Ṛgveda · Sūkta 1.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.89.1
आ नो॑ भ॒द्राः क्रत॑वो यन्तु वि॒श्वतोऽद॑ब्धासो॒ अप॑रीतास उ॒द्भिदः॑ ।
दे॒वा नो॒ यथा॒ सद॒मिद्वृ॒धे अस॒न्नप्रा॑युवो रक्षि॒तारो॑ दि॒वेदि॑वे ॥
Mögen gute Gedanken von allen Seiten zu uns kommen, unbetrogen, ungehindert, aufsteigend. Mögen die Götter stets zu unserem Wachstum da sein, als alterlose Beschützer, Tag für Tag.
1.89.2
दे॒वानां॑ भ॒द्रा सु॑म॒तिर्ऋ॑जूय॒तां दे॒वानां॑ रा॒तिर॒भि नो॒ नि व॑र्तताम् ।
दे॒वानां॑ स॒ख्यमुप॑ सेदिमा व॒यं दे॒वा न॒ आयुः॒ प्र ति॑रन्तु जी॒वसे॑ ॥
Mögen die gnädige Gesinnung der Götter für die Aufrichtigen und die Gabe der Götter sich uns zuwenden. Wir haben uns der Freundschaft der Götter genähert; o Götter, verlängert unser Leben, damit wir leben.
1.89.3
तान्पूर्व॑या नि॒विदा॑ हूमहे व॒यं भगं॑ मि॒त्रमदि॑तिं॒ दक्ष॑म॒स्रिध॑म् ।
अ॒र्य॒मणं॒ वरु॑णं॒ सोम॑म॒श्विना॒ सर॑स्वती नः सु॒भगा॒ मय॑स्करत् ॥
Mit der alten Anrufung rufen wir sie: Bhaga, Mitra, Aditi, Dakṣa, den Unbetrogenen; Aryaman, Varuṇa, Soma, die Aśvins. Möge Sarasvatī uns glückliches Glück und Freude schenken.
1.89.4
तन्नो॒ वातो॑ मयो॒भु वा॑तु भेष॒जं तन्मा॒ता पृ॑थि॒वी तत्पि॒ता द्यौः ।
तद्ग्रावा॑णः सोम॒सुतो॑ मयो॒भुव॒स्तद॑श्विना शृणुतं धिष्ण्या यु॒वम् ॥
Möge der Wind, der Wohlergehen bringt, uns jenes Heilmittel zuwehen; möge es auch Mutter Erde und Vater Himmel gewähren. Mögen die Somapressteine, Bringer des Wohlergehens, es geben; o Aśvins, ihr Bewohner, mögt ihr beide es hören.
1.89.5
तमीशा॑नं॒ जग॑तस्त॒स्थुष॒स्पतिं॑ धियंजि॒न्वमव॑से हूमहे व॒यम् ।
पू॒षा नो॒ यथा॒ वेद॑सा॒मस॑द्वृ॒धे र॑क्षि॒ता पा॒युरद॑ब्धः स्व॒स्तये॑ ॥
Wir rufen ihn an, den Herrn des Beweglichen und des Stehenden, den Anreger des Gedankens, zum Schutz. Möge Pūṣan für uns zum Wachstum der Erkenntnisse ein unversehrter Beschützer und Hüter sein, zum Wohlergehen.
1.89.6
स्व॒स्ति न॒ इन्द्रो॑ वृ॒द्धश्र॑वाः स्व॒स्ति नः॑ पू॒षा वि॒श्ववे॑दाः ।
स्व॒स्ति न॒स्तार्क्ष्यो॒ अरि॑ष्टनेमिः स्व॒स्ति नो॒ बृह॒स्पति॑र्दधातु ॥
Möge uns Indra von großem Ruhm Wohlergehen schenken; möge uns Pūṣan, der Allwissende, Wohlergehen schenken. Möge uns Tārkṣya, dessen Rad unversehrt ist, Wohlergehen schenken; möge Bṛhaspati uns Wohlergehen schenken.
1.89.7
पृष॑दश्वा म॒रुतः॒ पृश्नि॑मातरः शुभं॒यावा॑नो वि॒दथे॑षु॒ जग्म॑यः ।
अ॒ग्नि॒जि॒ह्वा मन॑वः॒ सूर॑चक्षसो॒ विश्वे॑ नो दे॒वा अव॒सा ग॑मन्नि॒ह ॥
Die Maruts mit gefleckten Pferden, Söhne der Pṛśni, die in Glanz kommen, zu den Wettkämpfen des Opfers eilen, mit Feuerzungen, Sterbliche mit Sonnenaugen: mögen alle Götter mit ihrer Hilfe hierher zu uns kommen.
1.89.8
भ॒द्रं कर्णे॑भिः शृणुयाम देवा भ॒द्रं प॑श्येमा॒क्षभि॑र्यजत्राः ।
स्थि॒रैरङ्गै॑स्तुष्टु॒वांस॑स्त॒नूभि॒र्व्य॑शेम दे॒वहि॑तं॒ यदायुः॑ ॥
O Götter, mögen wir mit unseren Ohren Glückverheißendes hören; o Götter, würdig des Opfers, mögen wir mit unseren Augen Glückverheißendes sehen; mit festen Gliedern und Leibern preisend, mögen wir jenes den Göttern liebe Leben erlangen.
1.89.9
श॒तमिन्नु श॒रदो॒ अन्ति॑ देवा॒ यत्रा॑ नश्च॒क्रा ज॒रसं॑ त॒नूना॑म् ।
पु॒त्रासो॒ यत्र॑ पि॒तरो॒ भव॑न्ति॒ मा नो॑ म॒ध्या री॑रिष॒तायु॒र्गन्तोः॑ ॥
O Götter, wo ihr unsere Leiber bis ins Alter geführt habt, da mögen gewiss hundert Herbste sein; wo Söhne und Väter sind, verletzt uns nicht mitten im Leben, bis die Lebensreise vollendet ist.
1.89.10
अदि॑ति॒र्द्यौरदि॑तिर॒न्तरि॑क्ष॒मदि॑तिर्मा॒ता स पि॒ता स पु॒त्रः ।
विश्वे॑ दे॒वा अदि॑तिः॒ पञ्च॒ जना॒ अदि॑तिर्जा॒तमदि॑ति॒र्जनि॑त्वम् ॥
Aditi ist der Himmel, Aditi ist der Luftraum; Aditi ist die Mutter, sie ist der Vater, sie ist der Sohn. Alle Götter sind Aditi, die fünf Völker sind Aditi; was geboren ist, ist Aditi, was geboren werden wird, ist Aditi.