Ṛgveda · Sūkta 1.41

1.41.1

यं रक्ष॑न्ति॒ प्रचे॑तसो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
नू चि॒त्स द॑भ्यते॒ जनः॑ ॥

Der Mensch, den der allwissende Varuṇa, Mitra und Aryamán schützen, wird gewiss niemals verletzt.

यं बा॒हुते॑व॒ पिप्र॑ति॒ पान्ति॒ मर्त्यं॑ रि॒षः ।
अरि॑ष्टः॒ सर्व॑ एधते ॥

Den Sterblichen, den sie wie in ihren Armen hegen, bewahren sie vor Schaden; unversehrt gedeiht er auf jede Weise.

वि दु॒र्गा वि द्विषः॑ पु॒रो घ्नन्ति॒ राजा॑न एषाम् ।
नय॑न्ति दुरि॒ता ति॒रः ॥

Jene Könige zerschlagen ihre Festungen und zerbrechen die Wälle vor den Feinden; sie führen die Nöte quer hindurch und hinweg.

सु॒गः पन्था॑ अनृक्ष॒र आदि॑त्यास ऋ॒तं य॒ते ।
नात्रा॑वखा॒दो अ॑स्ति वः ॥

O Ādityas, der Weg ist gut und unversperrt für den, der zur kosmischen Ordnung geht; hier gibt es keinen Verschlinger für euch.

यं य॒ज्ञं नय॑था नर॒ आदि॑त्या ऋ॒जुना॑ प॒था ।
प्र वः॒ स धी॒तये॑ नशत् ॥

O führende Ādityas, möge das Opfer, das ihr auf dem geraden Pfad lenkt, rasch zu Einsicht für euch gelangen.

स रत्नं॒ मर्त्यो॒ वसु॒ विश्वं॑ तो॒कमु॒त त्मना॑ ।
अच्छा॑ गच्छ॒त्यस्तृ॑तः ॥

Jener Sterbliche erlangt aus eigener Kraft Schätze, alle Güter und Nachkommen und gelangt unversehrt zu ihnen.

क॒था रा॑धाम सखायः॒ स्तोमं॑ मि॒त्रस्या॑र्य॒म्णः ।
महि॒ प्सरो॒ वरु॑णस्य ॥

O Freunde, wie mögen wir das Lob von Mitra und Aryaman gewinnen und die große Gabe Varuṇas?

मा वो॒ घ्नन्तं॒ मा शप॑न्तं॒ प्रति॑ वोचे देव॒यन्त॑म् ।
सु॒म्नैरिद्व॒ आ वि॑वासे ॥

Ich spreche nicht gegen euch, den Schlagenden oder Fluchenden; dem gottliebenden Mann nahe ich nur mit Gunstgaben.

च॒तुर॑श्चि॒द्दद॑मानाद्बिभी॒यादा निधा॑तोः ।
न दु॑रु॒क्ताय॑ स्पृहयेत् ॥

Er fürchte sogar die Vier, den Geber und den aufgehäuften Schatz; er begehre keine harten Worte.