Ṛgveda · Sūkta 1.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.24.1
कस्य॑ नू॒नं क॑त॒मस्या॒मृता॑नां॒ मना॑महे॒ चारु॑ दे॒वस्य॒ नाम॑ ।
को नो॑ म॒ह्या अदि॑तये॒ पुन॑र्दात्पि॒तरं॑ च दृ॒शेयं॑ मा॒तरं॑ च ॥
Wessen, welcher der Unsterblichen, ist der schöne Name, den wir nun preisen? Wer wird uns wieder der großen Aditi zurückgeben, damit ich Vater und Mutter sehe?
1.24.2
अ॒ग्नेर्व॒यं प्र॑थ॒मस्या॒मृता॑नां॒ मना॑महे॒ चारु॑ दे॒वस्य॒ नाम॑ ।
स नो॑ म॒ह्या अदि॑तये॒ पुन॑र्दात्पि॒तरं॑ च दृ॒शेयं॑ मा॒तरं॑ च ॥
Wir preisen den schönen Namen Agnis, des ersten der Unsterblichen. Möge er uns wieder der großen Aditi zurückgeben, damit ich Vater und Mutter sehe.
1.24.3
अ॒भि त्वा॑ देव सवित॒रीशा॑नं॒ वार्या॑णाम् ।
सदा॑वन्भा॒गमी॑महे ॥
O Gott Savitri, Herr der begehrenswerten Güter, stets Beschützer, wir bitten dich um unseren Anteil.
1.24.4
यश्चि॒द्धि त॑ इ॒त्था भगः॑ शशमा॒नः पु॒रा नि॒दः ।
अ॒द्वे॒षो हस्त॑योर्द॒धे ॥
Bhaga, der dich so preist, von früherem Tadel befreit, hält Feindlosigkeit in beiden Händen.
1.24.5
भग॑भक्तस्य ते व॒यमुद॑शेम॒ तवाव॑सा ।
मू॒र्धानं॑ रा॒य आ॒रभे॑ ॥
Dem Bhaga ergeben, mögen wir mit deiner Hilfe voranschreiten. Durch deinen Schutz mögen wir den Gipfel des Reichtums erreichen.
1.24.6
न॒हि ते॑ क्ष॒त्रं न सहो॒ न म॒न्युं वय॑श्च॒नामी प॒तय॑न्त आ॒पुः ।
नेमा आपो॑ अनिमि॒षं चर॑न्ती॒र्न ये वात॑स्य प्रमि॒नन्त्यभ्व॑म् ॥
Weder die Vögel, die dorthin fliegen, haben deine Kraft, deine Macht oder deinen Zorn erreicht; noch diese Wasser, die unablässig fließen, noch jene, die die Stärke des Windes mindern können.
1.24.7
अ॒बु॒ध्ने राजा॒ वरु॑णो॒ वन॑स्यो॒र्ध्वं स्तूपं॑ ददते पू॒तद॑क्षः ।
नी॒चीना॑ स्थुरु॒परि॑ बु॒ध्न ए॑षाम॒स्मे अ॒न्तर्निहि॑ताः के॒तवः॑ स्युः ॥
An dem bodenlosen Ort errichtet König Varuṇa den aufwärts gerichteten Pfeiler des Baumes, er von reiner Kunstfertigkeit. Ihre Pfeiler stehen abwärts gekehrt, ihr Fundament oben; mögen ihre Banner, in uns gesetzt, sein.
1.24.8
उ॒रुं हि राजा॒ वरु॑णश्च॒कार॒ सूर्या॑य॒ पन्था॒मन्वे॑त॒वा उ॑ ।
अ॒पदे॒ पादा॒ प्रति॑धातवे (ऽ)करु॒ताप॑व॒क्ता हृ॑दया॒विध॑श्चित् ॥
König Varuṇa schuf fürwahr einen weiten Pfad, auf dem die Sonne gehen kann; für den Fußlosen machte er zwei Füße zum Aufsetzen, und er kennt auch das im Herzen Verborgene.
1.24.9
श॒तं ते॑ राजन्भि॒षजः॑ स॒हस्र॑मु॒र्वी ग॑भी॒रा सु॑म॒तिष्टे॑ अस्तु ।
बाध॑स्व दू॒रे निरृ॑तिं परा॒चैः कृ॒तं चि॒देनः॒ प्र मु॑मुग्ध्य॒स्मत् ॥
O König, du hast hundert Heiler, tausend; möge deine weite und tiefe Gnade uns zuteil werden. Treibe das Verderben aus der Ferne fort und löse auch die begangene Schuld von uns.
1.24.10
अ॒मी य ऋक्षा॒ निहि॑तास उ॒च्चा नक्तं॒ ददृ॑श्रे॒ कुह॑ चि॒द्दिवे॑युः ।
अद॑ब्धानि॒ वरु॑णस्य व्र॒तानि॑ वि॒चाक॑शच्च॒न्द्रमा॒ नक्त॑मेति ॥
Jene hoch gesetzten Sterne erscheinen nachts, und bei Tag gehen sie irgendwohin. Die unfehlbaren Ordnungen Varuṇas beobachtend, zieht der Mond durch die Nacht.
1.24.11
तत्त्वा॑ यामि॒ ब्रह्म॑णा॒ वन्द॑मान॒स्तदा शा॑स्ते॒ यज॑मानो ह॒विर्भिः॑ ।
अहे॑ळमानो वरुणे॒ह बो॑धि॒ उरु॑शंस॒ मा न॒ आयुः॒ प्र मो॑षीः ॥
Zu dir gehe ich mit dem Gebet und preise dich; opfernd mit den Spenden erbitte ich dies. O Varuṇa, sei hier ohne Zorn; o vielgepriesener, raube uns nicht das Leben.
1.24.12
तदिन्नक्तं॒ तद्दिवा॒ मह्य॑माहु॒स्तद॒यं केतो॑ हृ॒द आ वि च॑ष्टे ।
शुनः॒शेपो॒ यमह्व॑द्गृभी॒तः सो अ॒स्मान्राजा॒ वरु॑णो मुमोक्तु ॥
Nachts das, bei Tag das, sagt man mir; dieses Zeichen sieht tief aus dem Herzen. Möge König Varuṇa uns befreien — Śunaḥśepa, den sie ergriffen, als sie ihn riefen.
1.24.13
शुनः॒शेपो॒ ह्यह्व॑द्गृभी॒तस्त्रि॒ष्वा॑दि॒त्यं द्रु॑प॒देषु॑ ब॒द्धः ।
अवै॑नं॒ राजा॒ वरु॑णः ससृज्याद्वि॒द्वाँ अद॑ब्धो॒ वि मु॑मोक्तु॒ पाशा॑न् ॥
Śunaḥśepa, dreifach gebunden und gefangen, rief Āditya an. Möge König Varuṇa ihn nicht preisgeben; der wissende, unversehrte Varuṇa löse seine Fesseln.
1.24.14
अव॑ ते॒ हेळो॑ वरुण॒ नमो॑भि॒रव॑ य॒ज्ञेभि॑रीमहे ह॒विर्भिः॑ ।
क्षय॑न्न॒स्मभ्य॑मसुर प्रचेतो॒ राज॒न्नेनां॑सि शिश्रथः कृ॒तानि॑ ॥
Varuṇa, mit Verehrung, Opfern und Spenden flehen wir dich an, deinen Zorn zu besänftigen. O Herr, weitsichtiger König, der du bei uns weilst, löse die Sünden, die wir begangen haben.
1.24.15
उदु॑त्त॒मं व॑रुण॒ पाश॑म॒स्मदवा॑ध॒मं वि म॑ध्य॒मं श्र॑थाय ।
अथा॑ व॒यमा॑दित्य व्र॒ते तवाना॑गसो॒ अदि॑तये स्याम ॥
O Varuṇa, löse von uns die obere Fessel, befreie die untere und lockere die mittlere. O Āditya, dann mögen wir, schuldlos in deinem Gelübde, zu Aditi gehören.