ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.20

1.20.1

अ॒यं दे॒वाय॒ जन्म॑ने॒ स्तोमो॒ विप्रे॑भिरास॒या ।
अका॑रि रत्न॒धात॑मः ॥

દેવોના જન્મોત્સવ માટે, વિપ્રોએ મુખથી રચેલું આ સ્તોત્ર રત્નોનું સૌથી વધુ દાન આપનારું બન્યું.

य इन्द्रा॑य वचो॒युजा॑ तत॒क्षुर्मन॑सा॒ हरी॑ ।
शमी॑भिर्य॒ज्ञमा॑शत ॥

ઇન્દ્ર માટે વાણીથી જોડાયેલા, મનથી ઘડેલા બે હરિ અશ્વો જેમણે બનાવ્યા, તેઓ શમી-શાખાઓ વડે યજ્ઞ સુધી પહોંચ્યા.

तक्ष॒न्नास॑त्याभ्यां॒ परि॑ज्मानं सु॒खं रथ॑म् ।
तक्ष॑न्धे॒नुं स॑ब॒र्दुघा॑म् ॥

તેમણે નાસત્યો (અશ્વિનો) માટે સર્વવ્યાપી, સુખદ રથ ઘડ્યો; ભરપૂર દૂધ આપતી સબર્દુઘા ગાય પણ ઘડી.

युवा॑ना पि॒तरा॒ पुनः॑ स॒त्यम॑न्त्रा ऋजू॒यवः॑ ।
ऋ॒भवो॑ वि॒ष्ट्य॑क्रत ॥

યુવાન માતા-પિતાને તેમણે ફરી ઘડ્યા; સત્યમંત્રી, ઋતપ્રિય ઋભુઓએ કૌશલ્યથી આ કર્યું.

सं वो॒ मदा॑सो अग्म॒तेन्द्रे॑ण च म॒रुत्व॑ता ।
आ॒दि॒त्येभि॑श्च॒ राज॑भिः ॥

હે ઉલ્લસિત દેવો, ઇન્દ્ર અને મરુતો સાથે, આદિત્યો અને રાજાઓ સાથે તમે સૌ એકસાથે આવ્યા છો.

उ॒त त्यं च॑म॒सं नवं॒ त्वष्टु॑र्दे॒वस्य॒ निष्कृ॑तम् ।
अक॑र्त च॒तुरः॒ पुनः॑ ॥

અને દેવ ત્વષ્ટાએ બનાવેલા તે નવા ચમસને તમે ફરી ચાર બનાવ્યા.

ते नो॒ रत्ना॑नि धत्तन॒ त्रिरा साप्ता॑नि सुन्व॒ते ।
एक॑मेकं सुश॒स्तिभिः॑ ॥

તેઓ અમને ધન આપો; ત્રણ ગણું અને સાત ગણું, સોમ નિચોવનાર યજમાનને, એક-એક કરીને, ઉત્તમ સ્તુતિઓથી.

अधा॑रयन्त॒ वह्न॒योऽभ॑जन्त सुकृ॒त्यया॑ ।
भा॒गं दे॒वेषु॑ य॒ज्ञिय॑म् ॥

વાહકો (ઋભુઓ) એ તેને ધારણ કર્યું; સુકર્મથી દેવોમાં યજ્ઞ યોગ્ય ભાગ પ્રાપ્ત કર્યો.