ఋగ్వేదం · సూక్తం 1.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.24.1
कस्य॑ नू॒नं क॑त॒मस्या॒मृता॑नां॒ मना॑महे॒ चारु॑ दे॒वस्य॒ नाम॑ ।
को नो॑ म॒ह्या अदि॑तये॒ पुन॑र्दात्पि॒तरं॑ च दृ॒शेयं॑ मा॒तरं॑ च ॥
ఏ దేవుని, ఏ అమరులలో ఒకని, అందమైన నామాన్ని ఇప్పుడు మనం స్తుతిస్తున్నాము? మహత్తరమైన అదితికి ఎవరు మమ్మల్ని మళ్లీ ఇస్తారు, నేను తండ్రినీ తల్లినీ చూడగలనట్లు?
1.24.2
अ॒ग्नेर्व॒यं प्र॑थ॒मस्या॒मृता॑नां॒ मना॑महे॒ चारु॑ दे॒वस्य॒ नाम॑ ।
स नो॑ म॒ह्या अदि॑तये॒ पुन॑र्दात्पि॒तरं॑ च दृ॒शेयं॑ मा॒तरं॑ च ॥
అగ్ని అనే, మొదటి అమరుని, అందమైన దేవుని నామాన్ని మనం స్తుతిస్తున్నాము. ఆయనే మహత్తరమైన అదితికి మమ్మల్ని మళ్లీ ఇవ్వుగాక, నేను తండ్రినీ తల్లినీ చూడగలనట్లు.
1.24.3
अ॒भि त्वा॑ देव सवित॒रीशा॑नं॒ वार्या॑णाम् ।
सदा॑वन्भा॒गमी॑महे ॥
ఓ దేవ సవితా, కోరదగిన సంపదలకు ప్రభువా, ఎల్లప్పుడూ రక్షకుడా, నీ వైపు మేము మా భాగాన్ని కోరుతున్నాము.
1.24.4
यश्चि॒द्धि त॑ इ॒त्था भगः॑ शशमा॒नः पु॒रा नि॒दः ।
अ॒द्वे॒षो हस्त॑योर्द॒धे ॥
ఈ విధంగా నిన్ను స్తుతించే భగుడు, మునుపటి నిందల నుండి విముక్తుడై, తన రెండు చేతులలో శత్రుత్వం లేకుండా ధరిస్తాడు.
1.24.5
भग॑भक्तस्य ते व॒यमुद॑शेम॒ तवाव॑सा ।
मू॒र्धानं॑ रा॒य आ॒रभे॑ ॥
భగుని భక్తుడవైన నీ సహాయంతో మేము పురోగమింతుము. నీ రక్షణతో సంపదల శిఖరాన్ని మేము అందుకుందుము.
1.24.6
न॒हि ते॑ क्ष॒त्रं न सहो॒ न म॒न्युं वय॑श्च॒नामी प॒तय॑न्त आ॒पुः ।
नेमा आपो॑ अनिमि॒षं चर॑न्ती॒र्न ये वात॑स्य प्रमि॒नन्त्यभ्व॑म् ॥
నీ బలాన్ని, నీ శక్తిని, నీ కోపాన్ని అక్కడ ఎగిరి చేరిన పక్షులు పొందలేదు; రెప్పవేయకుండా ప్రవహించే ఈ జలాలు, వాయువు వేగాన్ని తగ్గించగలవారు కూడా పొందలేదు.
1.24.7
अ॒बु॒ध्ने राजा॒ वरु॑णो॒ वन॑स्यो॒र्ध्वं स्तूपं॑ ददते पू॒तद॑क्षः ।
नी॒चीना॑ स्थुरु॒परि॑ बु॒ध्न ए॑षाम॒स्मे अ॒न्तर्निहि॑ताः के॒तवः॑ स्युः ॥
అగాధంలేని స్థానంలో రాజు వరుణుడు వృక్షపు ఊర్ధ్వ స్తంభాన్ని నిలుపుతాడు, పవిత్రమైన నైపుణ్యం గలవాడు. క్రిందికి తిరిగిన వారి స్తంభాలు నిలిచి ఉన్నాయి; వాటి మూలం పైన ఉంది; మాలో ఉంచబడిన వారి కాంతి-ధ్వజాలు ఉండుగాక.
1.24.8
उ॒रुं हि राजा॒ वरु॑णश्च॒कार॒ सूर्या॑य॒ पन्था॒मन्वे॑त॒वा उ॑ ।
अ॒पदे॒ पादा॒ प्रति॑धातवे (ऽ)करु॒ताप॑व॒क्ता हृ॑दया॒विध॑श्चित् ॥
రాజు వరుణుడు నిజంగా సూర్యునికోసం నడవడానికి విశాల మార్గాన్ని చేశాడు; పాదాలు లేనివానికి నడవడానికి రెండు పాదాలను చేశాడు; హృదయంలో దాగినదాన్ని కూడా అతడే తెలుసుకుంటాడు.
1.24.9
श॒तं ते॑ राजन्भि॒षजः॑ स॒हस्र॑मु॒र्वी ग॑भी॒रा सु॑म॒तिष्टे॑ अस्तु ।
बाध॑स्व दू॒रे निरृ॑तिं परा॒चैः कृ॒तं चि॒देनः॒ प्र मु॑मुग्ध्य॒स्मत् ॥
ఓ రాజా, నీకు వందమంది వైద్యులు, వేయి మంది ఉన్నారు; నీ విశాల గాఢమైన అనుగ్రహం మాకు ఉండుగాక. దూరం నుండే నిర్ఋతిని తరిమివేయి; చేసిన పాపాన్నీ మా నుండి విడిపించు.
1.24.10
अ॒मी य ऋक्षा॒ निहि॑तास उ॒च्चा नक्तं॒ ददृ॑श्रे॒ कुह॑ चि॒द्दिवे॑युः ।
अद॑ब्धानि॒ वरु॑णस्य व्र॒तानि॑ वि॒चाक॑शच्च॒न्द्रमा॒ नक्त॑मेति ॥
ఎత్తున ఉంచబడిన ఆ నక్షత్రాలు రాత్రి కనిపిస్తాయి; పగలు ఎక్కడికో వెళ్తాయి. వరుణుని అభేద్యమైన నియమాలను చూస్తూ చంద్రుడు రాత్రి నడుస్తాడు.
1.24.11
तत्त्वा॑ यामि॒ ब्रह्म॑णा॒ वन्द॑मान॒स्तदा शा॑स्ते॒ यज॑मानो ह॒विर्भिः॑ ।
अहे॑ळमानो वरुणे॒ह बो॑धि॒ उरु॑शंस॒ मा न॒ आयुः॒ प्र मो॑षीः ॥
ఆ నిన్నే నేను ప్రార్థనా మంత్రంతో, స్తుతిస్తూ చేరుతున్నాను; యజ్ఞం చేస్తూ హవిస్సులతో దానినే అడుగుతున్నాను. ఓ వరుణా, కోపం లేకుండా ఇక్కడ ఉండు; ఓ బహు స్తుతింపబడినవాడా, మా ఆయువును హరించకు.
1.24.12
तदिन्नक्तं॒ तद्दिवा॒ मह्य॑माहु॒स्तद॒यं केतो॑ हृ॒द आ वि च॑ष्टे ।
शुनः॒शेपो॒ यमह्व॑द्गृभी॒तः सो अ॒स्मान्राजा॒ वरु॑णो मुमोक्तु ॥
రాత్రి అది, పగలు అది అని నాకు చెబుతున్నారు; ఈ సంకేతం హృదయం నుండి లోతుగా చూస్తుంది. వారు పిలిచి పట్టుకున్న శునఃశేపుణ్ణి ఆ రాజు వరుణుడు విడిపించుగాక.
1.24.13
शुनः॒शेपो॒ ह्यह्व॑द्गृभी॒तस्त्रि॒ष्वा॑दि॒त्यं द्रु॑प॒देषु॑ ब॒द्धः ।
अवै॑नं॒ राजा॒ वरु॑णः ससृज्याद्वि॒द्वाँ अद॑ब्धो॒ वि मु॑मोक्तु॒ पाशा॑न् ॥
మూడు చోట్ల బంధించబడి పట్టుబడిన శునఃశేపుడు ఆదిత్యుని పిలిచాడు. రాజు వరుణుడు అతన్ని విడిచిపెట్టకుండు గాక; జ్ఞాని, అపకారము లేని అతడు ఆ పాశాలను విప్పుగాక.
1.24.14
अव॑ ते॒ हेळो॑ वरुण॒ नमो॑भि॒रव॑ य॒ज्ञेभि॑रीमहे ह॒विर्भिः॑ ।
क्षय॑न्न॒स्मभ्य॑मसुर प्रचेतो॒ राज॒न्नेनां॑सि शिश्रथः कृ॒तानि॑ ॥
వరుణా, నమస్కారాలతో, యజ్ఞాలతో, హవిస్సులతో నీ కోపాన్ని శాంతింపజేయమని వేడుకుంటున్నాము. అసురా, ప్రచేతా, రాజా, మా కోసం నివసిస్తూ మేము చేసిన పాపాలను విప్పివేయి.
1.24.15
उदु॑त्त॒मं व॑रुण॒ पाश॑म॒स्मदवा॑ध॒मं वि म॑ध्य॒मं श्र॑थाय ।
अथा॑ व॒यमा॑दित्य व्र॒ते तवाना॑गसो॒ अदि॑तये स्याम ॥
వరుణా, మా నుండి ఎగువ పాశాన్ని విప్పు; కింది పాశాన్ని విడిపించు; మధ్య పాశాన్ని సడలించు. ఆదిత్యా, అప్పుడు మేము నీ వ్రతంలో నిర్దోషులై అదితికి చెందుతాము.