ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.89.1
आ नो॑ भ॒द्राः क्रत॑वो यन्तु वि॒श्वतोऽद॑ब्धासो॒ अप॑रीतास उ॒द्भिदः॑ ।
दे॒वा नो॒ यथा॒ सद॒मिद्वृ॒धे अस॒न्नप्रा॑युवो रक्षि॒तारो॑ दि॒वेदि॑वे ॥
ଶୁଭ ସଙ୍କଳ୍ପସବୁ ସବୁ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ପ୍ରବଞ୍ଚିତ ନ ହେଉଥିବା, ଅବାଧ, ଉଦୟ ହେଉଥିବା। ଦେବତାମାନେ ସର୍ବଦା ଆମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ରହନ୍ତୁ; ଜରାହୀନ ରକ୍ଷକ ହୋଇ ଦିନ ପରେ ଦିନ।
1.89.2
दे॒वानां॑ भ॒द्रा सु॑म॒तिर्ऋ॑जूय॒तां दे॒वानां॑ रा॒तिर॒भि नो॒ नि व॑र्तताम् ।
दे॒वानां॑ स॒ख्यमुप॑ सेदिमा व॒यं दे॒वा न॒ आयुः॒ प्र ति॑रन्तु जी॒वसे॑ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶୁଭ ସୁମତି, ଋଜୁ ଇଚ୍ଛୁକମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦାନ ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରୁ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମିତ୍ରତା ନିକଟରେ ଆମେ ବସିଛୁ; ହେ ଦେବତାମାନେ, ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଆମ ଆୟୁ ବଢ଼ାଅ।
1.89.3
तान्पूर्व॑या नि॒विदा॑ हूमहे व॒यं भगं॑ मि॒त्रमदि॑तिं॒ दक्ष॑म॒स्रिध॑म् ।
अ॒र्य॒मणं॒ वरु॑णं॒ सोम॑म॒श्विना॒ सर॑स्वती नः सु॒भगा॒ मय॑स्करत् ॥
ପ୍ରାଚୀନ ଆହ୍ୱାନରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁ: ଭଗ, ମିତ୍ର, ଅଦିତି, ଦକ୍ଷ, ଅହିଂସିତ; ଅର୍ଯମା, ବରୁଣ, ସୋମ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ; ସରସ୍ୱତୀ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ସୁଖ ଦେଉ।
1.89.4
तन्नो॒ वातो॑ मयो॒भु वा॑तु भेष॒जं तन्मा॒ता पृ॑थि॒वी तत्पि॒ता द्यौः ।
तद्ग्रावा॑णः सोम॒सुतो॑ मयो॒भुव॒स्तद॑श्विना शृणुतं धिष्ण्या यु॒वम् ॥
ଶୁଭକାରୀ ପବନ ଆମ ପାଇଁ ସେହି ଔଷଧ ବୋହୁ; ମାତା ପୃଥିବୀ ଓ ପିତା ଦ୍ୟୁଲୋକ ମଧ୍ୟ ତାହା ଦିଅନ୍ତୁ। ସୋମ ନିଙ୍ଗୁଡ଼ୁଥିବା ଶୁଭକାରୀ ପଥରଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ତାହା ଦିଅନ୍ତୁ; ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଧିଷ୍ଣ୍ୟଗଣ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ତାହା ଶୁଣ।
1.89.5
तमीशा॑नं॒ जग॑तस्त॒स्थुष॒स्पतिं॑ धियंजि॒न्वमव॑से हूमहे व॒यम् ।
पू॒षा नो॒ यथा॒ वेद॑सा॒मस॑द्वृ॒धे र॑क्षि॒ता पा॒युरद॑ब्धः स्व॒स्तये॑ ॥
ଚଳନ୍ତି ଓ ସ୍ଥିରର ଅଧିପତି, ବୁଦ୍ଧି ପ୍ରେରଣାକାରୀ ସେହି ଈଶାନକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆମେ ଡାକୁ। ପୂଷନ୍ ଆମ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ହେଉ; ଅହିଂସିତ ରକ୍ଷକ ଓ ପାଳକ ହୋଇ, କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ।
1.89.6
स्व॒स्ति न॒ इन्द्रो॑ वृ॒द्धश्र॑वाः स्व॒स्ति नः॑ पू॒षा वि॒श्ववे॑दाः ।
स्व॒स्ति न॒स्तार्क्ष्यो॒ अरि॑ष्टनेमिः स्व॒स्ति नो॒ बृह॒स्पति॑र्दधातु ॥
କଲ୍ୟାଣ ଆମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାଙ୍କ ଯଶ ମହାନ; କଲ୍ୟାଣ ଆମକୁ ପୂଷନ୍ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯିଏ ସର୍ବଜ୍ଞ। କଲ୍ୟାଣ ଆମକୁ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାଙ୍କ ଚକ୍ର ଅକ୍ଷତ; କଲ୍ୟାଣ ଆମକୁ ବୃହସ୍ପତି ଦିଅନ୍ତୁ।
1.89.7
पृष॑दश्वा म॒रुतः॒ पृश्नि॑मातरः शुभं॒यावा॑नो वि॒दथे॑षु॒ जग्म॑यः ।
अ॒ग्नि॒जि॒ह्वा मन॑वः॒ सूर॑चक्षसो॒ विश्वे॑ नो दे॒वा अव॒सा ग॑मन्नि॒ह ॥
ଚିତ୍ରିତ ଅଶ୍ୱ ମରୁତ୍ଗଣ, ପୃଶ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ରଗଣ, ତେଜରେ ଆସୁଥିବା, ଯଜ୍ଞ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆସୁଥିବା, ଅଗ୍ନି-ଜିହ୍ୱାବିଶିଷ୍ଟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ-ନୟନ ମନୁଷ୍ୟମାନେ—ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଜ ସହାୟତା ସହ ଏଠାକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.89.8
भ॒द्रं कर्णे॑भिः शृणुयाम देवा भ॒द्रं प॑श्येमा॒क्षभि॑र्यजत्राः ।
स्थि॒रैरङ्गै॑स्तुष्टु॒वांस॑स्त॒नूभि॒र्व्य॑शेम दे॒वहि॑तं॒ यदायुः॑ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, କର୍ଣ୍ଣରେ ଆମେ ମଙ୍ଗଳ ଶୁଣିବା; ହେ ଯଜ୍ଞାର୍ହ ଦେବଗଣ, ଚକ୍ଷୁରେ ଆମେ ମଙ୍ଗଳ ଦେଖିବା; ଦୃଢ ଅଙ୍ଗ ଓ ଶରୀରରେ ସ୍ତୁତି କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସେହି ଆୟୁ ଆମେ ପାଇବା।
1.89.9
श॒तमिन्नु श॒रदो॒ अन्ति॑ देवा॒ यत्रा॑ नश्च॒क्रा ज॒रसं॑ त॒नूना॑म् ।
पु॒त्रासो॒ यत्र॑ पि॒तरो॒ भव॑न्ति॒ मा नो॑ म॒ध्या री॑रिष॒तायु॒र्गन्तोः॑ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଯେଉଁଠାରେ ଆପଣମାନେ ଆମ ଶରୀରକୁ ଜରା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ନିଶ୍ଚୟ ଶହେ ଶରତ ହେଉ; ଯେଉଁଠାରେ ପୁତ୍ର ଓ ପିତା ଥାନ୍ତି, ସେଠାରେ ଜୀବନଯାତ୍ରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ଆୟୁ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ହାନି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
1.89.10
अदि॑ति॒र्द्यौरदि॑तिर॒न्तरि॑क्ष॒मदि॑तिर्मा॒ता स पि॒ता स पु॒त्रः ।
विश्वे॑ दे॒वा अदि॑तिः॒ पञ्च॒ जना॒ अदि॑तिर्जा॒तमदि॑ति॒र्जनि॑त्वम् ॥
ଅଦିତି ଆକାଶ, ଅଦିତି ଅନ୍ତରିକ୍ଷ; ଅଦିତି ମାତା, ସେ ହିଁ ପିତା, ସେ ହିଁ ପୁତ୍ର। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଦିତି, ପାଞ୍ଚ ଜନ ଅଦିତି; ଜନ୍ମିଥିବା ଅଦିତି, ଜନ୍ମିବାକୁ ଥିବା ମଧ୍ୟ ଅଦିତି।