ऋग्वेद · सूक्त 1.86

1.86.1

मरु॑तो॒ यस्य॒ हि क्षये॑ पा॒था दि॒वो वि॑महसः ।
स सु॑गो॒पात॑मो॒ जनः॑ ॥

हे मरुतांनो, ज्याच्या घरात तुम्ही मार्गांचे रक्षण करता, हे महापराक्रमी स्वर्गीय देवांनो, तोच मनुष्य सर्वोत्तम रक्षित होतो.

य॒ज्ञैर्वा॑ यज्ञवाहसो॒ विप्र॑स्य वा मती॒नाम् ।
मरु॑तः शृणु॒ता हव॑म् ॥

हे यज्ञवाहक मरुतांनो, यज्ञांनी किंवा ज्ञानी कवीच्या मननीय स्तोत्रांनी, हे मरुतांनो, आमची हाक ऐका.

उ॒त वा॒ यस्य॑ वा॒जिनोऽनु॒ विप्र॒मत॑क्षत ।
स गन्ता॒ गोम॑ति व्र॒जे ॥

ज्या बलवान यजमानासाठी ते ज्ञानी कवीची रचना करतात, तो गोधनाने समृद्ध गोठ्याकडे जाईल.

अ॒स्य वी॒रस्य॑ ब॒र्हिषि॑ सु॒तः सोमो॒ दिवि॑ष्टिषु ।
उ॒क्थं मद॑श्च शस्यते ॥

या वीरासाठी कुशावर सोम पिळला गेला आहे; दिव्य आसनांवर उक्थ स्तोत्र आणि मद यांचे गायन होत आहे.

अ॒स्य श्रो॑ष॒न्त्वा भुवो॒ विश्वा॒ यश्च॑र्ष॒णीर॒भि ।
सूरं॑ चित्स॒स्रुषी॒रिषः॑ ॥

याची हाक सर्व प्राणी ऐको; जे सूर्याकडे चालतात, जे पाणी व अन्न हलवतात, ते सर्व ऐको.

पू॒र्वीभि॒र्हि द॑दाशि॒म श॒रद्भि॑र्मरुतो व॒यम् ।
अवो॑भिश्चर्षणी॒नाम् ॥

हे मरुतांनो, आम्ही अनेक प्रकारे व अनेक शरद् वर्षांपासून अर्पण केले आहे; तुमच्या साहाय्याने चालणाऱ्या सहकाऱ्यांची कर्मे आम्ही सिद्ध करतो.

सु॒भगः॒ स प्र॑यज्यवो॒ मरु॑तो अस्तु॒ मर्त्यः॑ ।
यस्य॒ प्रयां॑सि॒ पर्ष॑थ ॥

हे प्रयज्वा मरुतांनो, ज्याचे प्रवास तुम्ही पार नेता, तो मर्त्य सौभाग्यवान होवो.

श॒श॒मा॒नस्य॑ वा नरः॒ स्वेद॑स्य सत्यशवसः ।
वि॒दा काम॑स्य॒ वेन॑तः ॥

हे नरांनो, सत्यबल मरुतांनो, श्रम करणाऱ्या व इच्छा करणाऱ्याची इच्छा तुम्हांला प्राप्त झाली आहे.

यू॒यं तत्स॑त्यशवस आ॒विष्क॑र्त महित्व॒ना ।
विध्य॑ता वि॒द्युता॒ रक्षः॑ ॥

तुम्ही ते, हे सत्यबल मरुतांनो, आपल्या महिम्याने प्रकट करा; विजेने राक्षसाला प्रहार करा.

गूह॑ता॒ गुह्यं॒ तमो॒ वि या॑त॒ विश्व॑म॒त्रिण॑म् ।
ज्योति॑ष्कर्ता॒ यदु॒श्मसि॑ ॥

लपलेला अंधार झाकून टाका; सर्व कृपण शत्रूंना दूर पळवा; आम्ही इच्छितो तो प्रकाश निर्माण करा.