ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.167.1
स॒हस्रं॑ त इन्द्रो॒तयो॑ नः स॒हस्र॒मिषो॑ हरिवो गू॒र्तत॑माः ।
स॒हस्रं॒ रायो॑ माद॒यध्यै॑ सह॒स्रिण॒ उप॑ नो यन्तु॒ वाजाः॑ ॥
ಇಂದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಸಾವಿರ ರಕ್ಷಣೆಗಳು ನಮಗಿರಲಿ; ಹರಿವಂತನೇ, ಸಾವಿರ ಪೋಷಣೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಬಯಸಲ್ಪಡುವಂತಾಗಲಿ. ಸಾವಿರ ಸಂಪತ್ತುಗಳು ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿರಲಿ; ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಬಹುಮಾನಗಳು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ.
1.167.2
आ नोऽवो॑भिर्म॒रुतो॑ या॒न्त्वच्छा॒ ज्येष्ठे॑भिर्वा बृ॒हद्दि॑वैः सुमा॒याः ।
अध॒ यदे॑षां नि॒युतः॑ पर॒माः स॑मु॒द्रस्य॑ चिद्ध॒नय॑न्त पा॒रे ॥
ಮರುತರೇ, ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ; ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿ, ಕೌಶಲ್ಯಪೂರ್ಣ ಸಂಗಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬನ್ನಿ. ಇವರ ಉನ್ನತ ಲಗಾಮುಗಳು ಸಮುದ್ರದಾಚೆ ಓಡಿದಾಗ, ಅವರೂ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.
1.167.3
मि॒म्यक्ष॒ येषु॒ सुधि॑ता घृ॒ताची॒ हिर॑ण्यनिर्णि॒गुप॑रा॒ न ऋ॒ष्टिः ।
गुहा॒ चर॑न्ती॒ मनु॑षो॒ न योषा॑ स॒भाव॑ती विद॒थ्ये॑व॒ सं वाक् ॥
ಯಾರಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡ, ತುಪ್ಪದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ಎತ್ತರದ ಮಳೆಧಾರೆ ಬೆರೆಯಿತು; ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಮಾನವ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ, ಸಭೆಯುಳ್ಳವಳೂ, ವಿದಥ್ಯ-ಪ್ರಿಯಳೂ ಆದ ವಾಣಿ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿತು.
1.167.4
परा॑ शु॒भ्रा अ॒यासो॑ य॒व्या सा॑धार॒ण्येव॑ म॒रुतो॑ मिमिक्षुः ।
न रो॑द॒सी अप॑ नुदन्त घो॒रा जु॒षन्त॒ वृधं॑ स॒ख्याय॑ दे॒वाः ॥
ಹೊಳೆಯುವ, ದಣಿವಿಲ್ಲದ ಮರುತರು ಸಾಮಾನ್ಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಂತೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು; ಭೀಕರ ಮರುತರು ದ್ಯುಲೋಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದರು; ದೇವತೆಗಳು ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸವಿದರು.
1.167.5
जोष॒द्यदी॑मसु॒र्या॑ स॒चध्यै॒ विषि॑तस्तुका रोद॒सी नृ॒मणाः॑ ।
आ सू॒र्येव॑ विध॒तो रथं॑ गात्त्वे॒षप्र॑तीका॒ नभ॑सो॒ नेत्या ॥
ಆ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಆತ್ಮವುಳ್ಳ, ವಿಷಿತಸ್ತುಕಾ ಎನ್ನುವ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುವ ದ್ಯಾವಾಪೃಥ್ವಿ ಜೋಡಿಸಲು ಒಲವು ತೋರಿದಾಗ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ವಿಧಾತನ ರಥ ಮೇಲೇರಿ ಬಂತು; ಜ್ವಲಿತ ಮುಖದ, ಆಕಾಶದ ರಥ, ಸಾಮಾನ್ಯವಲ್ಲದ ಉದಯ.
1.167.6
आ स्था॑पयन्त युव॒तिं युवा॑नः शु॒भे निमि॑श्लां वि॒दथे॑षु प॒ज्राम् ।
अ॒र्को यद्वो॑ मरुतो ह॒विष्मा॒न्गाय॑द्गा॒थं सु॒तसो॑मो दुव॒स्यन् ॥
ಯುವಕರು ಒಬ್ಬ ಯುವತಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು, ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ವಿದಥಗಳಲ್ಲಿ ನುರಿತವಳಾಗಿ, ಹೊಳೆಯುವ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವಳಾಗಿ; ಹವಿಸ್ಸುಳ್ಳ ಅರ್ಕವು ನಿಮಗಾಗಿ ಹಾಡಿದಾಗ, ಓ ಮರುತರೇ, ಸೋಮವನ್ನು ಹಿಂಡಿದ ಯಜಮಾನನು ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡಿ ಸೇವಿಸಲಿ.
1.167.7
प्र तं वि॑वक्मि॒ वक्म्यो॒ य ए॑षां म॒रुतां॑ महि॒मा स॒त्यो अस्ति॑ ।
सचा॒ यदी॒ं वृष॑मणा अहं॒युः स्थि॒रा चि॒ज्जनी॒र्वह॑ते सुभा॒गाः ॥
ಮರುತ್ತುಗಳ ಆ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೊಗಳುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ವೃಷಭದಂತೆ ಬಲದಿಂದ ಚಲಿಸುವ ಅವರು ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.
1.167.8
पान्ति॑ मि॒त्रावरु॑णावव॒द्याच्चय॑त ईमर्य॒मो अप्र॑शस्तान् ।
उ॒त च्य॑वन्ते॒ अच्यु॑ता ध्रु॒वाणि॑ वावृ॒ध ईं॑ मरुतो॒ दाति॑वारः ॥
ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣರು ಹಾನಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅರ್ಯಮನು ಹೊಗಳಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓ ಮರುತ್ತುಗಳೇ, ದಾನಶೀಲರಾದ ನೀವು ಅಚಲವಾದ, ಸ್ಥಿರವಾದವುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತೀರಿ; ಅವು ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.
1.167.9
न॒ही नु वो॑ मरुतो॒ अन्त्य॒स्मे आ॒रात्ता॑च्चि॒च्छव॑सो॒ अन्त॑मा॒पुः ।
ते धृ॒ष्णुना॒ शव॑सा शूशु॒वांसोऽर्णो॒ न द्वेषो॑ धृष॒ता परि॑ ष्ठुः ॥
ಓ ಮರುತ್ತುಗಳೇ, ನೀವು ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರವೂ ಇದ್ದೀರಿ, ದೂರದಿಂದಲೂ; ಬಲದ ಎಲ್ಲೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೀರಿ. ಧೀರ ಬಲದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ನದಿಯಂತೆ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಬಲದಿಂದ ನಿಂತಿರಿ.
1.167.10
व॒यम॒द्येन्द्र॑स्य॒ प्रेष्ठा॑ व॒यं श्वो वो॑चेमहि सम॒र्ये ।
व॒यं पु॒रा महि॑ च नो॒ अनु॒ द्यून्तन्न॑ ऋभु॒क्षा न॒रामनु॑ ष्यात् ॥
ಇಂದು ನಾವು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರಾಗೋಣ; ನಾಳೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾತನಾಡೋಣ. ಹಿಂದೆಯೂ ಈಗಲೂ, ನಮಗಾಗಿ ದೀರ್ಘ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಋಭುಕ್ಷನು ಮನುಷ್ಯರ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿರಲಿ.
1.167.11
ए॒ष व॒ स्तोमो॑ मरुत इ॒यं गीर्मा॑न्दा॒र्यस्य॑ मा॒न्यस्य॑ का॒रोः ।
एषा या॑सीष्ट त॒न्वे॑ व॒यां वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
ಓ ಮರುತ್ತುಗಳೇ, ಇದು ನಿಮ್ಮ ಸ್ತುತಿ; ಈ ಹಾಡು ಮಾಂದಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನ್ಯ ಕವಿ ಕಾರುವಿನದು. ಈ ಅನ್ನದಿಂದ ಇದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಲುಪಲಿ; ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಆಹಾರ, ಬಹುಮಾನ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ನೀಡುವ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ.