ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.41

1.41.1

यं रक्ष॑न्ति॒ प्रचे॑तसो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
नू चि॒त्स द॑भ्यते॒ जनः॑ ॥

જેનું રક્ષણ સર્વજ્ઞ વરુણ, મિત્ર અને અર્યમા કરે છે, તે મનુષ્ય ખરેખર ક્યારેય હાનિ પામતો નથી.

यं बा॒हुते॑व॒ पिप्र॑ति॒ पान्ति॒ मर्त्यं॑ रि॒षः ।
अरि॑ष्टः॒ सर्व॑ एधते ॥

જે મર્ત્યને તેઓ જાણે બાહુઓમાં લઈને પોષે છે, તેને હાનિથી બચાવે છે; અક્ષત રહીને તે સર્વ રીતે સમૃદ્ધ થાય છે.

वि दु॒र्गा वि द्विषः॑ पु॒रो घ्नन्ति॒ राजा॑न एषाम् ।
नय॑न्ति दुरि॒ता ति॒रः ॥

તે રાજાઓ તેમના કિલ્લાઓ તોડે છે, શત્રુઓની સામેના ગઢોને ચૂરા કરે છે; સંકટોને આરપાર પાર ઉતારી લઈ જાય છે.

सु॒गः पन्था॑ अनृक्ष॒र आदि॑त्यास ऋ॒तं य॒ते ।
नात्रा॑वखा॒दो अ॑स्ति वः ॥

હે આદિત્યો, ઋત તરફ જનારને માર્ગ સુગમ અને અવરોધ વિનાનો છે; અહીં તમને ગળી જનાર કોઈ નથી.

यं य॒ज्ञं नय॑था नर॒ आदि॑त्या ऋ॒जुना॑ प॒था ।
प्र वः॒ स धी॒तये॑ नशत् ॥

હે નેતા આદિત્યો, તમે જે યજ્ઞને સીધા માર્ગે લઈ જાઓ છો, તે યજ્ઞ તમારા માટે ધ્યાન સત્વરે પામો.

स रत्नं॒ मर्त्यो॒ वसु॒ विश्वं॑ तो॒कमु॒त त्मना॑ ।
अच्छा॑ गच्छ॒त्यस्तृ॑तः ॥

તે મર્ત્ય પોતાના બળથી ધન, સર્વ વસ્તુઓ અને સંતાન પામે છે; અક્ષત રહીને તે તેમની તરફ પહોંચે છે.

क॒था रा॑धाम सखायः॒ स्तोमं॑ मि॒त्रस्या॑र्य॒म्णः ।
महि॒ प्सरो॒ वरु॑णस्य ॥

હે મિત્રો, મિત્ર અને અર્યમનની સ્તુતિ આપણે કેવી રીતે મેળવીએ? વરુણનું મહાન દાન પણ.

मा वो॒ घ्नन्तं॒ मा शप॑न्तं॒ प्रति॑ वोचे देव॒यन्त॑म् ।
सु॒म्नैरिद्व॒ आ वि॑वासे ॥

તમને મારનાર કે શાપ આપનાર સામે હું બોલતો નથી; દેવભક્તને હું કૃપાથી જ અપનાવું છું.

च॒तुर॑श्चि॒द्दद॑मानाद्बिभी॒यादा निधा॑तोः ।
न दु॑रु॒क्ताय॑ स्पृहयेत् ॥

ચારથી પણ, દાતાથી અને સંગ્રહેલા ધનથી પણ તે ડરે; કઠોર વચનની ઇચ્છા તે ન કરે.