ऋग्वेद · सूक्त 1.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.89.1
आ नो॑ भ॒द्राः क्रत॑वो यन्तु वि॒श्वतोऽद॑ब्धासो॒ अप॑रीतास उ॒द्भिदः॑ ।
दे॒वा नो॒ यथा॒ सद॒मिद्वृ॒धे अस॒न्नप्रा॑युवो रक्षि॒तारो॑ दि॒वेदि॑वे ॥
शुभ विचार सर्व दिशांनी आमच्याकडे येवोत; न फसवले जाणारे, अडथळ्याविना, उगवणारे. देव नेहमी आमच्या वाढीसाठी असोत; वार्धक्यहीन रक्षक होऊन दिवसेंदिवस.
1.89.2
दे॒वानां॑ भ॒द्रा सु॑म॒तिर्ऋ॑जूय॒तां दे॒वानां॑ रा॒तिर॒भि नो॒ नि व॑र्तताम् ।
दे॒वानां॑ स॒ख्यमुप॑ सेदिमा व॒यं दे॒वा न॒ आयुः॒ प्र ति॑रन्तु जी॒वसे॑ ॥
देवांची शुभ सुमती, सरळपणा शोधणाऱ्यांसाठी; देवांचे दान आमच्याकडे वळो. देवांच्या मैत्रीजवळ आम्ही बसलो आहोत; हे देवांनो, जगण्यासाठी आमचे आयुष्य वाढवा.
1.89.3
तान्पूर्व॑या नि॒विदा॑ हूमहे व॒यं भगं॑ मि॒त्रमदि॑तिं॒ दक्ष॑म॒स्रिध॑म् ।
अ॒र्य॒मणं॒ वरु॑णं॒ सोम॑म॒श्विना॒ सर॑स्वती नः सु॒भगा॒ मय॑स्करत् ॥
प्राचीन आवाहनाने त्यांना आम्ही बोलावतो: भग, मित्र, अदिती, दक्ष, अहिंसित; अर्यमा, वरुण, सोम, अश्विनौ; सरस्वती आमच्यासाठी शुभ सौभाग्य व आनंद करो.
1.89.4
तन्नो॒ वातो॑ मयो॒भु वा॑तु भेष॒जं तन्मा॒ता पृ॑थि॒वी तत्पि॒ता द्यौः ।
तद्ग्रावा॑णः सोम॒सुतो॑ मयो॒भुव॒स्तद॑श्विना शृणुतं धिष्ण्या यु॒वम् ॥
कल्याणकारी वारा आमच्यासाठी ते औषध वाहो; माता पृथ्वी आणि पिता द्युलोकही तेच देवो. सोम पिळणारे कल्याणकारी दगडही तेच देवोत; हे अश्विनींनो, धिष्ण्यांनो, तुम्ही दोघे ते ऐका.
1.89.5
तमीशा॑नं॒ जग॑तस्त॒स्थुष॒स्पतिं॑ धियंजि॒न्वमव॑से हूमहे व॒यम् ।
पू॒षा नो॒ यथा॒ वेद॑सा॒मस॑द्वृ॒धे र॑क्षि॒ता पा॒युरद॑ब्धः स्व॒स्तये॑ ॥
चर आणि स्थिर यांचा स्वामी, बुद्धीला प्रेरणा देणाऱ्या त्या ईशानाला रक्षणासाठी आम्ही बोलावतो. पूषन् आमच्यासाठी ज्ञानांच्या वाढीसाठी असो; अजर रक्षक व पालक होऊन, कल्याणासाठी.
1.89.6
स्व॒स्ति न॒ इन्द्रो॑ वृ॒द्धश्र॑वाः स्व॒स्ति नः॑ पू॒षा वि॒श्ववे॑दाः ।
स्व॒स्ति न॒स्तार्क्ष्यो॒ अरि॑ष्टनेमिः स्व॒स्ति नो॒ बृह॒स्पति॑र्दधातु ॥
कल्याण आम्हाला इंद्र देवो, ज्याची कीर्ती महान आहे; कल्याण आम्हाला पूषन् देवो, जो सर्वज्ञ आहे. कल्याण आम्हाला तार्क्ष्य देवो, ज्याचे चक्र अखंड आहे; कल्याण आम्हाला बृहस्पती देवो.
1.89.7
पृष॑दश्वा म॒रुतः॒ पृश्नि॑मातरः शुभं॒यावा॑नो वि॒दथे॑षु॒ जग्म॑यः ।
अ॒ग्नि॒जि॒ह्वा मन॑वः॒ सूर॑चक्षसो॒ विश्वे॑ नो दे॒वा अव॒सा ग॑मन्नि॒ह ॥
ठिपक्या घोड्यांचे मरुत, पृश्नीचे पुत्र, तेजाने येणारे, यज्ञ-स्पर्धांत येणारे, अग्नी-जिव्हेचे, सूर्य-नेत्रांचे मानव—सर्व देव आपल्या साहाय्याने येथे आमच्याकडे येवोत.
1.89.8
भ॒द्रं कर्णे॑भिः शृणुयाम देवा भ॒द्रं प॑श्येमा॒क्षभि॑र्यजत्राः ।
स्थि॒रैरङ्गै॑स्तुष्टु॒वांस॑स्त॒नूभि॒र्व्य॑शेम दे॒वहि॑तं॒ यदायुः॑ ॥
हे देवांनो, कानांनी आम्ही कल्याणकारक ऐकावे; हे यज्ञार्ह देवांनो, डोळ्यांनी कल्याणकारक पाहावे; दृढ अवयवांनी व देहांनी स्तुती करीत, देवांना प्रिय असे ते आयुष्य आम्ही प्राप्त करावे.
1.89.9
श॒तमिन्नु श॒रदो॒ अन्ति॑ देवा॒ यत्रा॑ नश्च॒क्रा ज॒रसं॑ त॒नूना॑म् ।
पु॒त्रासो॒ यत्र॑ पि॒तरो॒ भव॑न्ति॒ मा नो॑ म॒ध्या री॑रिष॒तायु॒र्गन्तोः॑ ॥
हे देवांनो, जिथे तुम्ही आमच्या देहांना वृद्धावस्थेपर्यंत नेले, तिथे निश्चित शंभर शरदऋतू असोत; जिथे पुत्र व पिता असतात, तिथे जीवनयात्रा संपेपर्यंत आमच्या आयुष्याच्या मध्यात आम्हाला इजा करू नका.
1.89.10
अदि॑ति॒र्द्यौरदि॑तिर॒न्तरि॑क्ष॒मदि॑तिर्मा॒ता स पि॒ता स पु॒त्रः ।
विश्वे॑ दे॒वा अदि॑तिः॒ पञ्च॒ जना॒ अदि॑तिर्जा॒तमदि॑ति॒र्जनि॑त्वम् ॥
अदिती म्हणजे आकाश, अदिती म्हणजे अंतरिक्ष; अदिती माता आहे, तीच पिता, तीच पुत्र. सर्व देव अदिती आहेत, पाच जन अदिती आहेत; जे जन्मले ते अदिती, जे जन्मायचे ते अदिती.