ऋग्वेद · सूक्त 1.20

1.20.1

अ॒यं दे॒वाय॒ जन्म॑ने॒ स्तोमो॒ विप्रे॑भिरास॒या ।
अका॑रि रत्न॒धात॑मः ॥

देवांच्या जन्मोत्सवासाठी, विप्रांनी मुखाने रचलेले हे स्तोत्र रत्ने सर्वाधिक देणारे असे सिद्ध झाले.

य इन्द्रा॑य वचो॒युजा॑ तत॒क्षुर्मन॑सा॒ हरी॑ ।
शमी॑भिर्य॒ज्ञमा॑शत ॥

इंद्रासाठी वाणीने जुंपलेले, मनाने घडवलेले दोन हरी अश्व ज्यांनी बनवले, ते शमी-शाखांनी यज्ञापर्यंत पोहोचले.

तक्ष॒न्नास॑त्याभ्यां॒ परि॑ज्मानं सु॒खं रथ॑म् ।
तक्ष॑न्धे॒नुं स॑ब॒र्दुघा॑म् ॥

त्यांनी नासत्यांसाठी सर्वत्र पसरणारा, सुखकर रथ घडवला; भरलेल्या कासेची सबर्दुघा धेनूही घडवली.

युवा॑ना पि॒तरा॒ पुनः॑ स॒त्यम॑न्त्रा ऋजू॒यवः॑ ।
ऋ॒भवो॑ वि॒ष्ट्य॑क्रत ॥

तरुण माता-पित्यांना त्यांनी पुन्हा घडवले; सत्यमंत्री, ऋतप्रिय ऋभूंनी कौशल्याने हे केले.

सं वो॒ मदा॑सो अग्म॒तेन्द्रे॑ण च म॒रुत्व॑ता ।
आ॒दि॒त्येभि॑श्च॒ राज॑भिः ॥

हे उल्हसित देवांनो, इंद्र आणि मरुतांसह, आदित्य आणि राजांसह तुम्ही सर्व एकत्र आलात.

उ॒त त्यं च॑म॒सं नवं॒ त्वष्टु॑र्दे॒वस्य॒ निष्कृ॑तम् ।
अक॑र्त च॒तुरः॒ पुनः॑ ॥

आणि देव त्वष्ट्याने घडवलेल्या त्या नव्या चमसाला तुम्ही पुन्हा चार केले.

ते नो॒ रत्ना॑नि धत्तन॒ त्रिरा साप्ता॑नि सुन्व॒ते ।
एक॑मेकं सुश॒स्तिभिः॑ ॥

त्यांनी आम्हाला धन द्यावे; तिप्पट आणि सातपट, सोम पिळणाऱ्या यजमानाला, एकेक करून, उत्तम स्तुतींनी.

अधा॑रयन्त॒ वह्न॒योऽभ॑जन्त सुकृ॒त्यया॑ ।
भा॒गं दे॒वेषु॑ य॒ज्ञिय॑म् ॥

वाहकांनी (ऋभूंनी) ते धारण केले; सत्कर्माने देवांमध्ये यज्ञार्ह भाग मिळवला.