ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.24.1
कस्य॑ नू॒नं क॑त॒मस्या॒मृता॑नां॒ मना॑महे॒ चारु॑ दे॒वस्य॒ नाम॑ ।
को नो॑ म॒ह्या अदि॑तये॒ पुन॑र्दात्पि॒तरं॑ च दृ॒शेयं॑ मा॒तरं॑ च ॥
કોના, કયા અમરોમાંના એકનું સુંદર નામ અમે હવે સ્તવીએ છીએ? મહાન અદિતિ માટે અમને ફરી કોણ આપશે, કે હું પિતા અને માતાને જોઈ શકું?
1.24.2
अ॒ग्नेर्व॒यं प्र॑थ॒मस्या॒मृता॑नां॒ मना॑महे॒ चारु॑ दे॒वस्य॒ नाम॑ ।
स नो॑ म॒ह्या अदि॑तये॒ पुन॑र्दात्पि॒तरं॑ च दृ॒शेयं॑ मा॒तरं॑ च ॥
અગ્નિના, પ્રથમ અમરના, સુંદર દેવના નામનું અમે સ્તવન કરીએ છીએ. એ જ અમને મહાન અદિતિ માટે ફરી આપે, કે હું પિતા અને માતાને જોઈ શકું.
1.24.3
अ॒भि त्वा॑ देव सवित॒रीशा॑नं॒ वार्या॑णाम् ।
सदा॑वन्भा॒गमी॑महे ॥
હે દેવ સવિતા, ઇચ્છિત ધનના સ્વામી, સદા રક્ષક, તમારી પાસે અમે અમારો ભાગ માંગીએ છીએ.
1.24.4
यश्चि॒द्धि त॑ इ॒त्था भगः॑ शशमा॒नः पु॒रा नि॒दः ।
अ॒द्वे॒षो हस्त॑योर्द॒धे ॥
આ રીતે તમારા માટે સ્તુતિ કરનાર ભગ, પૂર્વની નિંદાથી મુક્ત થઈ, પોતાના બંને હાથમાં વેરહીનતા ધારણ કરે છે.
1.24.5
भग॑भक्तस्य ते व॒यमुद॑शेम॒ तवाव॑सा ।
मू॒र्धानं॑ रा॒य आ॒रभे॑ ॥
ભગના ભક્ત એવા તમારી સહાયથી અમે આગળ વધીએ. તમારા રક્ષણથી અમે ધનના શિખરને પામીએ.
1.24.6
न॒हि ते॑ क्ष॒त्रं न सहो॒ न म॒न्युं वय॑श्च॒नामी प॒तय॑न्त आ॒पुः ।
नेमा आपो॑ अनिमि॒षं चर॑न्ती॒र्न ये वात॑स्य प्रमि॒नन्त्यभ्व॑म् ॥
તમારું બળ, તમારું સામર્થ્ય, તમારો ક્રોધ ત્યાં ઊડીને પહોંચેલાં પક્ષીઓએ પણ મેળવ્યાં નથી; આંખ મીંચ્યા વિના વહેતાં આ જળ પણ નહીં, અને વાયુનો વેગ ઘટાડી શકનારા પણ નહીં.
1.24.7
अ॒बु॒ध्ने राजा॒ वरु॑णो॒ वन॑स्यो॒र्ध्वं स्तूपं॑ ददते पू॒तद॑क्षः ।
नी॒चीना॑ स्थुरु॒परि॑ बु॒ध्न ए॑षाम॒स्मे अ॒न्तर्निहि॑ताः के॒तवः॑ स्युः ॥
અતળ સ્થાને રાજા વરુણ વૃક્ષનો ઊર્ધ્વ સ્તંભ સ્થાપે છે, શુદ્ધ કુશળ તે. નીચા મુખના તેમના સ્તંભો ઊભા છે; તેમનું મૂળ ઉપર છે; અમારામાં મૂકાયેલા તેમના પ્રકાશ-ધ્વજ હો.
1.24.8
उ॒रुं हि राजा॒ वरु॑णश्च॒कार॒ सूर्या॑य॒ पन्था॒मन्वे॑त॒वा उ॑ ।
अ॒पदे॒ पादा॒ प्रति॑धातवे (ऽ)करु॒ताप॑व॒क्ता हृ॑दया॒विध॑श्चित् ॥
રાજા વરુણે ખરેખર સૂર્ય માટે ચાલવાનો વિશાળ માર્ગ બનાવ્યો; પગ વિનાના માટે ચાલવા બે પગ બનાવ્યા; હૃદયમાં છુપાયેલું પણ તે જાણે છે.
1.24.9
श॒तं ते॑ राजन्भि॒षजः॑ स॒हस्र॑मु॒र्वी ग॑भी॒रा सु॑म॒तिष्टे॑ अस्तु ।
बाध॑स्व दू॒रे निरृ॑तिं परा॒चैः कृ॒तं चि॒देनः॒ प्र मु॑मुग्ध्य॒स्मत् ॥
હે રાજન, તારા સો વૈદ્યો અને હજાર; તારી વિશાળ ઊંડી કૃપા અમને મળો. દૂરથી જ નિરૃતિને હાંકી કાઢ; કરેલું પાપ પણ અમારાથી મુક્ત કર.
1.24.10
अ॒मी य ऋक्षा॒ निहि॑तास उ॒च्चा नक्तं॒ ददृ॑श्रे॒ कुह॑ चि॒द्दिवे॑युः ।
अद॑ब्धानि॒ वरु॑णस्य व्र॒तानि॑ वि॒चाक॑शच्च॒न्द्रमा॒ नक्त॑मेति ॥
ઊંચે મૂકાયેલા એ તારાઓ રાત્રે દેખાય છે; દિવસે ક્યાંક જાય છે. વરુણના અચૂક નિયમો જોતો ચંદ્રમા રાત્રે ચાલે છે.
1.24.11
तत्त्वा॑ यामि॒ ब्रह्म॑णा॒ वन्द॑मान॒स्तदा शा॑स्ते॒ यज॑मानो ह॒विर्भिः॑ ।
अहे॑ळमानो वरुणे॒ह बो॑धि॒ उरु॑शंस॒ मा न॒ आयुः॒ प्र मो॑षीः ॥
એ તારી પાસે હું પ્રાર્થનામંત્ર સાથે સ્તુતિ કરતો જાઉં છું; યજ્ઞ કરીને આહુતિઓ સાથે એ જ માગું છું. હે વરુણ, કોપ કર્યા વિના અહીં રહે; હે અતિ પ્રશંસિત, અમારું આયુષ્ય ન હરી લે.
1.24.12
तदिन्नक्तं॒ तद्दिवा॒ मह्य॑माहु॒स्तद॒यं केतो॑ हृ॒द आ वि च॑ष्टे ।
शुनः॒शेपो॒ यमह्व॑द्गृभी॒तः सो अ॒स्मान्राजा॒ वरु॑णो मुमोक्तु ॥
રાત્રે તે, દિવસે તે એમ મને કહે છે; આ નિશાની હૃદયમાંથી ઊંડાણથી જુએ છે. તેઓએ બોલાવીને પકડેલા શુનઃશેપને એ રાજા વરુણ મુક્ત કરો.
1.24.13
शुनः॒शेपो॒ ह्यह्व॑द्गृभी॒तस्त्रि॒ष्वा॑दि॒त्यं द्रु॑प॒देषु॑ ब॒द्धः ।
अवै॑नं॒ राजा॒ वरु॑णः ससृज्याद्वि॒द्वाँ अद॑ब्धो॒ वि मु॑मोक्तु॒ पाशा॑न् ॥
ત્રણ સ્થળે બંધાયેલા અને પકડાયેલા શુનઃશેપે આદિત્યને પોકાર્યા. રાજા વરુણ તેને ત્યજે નહીં; જ્ઞાની અને અક્ષત વરુણ તેના પાશ છોડાવે.
1.24.14
अव॑ ते॒ हेळो॑ वरुण॒ नमो॑भि॒रव॑ य॒ज्ञेभि॑रीमहे ह॒विर्भिः॑ ।
क्षय॑न्न॒स्मभ्य॑मसुर प्रचेतो॒ राज॒न्नेनां॑सि शिश्रथः कृ॒तानि॑ ॥
હે વરુણ, નમસ્કાર, યજ્ઞો અને હવિથી અમે તારો ક્રોધ શાંત કરવા વિનંતી કરીએ છીએ. હે અસુર, હે પ્રચેતા રાજન્, અમારા માટે રહીને અમારાં કરેલાં પાપ છોડાવ.
1.24.15
उदु॑त्त॒मं व॑रुण॒ पाश॑म॒स्मदवा॑ध॒मं वि म॑ध्य॒मं श्र॑थाय ।
अथा॑ व॒यमा॑दित्य व्र॒ते तवाना॑गसो॒ अदि॑तये स्याम ॥
હે વરુણ, અમારાથી ઉપરનો પાશ છોડ; નીચેનો મુક્ત કર; વચ્ચેનો પણ ઢીલો કર. હે આદિત્ય, ત્યારે અમે તારા વ્રતમાં નિર્દોષ થઈ અદિતિના થઈશું.