ഉപനിഷത്തുകൾ · Praśna 5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Praśna 5.1
अथ हैनं शैब्यः सत्यकामः पप्रच्छ ।
स यो ह वै तद्भगवन्मनुष्येषु प्रायणान्तमोङ्कारमभिध्यायीत ।
कतमं वाव स तेन लोकं जयतीति ।
तस्मै स होवाच ॥ ५.१ ॥
പിന്നീട് ശൈബ്യനായ സത്യകാമൻ അവനോട് ചോദിച്ചു: ഭഗവാനേ, മനുഷ്യരിൽ മരണസമയം വരെ ഓങ്കാരത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ അതിലൂടെ ഏത് ലോകത്തെ ജയിക്കുന്നു? അദ്ദേഹം അവനോട് പറഞ്ഞു.
Praśna 5.2
एतद्वै सत्यकाम परं चापरं च ब्रह्म यदोङ्कारः ।
तस्माद्विद्वानेतेनैवायतनेनैकतरमन्वेति ॥ ५.२ ॥
സത്യകാമാ, ഈ ഓങ്കാരം തന്നെയാണ് പരവും അപരവുമായ ബ്രഹ്മം. അതിനാൽ ജ്ഞാനി ഈ ആശ്രയത്താൽ തന്നെ അവയിലൊന്നിനെ പ്രാപിക്കുന്നു.
Praśna 5.3
स यध्येकमात्रमभिध्यायीत स तेनैव संवेदितस्तूर्णमेव जगत्याभिसंपध्यते ।
तमृचो मनुष्यलोकमुपनयन्ते स तत्र तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया संपन्नो महिमानमनुभवति ॥ ५.३ ॥
അവൻ ഒരു മാത്രയെ (ഓങ്കാരത്തിന്റെ ഒരു മാത്ര) ധ്യാനിച്ചാൽ, അതിനാൽ അറിയപ്പെട്ടവനായി വേഗത്തിൽ ഈ ലോകത്തിൽ ജനിക്കുന്നു. ഋക്കുകൾ അവനെ മനുഷ്യലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവിടെ തപസ്സ്, ബ്രഹ്മചര്യം, ശ്രദ്ധ എന്നിവയോടെ അവൻ മഹിമ അനുഭവിക്കുന്നു.
Praśna 5.4
अथ यदि द्विमात्रेण मनसि संपद्यते सोऽन्तरिक्षं यजुर्भिरुन्नीयते सोमलोकम् ।
स सोमलोके विभुतिमनुभूय पुनरावर्तते ॥ ५.४ ॥
അവൻ രണ്ട് മാത്രകളോടെ മനസ്സിൽ സ്ഥിരപ്പെട്ടാൽ, യജുർമന്ത്രങ്ങൾ അവനെ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ ചന്ദ്രലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവൻ ചന്ദ്രലോകത്തിൽ വൈഭവം അനുഭവിച്ച് വീണ്ടും മടങ്ങിവരുന്നു.
Praśna 5.5
यः पुनरेतं त्रिमात्रेणोमित्येतेनैवाक्षरेण परं पुरुषमभिध्यायीत स तेजसि सूर्ये संपन्नः ।
यथा पादोदरस्त्वचा विनिर्मुच्यत एवं ह वै स पाप्मना विनिर्मुक्तः स सामभिरुन्नीयते ब्रह्मलोकं स एतस्माज्जीवघनात् परात्परं पुरुशयं पुरुषमीक्षते ।
तदेतौ श्लोकौ भवतः ॥ ५.५ ॥
മൂന്ന് മാത്രകളുള്ള ഈ 'ഓം' അക്ഷരം കൊണ്ടുതന്നെ ആ പരമപുരുഷനെ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ തേജസ്സിലും സൂര്യനിലും സ്ഥിതനാകുന്നു. പാമ്പ് തൊലിയിൽനിന്ന് മുക്തമാകുന്നതുപോലെ അവൻ പാപത്തിൽനിന്ന് മുക്തനാകുന്നു. സാമങ്ങളാൽ അവനെ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് ഉയർത്തുന്നു. ഈ ജീവസമൂഹത്തിനപ്പുറം, ശരീരത്തിൽ ശയിക്കുന്ന പരാത്പരനായ പുരുഷനെ അവൻ ദർശിക്കുന്നു. ഇതിനെക്കുറിച്ച് രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്.
Praśna 5.6
तिस्रो मात्रा मृत्युमत्यः प्रयुक्ता
अन्योन्यसक्ताः अनविप्रयुक्ताः ।
क्रियासु बाह्याभ्यन्तरमध्यमासु
सम्यक् प्रयुक्तासु न कम्पते ज्ञः ॥ ५.६ ॥
മരണത്തിന് വിധേയമായ മൂന്ന് മാത്രകൾ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. അവ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്; വെവ്വേറെ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നവയല്ല. ബാഹ്യവും ആന്തരവും മധ്യവുമായ പ്രവൃത്തികളിൽ അവ ശരിയായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ജ്ഞാനി കമ്പനം കൊള്ളുന്നില്ല.
Praśna 5.7
ऋग्भिरेतं यजुर्भिरन्तरिक्षं
सामभिर्यत् तत् कवयो वेदयन्ते ।
तमोङ्कारेणैवायतनेनान्वेति विद्वान्
यत्तच्छान्तमजरममृतमभयं परं चेति ॥ ५.७ ॥
ഋക്കുകളാൽ ഇതിനെയും, യജുസ്സുകളാൽ അന്തരീക്ഷത്തെയും, സാമങ്ങളാൽ കവികൾ അറിയിക്കുന്ന അതിനെയും [അറിയുന്നു]. ജ്ഞാനി ഓങ്കാരമാകുന്ന ആശ്രയത്താൽ തന്നെ അതിനെ പ്രാപിക്കുന്നു — അത് ശാന്തവും ജരയില്ലാത്തതും അമൃതവും അഭയവും പരവുമാണ്.