ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.7

1.7.1

इन्द्र॒मिद्गा॒थिनो॑ बृ॒हदिन्द्र॑म॒र्केभि॑र॒र्किणः॑ ।
इन्द्रं॒ वाणी॑रनूषत ॥

ગાથા રચનારા ગાયકોએ મહાન ઇન્દ્રની જ સ્તુતિ કરી; મંત્રો ગાનારાઓએ મંત્રોથી ઇન્દ્રની જ પ્રશંસા કરી; વાણીઓએ ઇન્દ્રની જ સ્તુતિ કરી.

इन्द्र॒ इद्धर्योः॒ सचा॒ सम्मि॑श्ल॒ आ व॑चो॒युजा॑ ।
इन्द्रो॑ व॒ज्री हि॑र॒ण्ययः॑ ॥

ઇન્દ્ર પોતે પોતાના બે બદામી ઘોડાઓ સાથે, સોમમાં ભળેલા, અહીં આવે છે; તેઓ સ્તોત્રવાણી સાથે જોડાયેલા છે; વજ્રધારી ઇન્દ્ર સોનેરી છે.

इन्द्रो॑ दी॒र्घाय॒ चक्ष॑स॒ आ सूर्यं॑ रोहयद्दि॒वि ।
वि गोभि॒रद्रि॑मैरयत् ॥

ઇન્દ્રે દૂર સુધીની દૃષ્ટિ માટે આકાશમાં સૂર્યને ઊંચે ચડાવ્યો; ગાયો (કિરણો) સાથે તેણે પથ્થર (પર્વત) ફાડીને હલાવ્યો.

इन्द्र॒ वाजे॑षु नोऽव स॒हस्र॑प्रधनेषु च ।
उ॒ग्र उ॒ग्राभि॑रू॒तिभिः॑ ॥

હે ઇન્દ્ર, હરીફાઈઓમાં અને હજાર ઈનામવાળા યુદ્ધોમાં અમારું રક્ષણ કર; હે ઉગ્ર, ઉગ્ર સહાયો સાથે.

इन्द्रं॑ व॒यं म॑हाध॒ने इन्द्र॒मर्भे॑ हवामहे ।
युजं॑ वृ॒त्रेषु॑ व॒ज्रिण॑म् ॥

મહાન ધનમાં અમે ઇન્દ્રને બોલાવીએ છીએ, નાના યુદ્ધમાં પણ ઇન્દ્રને બોલાવીએ છીએ; વૃત્રો સામે વજ્રધારી, યોદ્ધાઓને જોડનાર ઇન્દ્રને.

स नो॑ वृषन्न॒मुं च॒रुं सत्रा॑दाव॒न्नपा॑ वृधि ।
अ॒स्मभ्य॒मप्र॑तिष्कुतः ॥

હે વૃષભ, સર્વ લૂંટના દાતા, તે (ઇન્દ્ર) અમારા માટે તે રાંધેલા હવિષ્યને (બીજાઓથી) દૂર કરીને વધારો; અમારી સામે કોઈ વિરોધી ન રહે.

तु॒ञ्जेतु॑ञ्जे॒ य उत्त॑रे॒ स्तोमा॒ इन्द्र॑स्य व॒ज्रिणः॑ ।
न वि॑न्धे अस्य सुष्टु॒तिम् ॥

દરેક વખતે વજ્રધારી ઇન્દ્રના જે ઊંચા સ્તોત્રો છે, તેની સારી સ્તુતિ હું મેળવી શકતો નથી.

वृषा॑ यू॒थेव॒ वंस॑गः कृ॒ष्टीरि॑य॒र्त्योज॑सा ।
ईशा॑नो॒ अप्र॑तिष्कुतः ॥

બળદ જેવો બળવાન તે, ટોળાની જેમ, પોતાના બળથી લોકોને પ્રેરે છે; તે શાસક છે, જેનો કોઈ વિરોધ કરી શકતો નથી.

य एक॑श्चर्षणी॒नां वसू॑नामिर॒ज्यति॑ ।
इन्द्रः॒ पञ्च॑ क्षिती॒नाम् ॥

જે એકલો મનુષ્ય-જાતિઓ અને ધન પર શ્રેષ્ઠતા ધરાવે છે; ઇન્દ્ર પાંચ વસવાટો પર પણ શ્રેષ્ઠ છે.

इन्द्रं॑ वो वि॒श्वत॒स्परि॒ हवा॑महे॒ जने॑भ्यः ।
अ॒स्माक॑मस्तु॒ केव॑लः ॥

તમારા માટે ચારે બાજુથી ઇન્દ્રને લોકોમાંથી અમે આહ્વાન કરીએ છીએ; તે ફક્ત અમારો જ થાય.