ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.26

1.26.1

वसि॑ष्वा॒ हि मि॑येध्य॒ वस्त्रा॑ण्यूर्जां पते ।
सेमं नो॑ अध्व॒रं य॑ज ॥

હે બુદ્ધિમાન, અન્ન અને બળના સ્વામી, તમારાં વસ્ત્રો ધારણ કરો; અમારા આ યજ્ઞને ચલાવો.

नि नो॒ होता॒ वरे॑ण्यः॒ सदा॑ यविष्ठ॒ मन्म॑भिः ।
अग्ने॑ दि॒वित्म॑ता॒ वचः॑ ॥

અમારા હોતા, શ્રેષ્ઠ, સદા બિરાજો; હે યુવતમ, મંત્રો વડે અને દિવ્ય વાણી વડે.

आ हि ष्मा॑ सू॒नवे॑ पि॒तापिर्यज॑त्या॒पये॑ ।
सखा॒ सख्ये॒ वरे॑ण्यः ॥

ખરેખર, પિતા પુત્ર માટે યજ્ઞ કરે તેમ, સહાયક મિત્ર માટે; મિત્ર, શ્રેષ્ઠ મિત્ર માટે.

आ नो॑ ब॒र्ही रि॒शाद॑सो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
सीद॑न्तु॒ मनु॑षो यथा ॥

વરુણ, મિત્ર, અર્યમા — શત્રુનાશક — અમારા દર્ભાસન પર આવીને બેસો, મનુષ્યો બેસે તેમ.

पूर्व्य॑ होतर॒स्य नो॒ मन्द॑स्व स॒ख्यस्य॑ च ।
इ॒मा उ॒ षु श्रु॑धी॒ गिरः॑ ॥

હે પ્રાચીન હોતા, આનાથી અને મિત્રતાથી તમે આનંદ પામો; આ સ્તુતિઓ સારી રીતે સાંભળો.

यच्चि॒द्धि शश्व॑ता॒ तना॑ दे॒वंदे॑वं॒ यजा॑महे ।
त्वे इद्धू॑यते ह॒विः ॥

જેને, ખરેખર, શાશ્વત કર્મ વડે, દરેક દેવની આપણે પૂજા કરીએ છીએ; તમારામાં જ હવિ ખરેખર અર્પાય છે.

प्रि॒यो नो॑ अस्तु वि॒श्पति॒र्होता॑ म॒न्द्रो वरे॑ण्यः ।
प्रि॒याः स्व॒ग्नयो॑ व॒यम् ॥

તે અમારા માટે પ્રિય થાય; લોકોના સ્વામી, હોતા, આનંદદાયક, વરણીય. અગ્નિને પોતાના માનનારા અમે તેમના પ્રિય છીએ.

स्व॒ग्नयो॒ हि वार्यं॑ दे॒वासो॑ दधि॒रे च॑ नः ।
स्व॒ग्नयो॑ मनामहे ॥

અગ્નિને પોતાના માનનારાઓને દેવોએ નિશ્ચયપૂર્વક ઇચ્છનીય ધન આપ્યું છે; અમને પણ આપ્યું છે. અગ્નિને પોતાના માનનારા અમે તેમનું જ મનન અને સ્તુતિ કરીએ છીએ.

अथा॑ न उ॒भये॑षा॒ममृ॑त॒ मर्त्या॑नाम् ।
मि॒थः स॑न्तु॒ प्रश॑स्तयः ॥

તો હે અમર, બંને પ્રકારના મર્ત્યોની વચ્ચે અમારી પ્રશંસાઓ પરસ્પર ટકી રહે.

विश्वे॑भिरग्ने अ॒ग्निभि॑रि॒मं य॒ज्ञमि॒दं वचः॑ ।
चनो॑ धाः सहसो यहो ॥

હે અગ્નિ, સર્વ અગ્નિઓ સાથે આ યજ્ઞ અને આ વચનને તેજથી સ્થાપિત કર. હે બળવાન, બળના સામર્થ્યથી (તેમને પૂર્ણ કર).