ऋग्वेद · सूक्त 1.7

1.7.1

इन्द्र॒मिद्गा॒थिनो॑ बृ॒हदिन्द्र॑म॒र्केभि॑र॒र्किणः॑ ।
इन्द्रं॒ वाणी॑रनूषत ॥

गाथा रचणाऱ्या गायकांनी महान इंद्राचीच स्तुती केली; मंत्र म्हणणाऱ्यांनी मंत्रांनी इंद्राचीच स्तुती केली; वाणींनी इंद्राचीच स्तुती केली.

इन्द्र॒ इद्धर्योः॒ सचा॒ सम्मि॑श्ल॒ आ व॑चो॒युजा॑ ।
इन्द्रो॑ व॒ज्री हि॑र॒ण्ययः॑ ॥

इंद्रच आपल्या दोन तपकिरी घोड्यांसह, सोमात मिसळलेला, येथे येतो; ते घोडे स्तोत्रवाणीला जुंपलेले आहेत; वज्रधारी इंद्र सोनेरी आहे.

इन्द्रो॑ दी॒र्घाय॒ चक्ष॑स॒ आ सूर्यं॑ रोहयद्दि॒वि ।
वि गोभि॒रद्रि॑मैरयत् ॥

इंद्राने दीर्घ दृष्टीसाठी आकाशात सूर्याला वर चढवले; गायींसह (किरणांसह) त्याने दगड (पर्वत) फोडून हलवला.

इन्द्र॒ वाजे॑षु नोऽव स॒हस्र॑प्रधनेषु च ।
उ॒ग्र उ॒ग्राभि॑रू॒तिभिः॑ ॥

हे इंद्रा, स्पर्धांमध्ये आणि हजारो बक्षिसांच्या लढायांमध्ये आमचे रक्षण कर; हे उग्रा, उग्र साहाय्यांसह.

इन्द्रं॑ व॒यं म॑हाध॒ने इन्द्र॒मर्भे॑ हवामहे ।
युजं॑ वृ॒त्रेषु॑ व॒ज्रिण॑म् ॥

मोठ्या धनात आम्ही इंद्राला बोलावतो, लहान लढाईतही इंद्राला बोलावतो; वृत्रांविरुद्ध वज्रधारी, लढायांत जुंपणाऱ्या इंद्राला.

स नो॑ वृषन्न॒मुं च॒रुं सत्रा॑दाव॒न्नपा॑ वृधि ।
अ॒स्मभ्य॒मप्र॑तिष्कुतः ॥

हे वृषभा, सर्व लुटीचे दाते, तो (इंद्र) आमच्यासाठी त्या शिजवलेल्या हविर्द्रव्याला (इतरांपासून) दूर नेऊन वाढव; आम्हाला कोणी प्रतिस्पर्धी नसो.

तु॒ञ्जेतु॑ञ्जे॒ य उत्त॑रे॒ स्तोमा॒ इन्द्र॑स्य व॒ज्रिणः॑ ।
न वि॑न्धे अस्य सुष्टु॒तिम् ॥

प्रत्येक वेळी वज्रधारी इंद्राची जी उंच स्तोत्रे आहेत, त्याची चांगली स्तुती मला सापडत नाही.

वृषा॑ यू॒थेव॒ वंस॑गः कृ॒ष्टीरि॑य॒र्त्योज॑सा ।
ईशा॑नो॒ अप्र॑तिष्कुतः ॥

वृषभासारखा बलवान तो, कळपासारखा, आपल्या सामर्थ्याने लोकांना प्रेरित करतो; तो शासक आहे, ज्याला कोणी अडवू शकत नाही.

य एक॑श्चर्षणी॒नां वसू॑नामिर॒ज्यति॑ ।
इन्द्रः॒ पञ्च॑ क्षिती॒नाम् ॥

जो एकटाच मानवजाती आणि धनांवर श्रेष्ठत्व गाजवतो; इंद्र पाच वस्त्यांवरही श्रेष्ठ आहे.

इन्द्रं॑ वो वि॒श्वत॒स्परि॒ हवा॑महे॒ जने॑भ्यः ।
अ॒स्माक॑मस्तु॒ केव॑लः ॥

तुमच्यासाठी सर्व बाजूंनी इंद्राला लोकांमधून आम्ही आवाहन करतो; तो फक्त आमचाच असो.