ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.24.1
कस्य॑ नू॒नं क॑त॒मस्या॒मृता॑नां॒ मना॑महे॒ चारु॑ दे॒वस्य॒ नाम॑ ।
को नो॑ म॒ह्या अदि॑तये॒ पुन॑र्दात्पि॒तरं॑ च दृ॒शेयं॑ मा॒तरं॑ च ॥
ആരുടെ, ഏത് അമൃതന്മാരിൽ ഒരുവന്റെ, സുന്ദരമായ നാമമാണ് ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നത്? മഹത്തായ അദിതിക്കായി ഞങ്ങളെ വീണ്ടും ആരു നൽകും, ഞാൻ പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും കാണേണ്ടതിന്?
1.24.2
अ॒ग्नेर्व॒यं प्र॑थ॒मस्या॒मृता॑नां॒ मना॑महे॒ चारु॑ दे॒वस्य॒ नाम॑ ।
स नो॑ म॒ह्या अदि॑तये॒ पुन॑र्दात्पि॒तरं॑ च दृ॒शेयं॑ मा॒तरं॑ च ॥
അഗ്നിയുടെ, ആദ്യത്തെ അമൃതന്റെ, സുന്ദരനായ ദേവന്റെ നാമം ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നു. അവൻ തന്നെ മഹത്തായ അദിതിക്കായി ഞങ്ങളെ വീണ്ടും നൽകട്ടെ, ഞാൻ പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും കാണേണ്ടതിന്.
1.24.3
अ॒भि त्वा॑ देव सवित॒रीशा॑नं॒ वार्या॑णाम् ।
सदा॑वन्भा॒गमी॑महे ॥
ഓ ദേവനായ സവിതാവേ, അഭികാമ്യമായ സമ്പത്തുകളുടെ നാഥാ, എന്നും കാക്കുന്നവനേ, നിന്നോട് ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ പങ്ക് യാചിക്കുന്നു.
1.24.4
यश्चि॒द्धि त॑ इ॒त्था भगः॑ शशमा॒नः पु॒रा नि॒दः ।
अ॒द्वे॒षो हस्त॑योर्द॒धे ॥
ഇങ്ങനെ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്ന ഭഗൻ, മുൻപത്തെ നിന്ദയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, തന്റെ ഇരു കൈകളിലും ശത്രുതയില്ലായ്മ ധരിക്കുന്നു.
1.24.5
भग॑भक्तस्य ते व॒यमुद॑शेम॒ तवाव॑सा ।
मू॒र्धानं॑ रा॒य आ॒रभे॑ ॥
ഭഗനെ ഭജിക്കുന്ന നിന്റെ സഹായത്താൽ ഞങ്ങൾ മുന്നേറട്ടെ. നിന്റെ രക്ഷയാൽ സമ്പത്തിന്റെ ശിഖരം ഞങ്ങൾ പ്രാപിക്കട്ടെ.
1.24.6
न॒हि ते॑ क्ष॒त्रं न सहो॒ न म॒न्युं वय॑श्च॒नामी प॒तय॑न्त आ॒पुः ।
नेमा आपो॑ अनिमि॒षं चर॑न्ती॒र्न ये वात॑स्य प्रमि॒नन्त्यभ्व॑म् ॥
നിന്റെ ബലത്തെയോ, ശക്തിയെയോ, കോപത്തെയോ അവിടെ പറന്നെത്തിയ പക്ഷികൾ നേടിയിട്ടില്ല; കണ്ണടയ്ക്കാതെ ഒഴുകുന്ന ഈ ജലങ്ങളും, വായുവിന്റെ വേഗം കുറയ്ക്കുന്നവരും നേടിയിട്ടില്ല.
1.24.7
अ॒बु॒ध्ने राजा॒ वरु॑णो॒ वन॑स्यो॒र्ध्वं स्तूपं॑ ददते पू॒तद॑क्षः ।
नी॒चीना॑ स्थुरु॒परि॑ बु॒ध्न ए॑षाम॒स्मे अ॒न्तर्निहि॑ताः के॒तवः॑ स्युः ॥
അടിത്തട്ടില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് രാജാവായ വരുണൻ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഉയർന്ന സ്തംഭം സ്ഥാപിക്കുന്നു, ശുദ്ധമായ വൈദഗ്ധ്യമുള്ളവൻ. താഴേക്കു തിരിഞ്ഞ അവരുടെ സ്തംഭങ്ങൾ നിൽക്കുന്നു; അവയുടെ അടി മുകളിലാണ്; ഞങ്ങളിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന അവരുടെ പ്രകാശ-ധ്വജങ്ങൾ ഉണ്ടാകട്ടെ.
1.24.8
उ॒रुं हि राजा॒ वरु॑णश्च॒कार॒ सूर्या॑य॒ पन्था॒मन्वे॑त॒वा उ॑ ।
अ॒पदे॒ पादा॒ प्रति॑धातवे (ऽ)करु॒ताप॑व॒क्ता हृ॑दया॒विध॑श्चित् ॥
രാജാവായ വരുണൻ സൂര്യനായി നടക്കാൻ വിശാലമായ വഴി സൃഷ്ടിച്ചു; കാലില്ലാത്തതിന് നടക്കാൻ രണ്ടു പാദങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു; ഹൃദയത്തിൽ ഒളിഞ്ഞതും അവൻ അറിയുന്നു.
1.24.9
श॒तं ते॑ राजन्भि॒षजः॑ स॒हस्र॑मु॒र्वी ग॑भी॒रा सु॑म॒तिष्टे॑ अस्तु ।
बाध॑स्व दू॒रे निरृ॑तिं परा॒चैः कृ॒तं चि॒देनः॒ प्र मु॑मुग्ध्य॒स्मत् ॥
രാജാവേ, നിനക്ക് നൂറും ആയിരവും വൈദ്യന്മാരുണ്ട്; നിന്റെ വിശാലവും ആഴമുള്ളതുമായ കൃപ ഞങ്ങൾക്കുണ്ടാകട്ടെ. ദൂരെനിന്നുതന്നെ നിർഋതിയെ ഓടിക്കുക; ചെയ്ത പാപവും ഞങ്ങളിൽനിന്ന് മോചിപ്പിക്കുക.
1.24.10
अ॒मी य ऋक्षा॒ निहि॑तास उ॒च्चा नक्तं॒ ददृ॑श्रे॒ कुह॑ चि॒द्दिवे॑युः ।
अद॑ब्धानि॒ वरु॑णस्य व्र॒तानि॑ वि॒चाक॑शच्च॒न्द्रमा॒ नक्त॑मेति ॥
ഉയരത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ആ നക്ഷത്രങ്ങൾ രാത്രിയിൽ കാണപ്പെടുന്നു; പകൽ എവിടേക്കോ പോകുന്നു. വരുണന്റെ അലംഘനീയമായ നിയമങ്ങൾ വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ചന്ദ്രൻ രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
1.24.11
तत्त्वा॑ यामि॒ ब्रह्म॑णा॒ वन्द॑मान॒स्तदा शा॑स्ते॒ यज॑मानो ह॒विर्भिः॑ ।
अहे॑ळमानो वरुणे॒ह बो॑धि॒ उरु॑शंस॒ मा न॒ आयुः॒ प्र मो॑षीः ॥
ആ നിന്നെത്തന്നെ ഞാൻ പ്രാർഥനാമന്ത്രത്തോടെ, സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് സമീപിക്കുന്നു; യജ്ഞം ചെയ്ത് ഹവിസ്സുകളോടെ അതുതന്നെ ചോദിക്കുന്നു. ഹേ വരുണാ, കോപിക്കാതെ ഇവിടെ ആയിരിക്കുക; ഹേ ഏറെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനേ, ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് അപഹരിക്കരുതേ.
1.24.12
तदिन्नक्तं॒ तद्दिवा॒ मह्य॑माहु॒स्तद॒यं केतो॑ हृ॒द आ वि च॑ष्टे ।
शुनः॒शेपो॒ यमह्व॑द्गृभी॒तः सो अ॒स्मान्राजा॒ वरु॑णो मुमोक्तु ॥
രാത്രിയിൽ അതും പകലിൽ അതും എന്ന് എന്നോട് പറയുന്നു; ഈ അടയാളം ഹൃദയത്തിൽനിന്ന് ആഴത്തിൽ കാണുന്നു. അവർ വിളിച്ച് പിടിച്ച ശുനഃശേപനെ ആ രാജാവായ വരുണൻ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.
1.24.13
शुनः॒शेपो॒ ह्यह्व॑द्गृभी॒तस्त्रि॒ष्वा॑दि॒त्यं द्रु॑प॒देषु॑ ब॒द्धः ।
अवै॑नं॒ राजा॒ वरु॑णः ससृज्याद्वि॒द्वाँ अद॑ब्धो॒ वि मु॑मोक्तु॒ पाशा॑न् ॥
മൂന്നിടങ്ങളിൽ ബന്ധിതനും പിടിക്കപ്പെട്ടവനുമായ ശുനഃശേപൻ ആദിത്യനെ വിളിച്ചു. രാജാവായ വരുണൻ അവനെ ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കട്ടെ; അറിവുള്ളവനും അക്ഷതനുമായ അവൻ ആ പാശങ്ങളെ അഴിക്കട്ടെ.
1.24.14
अव॑ ते॒ हेळो॑ वरुण॒ नमो॑भि॒रव॑ य॒ज्ञेभि॑रीमहे ह॒विर्भिः॑ ।
क्षय॑न्न॒स्मभ्य॑मसुर प्रचेतो॒ राज॒न्नेनां॑सि शिश्रथः कृ॒तानि॑ ॥
വരുണാ, നമസ്കാരങ്ങളാലും യജ്ഞങ്ങളാലും ഹവിസ്സുകളാലും നിന്റെ കോപം ശമിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾ യാചിക്കുന്നു. അസുരാ, പ്രചേതസ്സേ, രാജാവേ, ഞങ്ങൾക്കായി വസിച്ച് ഞങ്ങൾ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ അഴിക്കേണമേ.
1.24.15
उदु॑त्त॒मं व॑रुण॒ पाश॑म॒स्मदवा॑ध॒मं वि म॑ध्य॒मं श्र॑थाय ।
अथा॑ व॒यमा॑दित्य व्र॒ते तवाना॑गसो॒ अदि॑तये स्याम ॥
വരുണാ, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് മുകളിലുള്ള പാശം അഴിക്കേണമേ; താഴെയുള്ളതും വിടുവിക്കേണമേ; നടുവിലുള്ളതും അയയ്ക്കേണമേ. ആദിത്യാ, അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നിന്റെ വ്രതത്തിൽ കുറ്റമില്ലാത്തവരായി അദിതിക്കുള്ളവരാകും.