ऋग्वेद · सूक्त 1.26

1.26.1

वसि॑ष्वा॒ हि मि॑येध्य॒ वस्त्रा॑ण्यूर्जां पते ।
सेमं नो॑ अध्व॒रं य॑ज ॥

हे बुद्धिमान, अन्न आणि बलाच्या स्वामी, तुझी वस्त्रे परिधान कर; आमचा हा यज्ञ चालव.

नि नो॒ होता॒ वरे॑ण्यः॒ सदा॑ यविष्ठ॒ मन्म॑भिः ।
अग्ने॑ दि॒वित्म॑ता॒ वचः॑ ॥

आमचा होता, श्रेष्ठा, सदैव आसनस्थ हो; हे तरुणतमा, मंत्रांनी आणि दिव्य वाणीने.

आ हि ष्मा॑ सू॒नवे॑ पि॒तापिर्यज॑त्या॒पये॑ ।
सखा॒ सख्ये॒ वरे॑ण्यः ॥

खरोखर, पिता पुत्रासाठी यज्ञ करतो तसा, सहायक मित्रासाठी; मित्र, श्रेष्ठ मित्रासाठी.

आ नो॑ ब॒र्ही रि॒शाद॑सो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
सीद॑न्तु॒ मनु॑षो यथा ॥

वरुण, मित्र, अर्यमा — शत्रुनाशक — आमच्या दर्भासनावर येऊन बसोत, मनुष्य बसतात तसे.

पूर्व्य॑ होतर॒स्य नो॒ मन्द॑स्व स॒ख्यस्य॑ च ।
इ॒मा उ॒ षु श्रु॑धी॒ गिरः॑ ॥

हे प्राचीन होता, याच्यामुळे आणि मैत्रीमुळे तू आनंदित हो; या स्तुती चांगल्या ऐक.

यच्चि॒द्धि शश्व॑ता॒ तना॑ दे॒वंदे॑वं॒ यजा॑महे ।
त्वे इद्धू॑यते ह॒विः ॥

जे, खरोखर, शाश्वत कर्माने, प्रत्येक देवतेची आम्ही पूजा करतो; तुझ्यातच हविर्द्रव्य खरोखर अर्पिले जाते.

प्रि॒यो नो॑ अस्तु वि॒श्पति॒र्होता॑ म॒न्द्रो वरे॑ण्यः ।
प्रि॒याः स्व॒ग्नयो॑ व॒यम् ॥

तो आमच्यासाठी प्रिय होवो; लोकांचा स्वामी, होता, आनंददायी, वरणीय. अग्नीला आपले मानणारे आम्ही त्याचे प्रिय आहोत.

स्व॒ग्नयो॒ हि वार्यं॑ दे॒वासो॑ दधि॒रे च॑ नः ।
स्व॒ग्नयो॑ मनामहे ॥

अग्नीला आपले मानणाऱ्यांना देवांनी निश्चितच इष्ट धन दिले आहे; आम्हालाही दिले आहे. अग्नीला आपले मानणारे आम्ही त्यालाच स्मरून स्तुती करतो.

अथा॑ न उ॒भये॑षा॒ममृ॑त॒ मर्त्या॑नाम् ।
मि॒थः स॑न्तु॒ प्रश॑स्तयः ॥

तर हे अमर, दोन्ही प्रकारच्या मर्त्यांमध्ये आमच्या प्रशंसा परस्पर टिकोत.

विश्वे॑भिरग्ने अ॒ग्निभि॑रि॒मं य॒ज्ञमि॒दं वचः॑ ।
चनो॑ धाः सहसो यहो ॥

हे अग्नी, सर्व अग्नींसह हा यज्ञ आणि हे वचन तेजाने स्थापित कर. हे बलवान, बलाच्या सामर्थ्याने (ते पूर्ण कर).