ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.20

1.20.1

अ॒यं दे॒वाय॒ जन्म॑ने॒ स्तोमो॒ विप्रे॑भिरास॒या ।
अका॑रि रत्न॒धात॑मः ॥

ദേവന്മാരുടെ ജന്മോത്സവത്തിനായി, വിപ്രർ വായ്കൊണ്ട് രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം രത്നങ്ങൾ ഏറ്റവും അധികം നൽകുന്നതായി ഒരുക്കപ്പെട്ടു.

य इन्द्रा॑य वचो॒युजा॑ तत॒क्षुर्मन॑सा॒ हरी॑ ।
शमी॑भिर्य॒ज्ञमा॑शत ॥

ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി വാക്കാൽ നുകംവെച്ച, മനസ്സാൽ നിർമ്മിച്ച രണ്ടു ഹരി കുതിരകളെ ഉണ്ടാക്കിയവർ ശമീ ശാഖകളാൽ യജ്ഞത്തിലെത്തി.

तक्ष॒न्नास॑त्याभ्यां॒ परि॑ज्मानं सु॒खं रथ॑म् ।
तक्ष॑न्धे॒नुं स॑ब॒र्दुघा॑म् ॥

അവർ നാസത്യർക്കായി വ്യാപിക്കുന്ന, സുഖകരമായ രഥം നിർമ്മിച്ചു; നിറയെ പാൽ ചുരത്തുന്ന സബർദുഘാ പശുവിനെയും നിർമ്മിച്ചു.

युवा॑ना पि॒तरा॒ पुनः॑ स॒त्यम॑न्त्रा ऋजू॒यवः॑ ।
ऋ॒भवो॑ वि॒ष्ट्य॑क्रत ॥

യൗവനമുള്ള മാതാപിതാക്കളെ അവർ വീണ്ടും രൂപപ്പെടുത്തി; സത്യമന്ത്രരും ഋതപ്രിയരുമായ ഋഭുക്കൾ കൗശലത്താൽ ഇതു ചെയ്തു.

सं वो॒ मदा॑सो अग्म॒तेन्द्रे॑ण च म॒रुत्व॑ता ।
आ॒दि॒त्येभि॑श्च॒ राज॑भिः ॥

ആനന്ദിച്ചവരായ ദേവന്മാരേ, ഇന്ദ്രനോടും മരുത്തുകളോടും, ആദിത്യന്മാരോടും രാജാക്കന്മാരോടും ചേർന്ന് നിങ്ങൾ ഒന്നിച്ചെത്തി.

उ॒त त्यं च॑म॒सं नवं॒ त्वष्टु॑र्दे॒वस्य॒ निष्कृ॑तम् ।
अक॑र्त च॒तुरः॒ पुनः॑ ॥

ദേവനായ ത്വഷ്ടാവ് നിർമ്മിച്ച ആ പുതിയ ചമസത്തെ നിങ്ങൾ വീണ്ടും നാലാക്കി.

ते नो॒ रत्ना॑नि धत्तन॒ त्रिरा साप्ता॑नि सुन्व॒ते ।
एक॑मेकं सुश॒स्तिभिः॑ ॥

അവർ ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തുകൾ നൽകട്ടെ; മൂന്നിരട്ടിയും ഏഴിരട്ടിയുമായി, സോമം പിഴിയുന്ന യജമാനന്, ഓരോന്നായി, നല്ല സ്തുതികളാൽ.

अधा॑रयन्त॒ वह्न॒योऽभ॑जन्त सुकृ॒त्यया॑ ।
भा॒गं दे॒वेषु॑ य॒ज्ञिय॑म् ॥

വാഹകരായ ഋഭുക്കൾ അതിനെ ഉയർത്തി നിർത്തി; സൽകർമ്മത്താൽ ദേവന്മാരിൽ യജ്ഞയോഗ്യമായ പങ്ക് നേടി.