Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.167

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

1.167.1

स॒हस्रं॑ त इन्द्रो॒तयो॑ नः स॒हस्र॒मिषो॑ हरिवो गू॒र्तत॑माः ।
स॒हस्रं॒ रायो॑ माद॒यध्यै॑ सह॒स्रिण॒ उप॑ नो यन्तु॒ वाजाः॑ ॥

ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ആയിരം സഹായങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കുണ്ടാകട്ടെ; ഹരിവാനേ, ആയിരം പോഷണങ്ങൾ അത്യന്തം ആഗ്രഹിക്കപ്പെടട്ടെ. ആയിരം സമ്പത്തുകൾ ആനന്ദത്തിനായിരിക്കട്ടെ; ആയിരം മടങ്ങ് പ്രതിഫലങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ അരികിൽ വരട്ടെ.

1.167.2

आ नोऽवो॑भिर्म॒रुतो॑ या॒न्त्वच्छा॒ ज्येष्ठे॑भिर्वा बृ॒हद्दि॑वैः सुमा॒याः ।
अध॒ यदे॑षां नि॒युतः॑ पर॒माः स॑मु॒द्रस्य॑ चिद्ध॒नय॑न्त पा॒रे ॥

മരുത്തുക്കളേ, നിങ്ങളുടെ സഹായങ്ങളോടെ ഞങ്ങളുടെ അരികിലേക്ക് വരൂ; അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ഉത്തമരും മഹാപ്രകാശമുള്ളവരും നൈപുണ്യമുള്ളവരുമായ കൂട്ടാളികളോടൊപ്പം വരൂ. ഇവരുടെ ഉന്നത കടിഞ്ഞാണുകൾ സമുദ്രത്തിനപ്പുറം ഓടുമ്പോൾ അവരും മുന്നേറുന്നു.

1.167.3

मि॒म्यक्ष॒ येषु॒ सुधि॑ता घृ॒ताची॒ हिर॑ण्यनिर्णि॒गुप॑रा॒ न ऋ॒ष्टिः ।
गुहा॒ चर॑न्ती॒ मनु॑षो॒ न योषा॑ स॒भाव॑ती विद॒थ्ये॑व॒ सं वाक् ॥

ചിട്ടയോടെ ഒരുക്കിയ, നെയ്യുപോലെ തിളങ്ങുന്ന, സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള ഉയർന്ന മഴധാര അവരിൽ കലർന്നു; രഹസ്യമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന മനുഷ്യസ്ത്രീയെപ്പോലെ, സഭയുള്ളവളും വിദഥ്യപ്രിയയുമായ വാക്ക് ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.

1.167.4

परा॑ शु॒भ्रा अ॒यासो॑ य॒व्या सा॑धार॒ण्येव॑ म॒रुतो॑ मिमिक्षुः ।
न रो॑द॒सी अप॑ नुदन्त घो॒रा जु॒षन्त॒ वृधं॑ स॒ख्याय॑ दे॒वाः ॥

പ്രകാശമുള്ള, ക്ഷീണമില്ലാത്ത മരുത്തുക്കൾ സാധാരണ വഴിയിലെന്നപോലെ മുന്നേറി; ഭയങ്കരരായ മരുത്തുക്കൾ ആകാശവും ഭൂമിയും അകറ്റിത്തള്ളി; ദേവന്മാർ സൗഹൃദത്തിനായി അവരുടെ വളർച്ച ആസ്വദിച്ചു.

1.167.5

जोष॒द्यदी॑मसु॒र्या॑ स॒चध्यै॒ विषि॑तस्तुका रोद॒सी नृ॒मणाः॑ ।
आ सू॒र्येव॑ विध॒तो रथं॑ गात्त्वे॒षप्र॑तीका॒ नभ॑सो॒ नेत्या ॥

ആ അധികാരമുള്ള ആത്മാവുള്ള, വിഷിതസ്തുകയായ, മനുഷ്യരെ അലങ്കരിക്കുന്ന ആകാശവും ഭൂമിയും ചേരുവാൻ മുന്നിട്ടപ്പോൾ, സൂര്യനെപ്പോലെ വിധാതാവിന്റെ രഥം ഉയർന്നുവന്നു; ജ്വലിക്കുന്ന മുഖമുള്ളത്, ആകാശത്തിന്റെ രഥം, സാധാരണമല്ല.

1.167.6

आ स्था॑पयन्त युव॒तिं युवा॑नः शु॒भे निमि॑श्लां वि॒दथे॑षु प॒ज्राम् ।
अ॒र्को यद्वो॑ मरुतो ह॒विष्मा॒न्गाय॑द्गा॒थं सु॒तसो॑मो दुव॒स्यन् ॥

യുവാക്കൾ ഒരു യുവതിയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു, സൗന്ദര്യത്തിനായി, വിദഥങ്ങളിൽ നിപുണയായി, പ്രകാശിക്കുന്ന പുഷ്പംപോലെ തിളക്കമുള്ളവളായി; ഹവിസ്സുള്ള അർക്കൻ നിങ്ങൾക്കായി പാടുമ്പോൾ, ഓ മരുത്തുക്കളേ, സോമം പിഴിഞ്ഞവൻ ഗാഥ പാടി സേവിക്കട്ടെ.

1.167.7

प्र तं वि॑वक्मि॒ वक्म्यो॒ य ए॑षां म॒रुतां॑ महि॒मा स॒त्यो अस्ति॑ ।
सचा॒ यदी॒ं वृष॑मणा अहं॒युः स्थि॒रा चि॒ज्जनी॒र्वह॑ते सुभा॒गाः ॥

മരുത്തുക്കളുടെ ആ മഹിമയെ ഞാൻ പ്രകീർത്തിക്കുന്നു; അത് സത്യമാണ്. കാളയെപ്പോലെ ശക്തിയോടെ നീങ്ങുന്ന അവർ സ്ഥിരരും സുന്ദരികളുമായ സ്ത്രീകളെയും കൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.

1.167.8

पान्ति॑ मि॒त्रावरु॑णावव॒द्याच्चय॑त ईमर्य॒मो अप्र॑शस्तान् ।
उ॒त च्य॑वन्ते॒ अच्यु॑ता ध्रु॒वाणि॑ वावृ॒ध ईं॑ मरुतो॒ दाति॑वारः ॥

മിത്രനും വരുണനും ദോഷത്തിൽനിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നു; അര്യമാവ് പ്രശംസയ്ക്ക് അർഹരല്ലാത്തവരെ അകറ്റുന്നു. ഓ മരുത്തുക്കളേ, ദാനശീലരായ നിങ്ങൾ ഇളകാത്തവയെയും സ്ഥിരമായവയെയും വളർത്തുന്നു; അവ വീഴുന്നില്ല.

1.167.9

न॒ही नु वो॑ मरुतो॒ अन्त्य॒स्मे आ॒रात्ता॑च्चि॒च्छव॑सो॒ अन्त॑मा॒पुः ।
ते धृ॒ष्णुना॒ शव॑सा शूशु॒वांसोऽर्णो॒ न द्वेषो॑ धृष॒ता परि॑ ष्ठुः ॥

ഓ മരുത്തുക്കളേ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കരികിലുമുണ്ട്, ദൂരത്തുനിന്നുമുണ്ട്; ശക്തിയുടെ അതിരുവരെ എത്തിയവരാണ് നിങ്ങൾ. ധീരമായ ശക്തിയാൽ ഗർജിച്ചുകൊണ്ട്, നദിപോലെ ശത്രുതയെ ചുറ്റി ബലത്തോടെ നിന്നു.

1.167.10

व॒यम॒द्येन्द्र॑स्य॒ प्रेष्ठा॑ व॒यं श्वो वो॑चेमहि सम॒र्ये ।
व॒यं पु॒रा महि॑ च नो॒ अनु॒ द्यून्तन्न॑ ऋभु॒क्षा न॒रामनु॑ ष्यात् ॥

ഇന്ന് നാം ഇന്ദ്രന് ഏറ്റവും പ്രിയരാകട്ടെ; നാളെ മത്സരത്തിൽ നാം സംസാരിക്കട്ടെ. മുമ്പും ഇപ്പോഴും, നമ്മുടെ ദിവസങ്ങളിലൂടെ ദീർഘകാലം ആ ഋഭുക്ഷൻ മനുഷ്യരുടെ നേതാക്കളിൽ ഒരാളാകട്ടെ.

1.167.11

ए॒ष व॒ स्तोमो॑ मरुत इ॒यं गीर्मा॑न्दा॒र्यस्य॑ मा॒न्यस्य॑ का॒रोः ।
एषा या॑सीष्ट त॒न्वे॑ व॒यां वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥

ഓ മരുത്തുക്കളേ, ഇത് നിങ്ങൾക്കുള്ള സ്തുതിയാണ്; ഈ ഗീതം മാന്ദാര്യന്റെയും മാന്യനായ കവി കാരുവിന്റെയും ആണ്. ഈ ആഹാരത്താൽ ഇത് നിങ്ങളെ എത്തട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന് ആഹാരവും സമ്മാനവും ദീർഘായുസ്സു നൽകുന്ന സമ്പത്തും ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ.