ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.20

1.20.1

अ॒यं दे॒वाय॒ जन्म॑ने॒ स्तोमो॒ विप्रे॑भिरास॒या ।
अका॑रि रत्न॒धात॑मः ॥

ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମୋତ୍ସବ ପାଇଁ, ବିପ୍ରମାନେ ମୁଖରେ ରଚିଥିବା ଏ ସ୍ତୋତ୍ର ରତ୍ନ ଦାନରେ ସର୍ବାଧିକ ଫଳଦାୟୀ ହେଲା।

य इन्द्रा॑य वचो॒युजा॑ तत॒क्षुर्मन॑सा॒ हरी॑ ।
शमी॑भिर्य॒ज्ञमा॑शत ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବାଣୀରେ ଯୋଡ଼ିଥିବା, ମନରେ ଗଢ଼ିଥିବା ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ଯେଉଁମାନେ ତିଆରି କଲେ, ସେମାନେ ଶମୀ ଶାଖା ସହିତ ଯଜ୍ଞରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।

तक्ष॒न्नास॑त्याभ्यां॒ परि॑ज्मानं सु॒खं रथ॑म् ।
तक्ष॑न्धे॒नुं स॑ब॒र्दुघा॑म् ॥

ସେମାନେ ନାସତ୍ୟଙ୍କ (ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ) ପାଇଁ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସୁଖଦ ରଥ ଗଢ଼ିଲେ; ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁଗ୍ଧବତୀ ସବର୍ଦୁଘା ଗାଈ ମଧ୍ୟ ଗଢ଼ିଲେ।

युवा॑ना पि॒तरा॒ पुनः॑ स॒त्यम॑न्त्रा ऋजू॒यवः॑ ।
ऋ॒भवो॑ वि॒ष्ट्य॑क्रत ॥

ଯୌବନଯୁକ୍ତ ମାତା-ପିତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ପୁଣି ଗଢ଼ିଲେ; ସତ୍ୟମନ୍ତ୍ର ଓ ଋତପ୍ରିୟ ଋଭୁମାନେ କୌଶଳରେ ଏହା କଲେ।

सं वो॒ मदा॑सो अग्म॒तेन्द्रे॑ण च म॒रुत्व॑ता ।
आ॒दि॒त्येभि॑श्च॒ राज॑भिः ॥

ହେ ଉଲ୍ଲସିତ ଦେବଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତ୍‌ମାନଙ୍କ ସହିତ, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ଆସିଛ।

उ॒त त्यं च॑म॒सं नवं॒ त्वष्टु॑र्दे॒वस्य॒ निष्कृ॑तम् ।
अक॑र्त च॒तुरः॒ पुनः॑ ॥

ଆଉ ଦେବ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ସେହି ନୂତନ ଚମସକୁ ତୁମେ ପୁଣି ଚାରି କଲ।

ते नो॒ रत्ना॑नि धत्तन॒ त्रिरा साप्ता॑नि सुन्व॒ते ।
एक॑मेकं सुश॒स्तिभिः॑ ॥

ସେମାନେ ଆମକୁ ଧନ ଦେଉନ୍ତୁ; ତିନିଗୁଣ ଓ ସାତଗୁଣ, ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ନକାରୀ ଯଜମାନଙ୍କୁ, ଏକ ଏକ କରି, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିରେ।

अधा॑रयन्त॒ वह्न॒योऽभ॑जन्त सुकृ॒त्यया॑ ।
भा॒गं दे॒वेषु॑ य॒ज्ञिय॑म् ॥

ବାହକମାନେ (ଋଭୁଗଣ) ତାକୁ ଧାରଣ କଲେ; ସୁକର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞୀୟ ଅଂଶ ପାଇଲେ।