உபநிடதங்கள் · Praśna 4

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

Praśna 4.1

अथ हैनं सौर्यायणि गार्ग्यः पप्रच्छ ।
भगवन्नेतस्मिन्
पुरुषे कानि स्वपन्ति कान्यस्मिञ्जाग्रति कतर एष देवः
स्वप्नान् पश्यति कस्यैतत् सुखं भवति कस्मिन्नु सर्वे
सम्प्रतिष्टिता भवन्तीति ॥ ४.१ ॥

பின்பு சௌர்யாயணி கார்க்கியன் அவரிடம் கேட்டான்: பகவானே, இந்த புருடனில் எவை உறங்குகின்றன, எவை விழித்திருக்கின்றன? எந்த தேவன் கனவுகளைக் காண்கிறான்? இந்த சுகம் யாருடையது? அனைத்தும் எதில் ஒன்றாக நிலைபெற்றிருக்கின்றன?

Praśna 4.2

तस्मै स होवच ।
यथ गार्ग्य मरीचयोऽर्कस्यास्तं
गच्छतः सर्वा एतस्मिंस्तेजोमण्डल एकीभवन्ति ।
ताः पुनः
पुनरुदयतः प्रचरन्त्येवं ह वै तत् सर्वं परे देवे
मनस्येकीभवति
तेन तर्ह्येष पुरुषो न शृणोति न पश्यति न
जिघ्रति न रसयते न स्पृशते नाभिवदते नादत्ते नानन्दयते
न विसृजते नेयायते स्वपितीत्याचक्षते ॥ ४.२ ॥

அவரிடம் அவர் கூறினார்: கார்க்கியே, சூரியன் அஸ்தமிக்கும்போது அதன் கதிர்கள் அனைத்தும் இந்த ஒளி மண்டலத்தில் ஒன்றாகின்றன; உதயத்தில் அவை மீண்டும் மீண்டும் பரவுகின்றன. அதுபோலவே அனைத்தும் பரம தேவனில், மனதில் ஒன்றாகின்றன. அப்போது இந்த புருடன் கேட்பதில்லை, பார்ப்பதில்லை, மணப்பதில்லை, சுவைப்பதில்லை, தொடுவதில்லை, பேசுவதில்லை, எடுப்பதில்லை, மகிழ்வதில்லை, விடுவதில்லை, நகர்வதில்லை; இவன் உறங்குகிறான் என்று சொல்லப்படுகிறது.

Praśna 4.3

प्राणाग्रय एवैतस्मिन् पुरे जाग्रति ।
गार्हपत्यो ह
वा एषोऽपानो व्यानोऽन्वाहार्यपचनो यद्गार्हपत्यात् प्रणीयते
प्रणयनादाहवनीयः प्राणः ॥ ४.३ ॥

பிராணனாகிய அக்னிகளே இந்த நகரத்தில் (உடலில்) விழித்திருக்கின்றன. இதுவே அபானன் கார்ஹபத்ய அக்னி; வியானன் அன்வாஹார்யபசனம் ஆகும், அது கார்ஹபத்யத்திலிருந்து எடுக்கப்படுகிறது; அது எடுக்கப்படுவதால் ஆஹவனீயம் பிராணனாகும்.

Praśna 4.4

यदुच्छ्वासनिःश्वासावेतावाहुती समं नयतीति स समानः ।
मनो ह वाव यजमानः ।
इष्टफलमेवोदानः ।
स
एनं यजमानमहरहर्ब्रह्म गमयति ॥ ४.४ ॥

மேல்மூச்சும் கீழ்மூச்சும் ஆகிய இந்த இரண்டு ஆகுதிகளையும் சமமாகக் கொண்டு செல்வது சமானன் ஆகும். மனமே உண்மையில் யஜமானன். உதானனே விரும்பிய பலன். அவன் இந்த யஜமானனை நாள்தோறும் பிரம்மத்திடம் கொண்டு செல்கிறான்.

Praśna 4.5

अत्रैष देवः स्वप्ने महिमानमनुभवति ।
यद्दृष्टं
दृष्टमनुपश्यति
श्रुतं श्रुतमेवार्थमनुशृणोति देशदिगन्तरैश्च
प्रत्यनुभूतं
पुनः पुनः प्रत्यनुभवति दृष्टं चादृष्टं च श्रुतं
चाश्रुतं
चानुभूतं चाननुभूतं च स्च्चासच्च सर्वं पश्यति सर्वः
पस्यति ॥ ४.५ ॥

இங்கே இந்தத் தேவன் கனவில் தன் மகிமையை அனுபவிக்கிறான். பார்த்ததையே மீண்டும் பார்க்கிறான்; கேட்டதையே மீண்டும் கேட்கிறான்; தேசம், திசைகள் ஆகியவற்றின் வேறுபாடுகளிலும் அவ்வாறே. அனுபவித்ததை மீண்டும் மீண்டும் அனுபவிக்கிறான். பார்த்ததும் பார்க்காததும், கேட்டதும் கேட்காததும், அனுபவித்ததும் அனுபவிக்காததும், சத்தும் அசத்தும் ஆகிய அனைத்தையும் அவன் காண்கிறான்; எல்லாவற்றையும் காண்கிறான்.

Praśna 4.6

स यदा तेजसाऽभिभूतो भवति ।
अत्रैष देवः स्वप्नान्न
पश्यत्यथ यदैतस्मिञ्शरीर एतत्सुखं भवति ॥ ४.६ ॥

அவன் ஒளியால் அபிபூதனாகும்போது, இங்கே இந்தத் தேவன் கனவுகளைக் காண்பதில்லை. பின்னர் இந்த உடலில் இந்த இன்பம் உண்டாகும்போது.

Praśna 4.7

स यथा सोभ्य वयांसि वसोवृक्षं संप्रतिष्ठन्ते ।
एवं
ह वै तत् सर्वं पर आत्मनि संप्रतिष्ठते ॥ ४.७ ॥

சௌம்ய, பறவைகள் தங்கும் மரத்தில் வந்து எவ்வாறு நிலைபெறுகின்றனவோ, அவ்வாறே உண்மையில் அந்த அனைத்தும் பரம ஆத்மாவில் நிலைபெறுகிறது.

Praśna 4.8

पृथिवी च पृथिवीमात्रा चापश्चापोमात्रा च तेजश्च
तेजोमात्रा च वायुश्च वायुमात्रा चाकाशश्चाकाशमात्रा
च चक्षुश्च द्रष्टव्यं च श्रोत्रं च श्रोतव्यं च ग्राणं च
घ्रातव्यं च रसश्च रसयितव्यं च त्वक्च स्पर्शयितव्यं च
वाक्च वक्तव्यं च हस्तौ चादातव्यं चोपस्थश्चानन्दयितव्यं
च पायुश्च विसर्जयितव्यं च यादौ च गन्तव्यं च मनश्च
मन्तव्यं च बुद्धिश्च बोद्धिव्यं चाहङ्कारश्चाहङ्कर्तव्यं च
चित्तं च चेतयितव्यं च तेजश्च विद्योतयितव्यं च प्राणश्च
विद्यारयितव्यं च ॥ ४.८ ॥

பூமியும் பூமியின் சூக்ஷ்ம மாத்திரையும், நீரும் நீரின் சூக்ஷ்ம மாத்திரையும், தேஜஸும் தேஜஸின் சூக்ஷ்ம மாத்திரையும், வாயுவும் வாயுவின் சூக்ஷ்ம மாத்திரையும், ஆகாசமும் ஆகாசத்தின் சூக்ஷ்ம மாத்திரையும், கண்ணும் காணத்தக்கதும், காதும் கேட்கத்தக்கதும், மூக்கும் முகரத்தக்கதும், நாக்கும் சுவைக்கத்தக்கதும், தோலும் தொடத்தக்கதும், வாக்கும் பேசத்தக்கதும், கைகளும் பற்றத்தக்கதும், உபஸ்தமும் இன்புறத்தக்கதும், பாயுவும் விடத்தக்கதும், கால்களும் நடக்கத்தக்கதும், மனமும் நினைக்கத்தக்கதும், புத்தியும் அறியத்தக்கதும், அகங்காரமும் அகங்கரிக்கத்தக்கதும், சித்தமும் உணரத்தக்கதும், தேஜஸும் ஒளிர்விக்கத்தக்கதும், பிராணனும் தாங்கத்தக்கதுமாகும்.