Upaniṣads · Praśna 4

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

Praśna 4.1

अथ हैनं सौर्यायणि गार्ग्यः पप्रच्छ ।
भगवन्नेतस्मिन्
पुरुषे कानि स्वपन्ति कान्यस्मिञ्जाग्रति कतर एष देवः
स्वप्नान् पश्यति कस्यैतत् सुखं भवति कस्मिन्नु सर्वे
सम्प्रतिष्टिता भवन्तीति ॥ ४.१ ॥

Então Saurāyaṇi Gārgya perguntou-lhe: Venerável senhor, quais [faculdades] dormem nesta pessoa, e quais permanecem despertas nela? Qual divindade vê os sonhos? De quem é esta felicidade? Em que tudo está firmemente estabelecido em conjunto?

Praśna 4.2

तस्मै स होवच ।
यथ गार्ग्य मरीचयोऽर्कस्यास्तं
गच्छतः सर्वा एतस्मिंस्तेजोमण्डल एकीभवन्ति ।
ताः पुनः
पुनरुदयतः प्रचरन्त्येवं ह वै तत् सर्वं परे देवे
मनस्येकीभवति
तेन तर्ह्येष पुरुषो न शृणोति न पश्यति न
जिघ्रति न रसयते न स्पृशते नाभिवदते नादत्ते नानन्दयते
न विसृजते नेयायते स्वपितीत्याचक्षते ॥ ४.२ ॥

Ele lhe disse: Gārgya, assim como os raios do sol se reúnem todos neste orbe de luz quando o sol se põe, e se espalham de novo ao nascer, assim também tudo isso se torna um na divindade suprema, na mente. Então esta pessoa não ouve, não vê, não cheira, não saboreia, não toca, não fala, não toma, não se alegra, não expele, não se move; dizem dela: «dorme».

Praśna 4.3

प्राणाग्रय एवैतस्मिन् पुरे जाग्रति ।
गार्हपत्यो ह
वा एषोऽपानो व्यानोऽन्वाहार्यपचनो यद्गार्हपत्यात् प्रणीयते
प्रणयनादाहवनीयः प्राणः ॥ ४.३ ॥

São os fogos do sopro que permanecem despertos nesta cidade (o corpo). Este apāna é o fogo doméstico (gārhapatya); vyāna é o fogo para cozinhar as oferendas (anvāhāryapacana), que é tirado do fogo doméstico; e como é tirado dele, prāṇa é o fogo da oferenda (āhavanīya).

Praśna 4.4

यदुच्छ्वासनिःश्वासावेतावाहुती समं नयतीति स समानः ।
मनो ह वाव यजमानः ।
इष्टफलमेवोदानः ।
स
एनं यजमानमहरहर्ब्रह्म गमयति ॥ ४.४ ॥

Aquele que conduz igualmente as duas oferendas, a inspiração e a expiração, é samāna. A mente, na verdade, é o sacrificador. Udāna é o fruto desejado. Dia após dia, ele conduz este sacrificador a brahman.

Praśna 4.5

अत्रैष देवः स्वप्ने महिमानमनुभवति ।
यद्दृष्टं
दृष्टमनुपश्यति
श्रुतं श्रुतमेवार्थमनुशृणोति देशदिगन्तरैश्च
प्रत्यनुभूतं
पुनः पुनः प्रत्यनुभवति दृष्टं चादृष्टं च श्रुतं
चाश्रुतं
चानुभूतं चाननुभूतं च स्च्चासच्च सर्वं पश्यति सर्वः
पस्यति ॥ ४.५ ॥

Aqui, no sonho, este deus experimenta sua grandeza. O que foi visto, ele vê de novo; o que foi ouvido, ele ouve de novo, e assim também através de regiões e direções. O que foi experimentado, ele experimenta outra vez e outra vez. O visto e o não visto, o ouvido e o não ouvido, o experimentado e o não experimentado, o que é e o que não é: ele vê tudo. Ele vê tudo.

Praśna 4.6

स यदा तेजसाऽभिभूतो भवति ।
अत्रैष देवः स्वप्नान्न
पश्यत्यथ यदैतस्मिञ्शरीर एतत्सुखं भवति ॥ ४.६ ॥

Quando é vencido pelo brilho, aqui este deus não vê sonhos. Então, quando neste corpo surge esta felicidade,

Praśna 4.7

स यथा सोभ्य वयांसि वसोवृक्षं संप्रतिष्ठन्ते ।
एवं
ह वै तत् सर्वं पर आत्मनि संप्रतिष्ठते ॥ ४.७ ॥

Ó gentil, assim como os pássaros pousam na árvore onde descansam, assim de fato tudo aquilo se estabelece no eu supremo.

Praśna 4.8

पृथिवी च पृथिवीमात्रा चापश्चापोमात्रा च तेजश्च
तेजोमात्रा च वायुश्च वायुमात्रा चाकाशश्चाकाशमात्रा
च चक्षुश्च द्रष्टव्यं च श्रोत्रं च श्रोतव्यं च ग्राणं च
घ्रातव्यं च रसश्च रसयितव्यं च त्वक्च स्पर्शयितव्यं च
वाक्च वक्तव्यं च हस्तौ चादातव्यं चोपस्थश्चानन्दयितव्यं
च पायुश्च विसर्जयितव्यं च यादौ च गन्तव्यं च मनश्च
मन्तव्यं च बुद्धिश्च बोद्धिव्यं चाहङ्कारश्चाहङ्कर्तव्यं च
चित्तं च चेतयितव्यं च तेजश्च विद्योतयितव्यं च प्राणश्च
विद्यारयितव्यं च ॥ ४.८ ॥

A terra e a sutil essência da terra, a água e a sutil essência da água, o fogo e a sutil essência do fogo, o ar e a sutil essência do ar, o espaço e a sutil essência do espaço; o olho e o visível, o ouvido e o audível, o nariz e o odorável, a língua e o saboreável, a pele e o tangível, a fala e o dizível, as mãos e o preensível, o órgão genital e o desfrutável, o ânus e o excretável, os pés e o transitável, a mente e o pensável, o intelecto e o cognoscível, o sentido do ego e o objeto do egoísmo, a substância do pensamento e o perceptível, a luz e o iluminável, e o sopro vital (prāṇa) e o sustentável.