिभूतो भवति ।
अत्रैष देवः स्वप्नान्न
पश्यत्यथ यदैतस्मिञ्शरीर एतत्सुखं भवति ॥ ४.६ ॥

Cuando es vencido por el resplandor, aquí este dios no ve sueños. Entonces, cuando en este cuerpo surge esta dicha,

Praśna 4.7

स यथा सोभ्य वयांसि वसोवृक्षं संप्रतिष्ठन्ते ।
एवं
ह वै तत् सर्वं पर आत्मनि संप्रतिष्ठते ॥ ४.७ ॥

Oh gentil, así como los pájaros se posan en el árbol donde descansan, así en verdad todo aquello queda establecido en el sí mismo supremo.

Praśna 4.8

पृथिवी च पृथिवीमात्रा चापश्चापोमात्रा च तेजश्च
तेजोमात्रा च वायुश्च वायुमात्रा चाकाशश्चाकाशमात्रा
च चक्षुश्च द्रष्टव्यं च श्रोत्रं च श्रोतव्यं च ग्राणं च
घ्रातव्यं च रसश्च रसयितव्यं च त्वक्च स्पर्शयितव्यं च
वाक्च वक्तव्यं च हस्तौ चादातव्यं चोपस्थश्चानन्दयितव्यं
च पायुश्च विसर्जयितव्यं च यादौ च गन्तव्यं च मनश्च
मन्तव्यं च बुद्धिश्च बोद्धिव्यं चाहङ्कारश्चाहङ्कर्तव्यं च
चित्तं च चेतयितव्यं च तेजश्च विद्योतयितव्यं च प्राणश्च
विद्यारयितव्यं च ॥ ४.८ ॥

La tierra y la sutil esencia de la tierra, el agua y la sutil esencia del agua, el fuego y la sutil esencia del fuego, el aire y la sutil esencia del aire, el espacio y la sutil esencia del espacio; el ojo y lo visible, el oído y lo audible, la nariz y lo olible, la lengua y lo degustable, la piel y lo tangible, el habla y lo decible, las manos y lo asible, el órgano genital y lo placentero, el ano y lo excretable, los pies y lo transitable, la mente y lo pensable, el intelecto y lo cognoscible, el sentido del yo y el objeto del ego, la sustancia del pensamiento y lo perceptible, la luz y lo iluminable, y el aliento vital (prāṇa) y lo sustentable.