ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.101.1
उद्बु॑ध्यध्वं॒ सम॑नसः सखायः॒ सम॒ग्निमि॑न्ध्वं ब॒हवः॒ सनी॑ळाः ।
द॒धि॒क्राम॒ग्निमु॒षसं॑ च दे॒वीमिन्द्रा॑व॒तोऽव॑से॒ नि ह्व॑ये वः ॥
ଏକମନା ସଖାଗଣ, ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ; ବହୁଜଣେ ମିଳି ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କର। ଦଧିକ୍ରା, ଅଗ୍ନି ଓ ଦେବୀ ଉଷାଙ୍କୁ, ଇନ୍ଦ୍ରସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଡାକୁଛି।
10.101.2
म॒न्द्रा कृ॑णुध्वं॒ धिय॒ आ त॑नुध्वं॒ नाव॑मरित्र॒पर॑णीं कृणुध्वम् ।
इष्कृ॑णुध्व॒मायु॒धारं॑ कृणुध्वं॒ प्राञ्चं॑ य॒ज्ञं प्र ण॑यता सखायः ॥
ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସ୍ତୁତି ରଚ, ପ୍ରାର୍ଥନା ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ତୋଳ; ବାଧା ପାର କରାଉଥିବା ନୌକା ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଭଲ୍ଲ ନିର୍ମାଣ କର; ହେ ସଖାଗଣ, ଅଗ୍ରଗାମୀ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗକୁ ନେଇ ଚଳ।
10.101.3
यु॒नक्त॒ सीरा॒ वि यु॒गा त॑नुध्वं कृ॒ते योनौ॑ वपते॒ह बीज॑म् ।
गि॒रा च॑ श्रु॒ष्टिः सभ॑रा॒ अस॑न्नो॒ नेदी॑य॒ इत्सृ॒ण्यः॑ प॒क्वमेया॑त् ॥
ହଳ ଯୋଡ, ଜୁଆଳି ପୃଥକ ଭାବରେ ବିସ୍ତାର କର; ପ୍ରସ୍ତୁତ ଭୂମିରେ ବୀଜ ବୁଣ। ଗୀତ ସହିତ ଅମଳ ସଂଯୁକ୍ତ ହେଉ, ଆମ ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆସି ପାଚିଲା ଶସ୍ୟ ଆସୁ।
10.101.4
सीरा॑ युञ्जन्ति क॒वयो॑ यु॒गा वि त॑न्वते॒ पृथ॑क् ।
धीरा॑ दे॒वेषु॑ सुम्न॒या ॥
କବିମାନେ ହଳ ଯୋଡନ୍ତି, ଜୁଆଳି ପୃଥକ ଭାବରେ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି; ଧୀରମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଏପରି କରନ୍ତି।
10.101.5
निरा॑हा॒वान्कृ॑णोतन॒ सं व॑र॒त्रा द॑धातन ।
सि॒ञ्चाम॑हा अव॒तमु॒द्रिणं॑ व॒यं सु॒षेक॒मनु॑पक्षितम् ॥
ପାତ୍ର ବାହାର କର, ଫିତା ଏକତ୍ର ରଖ; ଆସ, ଗଭୀର କୂଅ ଓ ଝରଣାକୁ ଆମେ ଜଳରେ ସିଞ୍ଚନ କରିବା — ଅକ୍ଷୟ, ଭଲ ଭିଜା ଜଳ।
10.101.6
इष्कृ॑ताहावमव॒तं सु॑वर॒त्रं सु॑षेच॒नम् ।
उ॒द्रिणं॑ सिञ्चे॒ अक्षि॑तम् ॥
ପ୍ରସ୍ତୁତ ପାତ୍ରଯୁକ୍ତ ଗଭୀର କୂଅ, ଭଲ ବନ୍ଧା, ଭଲ ସିଞ୍ଚିତ ଝରଣାକୁ ସିଞ୍ଚନ କର — ଅକ୍ଷୟ ଜଳ।
10.101.7
प्री॒णी॒ताश्वा॑न्हि॒तं ज॑याथ स्वस्ति॒वाहं॒ रथ॒मित्कृ॑णुध्वम् ।
द्रोणा॑हावमव॒तमश्म॑चक्र॒मंस॑त्रकोशं सिञ्चता नृ॒पाण॑म् ॥
ଯଜ୍ଞକର୍ତାମାନେ, ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ଜୟ କର; କଲ୍ୟାଣବାହୀ ରଥକୁ ହିଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ଦ୍ରୋଣକଳସ, ଅବତ, ପଥରଚକ୍ର, କାନ୍ଧର କୋଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ନରଙ୍କ ରକ୍ଷକକୁ ସିଞ୍ଚନ କର।
10.101.8
व्र॒जं कृ॑णुध्वं॒ स हि वो॑ नृ॒पाणो॒ वर्म॑ सीव्यध्वं बहु॒ला पृ॒थूनि॑ ।
पुरः॑ कृणुध्व॒माय॑सी॒रधृ॑ष्टा॒ मा वः॑ सुस्रोच्चम॒सो दृंह॑ता॒ तम् ॥
ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ସେହି ନରଙ୍କ ରକ୍ଷକ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁ, ବିସ୍ତୃତ କବଚ ସିଲାଇ କରନ୍ତୁ। ଲୌହର ଅଜେୟ ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କର; ତୁମ ପାତ୍ର ଢଳି ନ ପଡ଼ୁ, ତାକୁ ଦୃଢ଼ କର।
10.101.9
आ वो॒ धियं॑ य॒ज्ञियां॑ वर्त ऊ॒तये॒ देवा॑ दे॒वीं य॑ज॒तां य॒ज्ञिया॑मि॒ह ।
सा नो॑ दुहीय॒द्यव॑सेव ग॒त्वी स॒हस्र॑धारा॒ पय॑सा म॒ही गौः ॥
ଏଠାରେ ତୁମର ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ସ୍ତୁତିକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମୁଁ ଫେରାଉଛି; ହେ ଦେବଗଣ, ଏହି ପୂଜନୀୟା ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ। ସେ ଆସି ଆମକୁ ଘାସ ପରି ଦୁଗ୍ଧ ଦେଉ; ସହସ୍ର ଧାରାବିଶିଷ୍ଟା, ଦୁଗ୍ଧପୂର୍ଣ୍ଣା ମହତୀ ଗାଭୀ।
10.101.10
आ तू षि॑ञ्च॒ हरि॑मी॒ं द्रोरु॒पस्थे॒ वाशी॑भिस्तक्षताश्म॒न्मयी॑भिः ।
परि॑ ष्वजध्वं॒ दश॑ क॒क्ष्या॑भिरु॒भे धुरौ॒ प्रति॒ वह्निं॑ युनक्त ॥
ଏଠାକୁ ଆଗକୁ ଆସି ପିଙ୍ଗଳ ଅଶ୍ୱକୁ କାଠ ଆସନରେ ସିଞ୍ଚନ କର; କୁଠାର ଓ ପଥର ଛେଣୀରେ ତାକୁ ଗଢ଼। ଦଶଟି ରଶି ଦ୍ୱାରା ତାକୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କର; ଦୁଇ ଅକ୍ଷରେ ବାହନକୁ ଜୁଆ ସହିତ ଯୋଡ଼।
10.101.11
उ॒भे धुरौ॒ वह्नि॑रा॒पिब्द॑मानो अ॒न्तर्योने॑व चरति द्वि॒जानिः॑ ।
वन॒स्पतिं॒ वन॒ आस्था॑पयध्वं॒ नि षू द॑धिध्व॒मख॑नन्त॒ उत्स॑म् ॥
ଦୁଇ ଅକ୍ଷରେ, ହବି ବହନକାରୀ ଅଗ୍ନି ପାନ କରି, ଗର୍ଭ ଭିତରର ପରି ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରେ; ସେ ଦ୍ୱିଜ। ବନରେ ତୁମେ ବନସ୍ପତିଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିଲ; ଖୋଳି ଝରଣାକୁ ଭଲ ଭାବେ ସ୍ଥିର କର।
10.101.12
कपृ॑न्नरः कपृ॒थमुद्द॑धातन चो॒दय॑त खु॒दत॒ वाज॑सातये ।
नि॒ष्टि॒ग्र्यः॑ पु॒त्रमा च्या॑वयो॒तय॒ इन्द्रं॑ स॒बाध॑ इ॒ह सोम॑पीतये ॥
ହେ ନରଗଣ, ସେହି ଅଦ୍ଭୁତକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଅ; ସେହି ଅଦ୍ଭୁତକୁ ଜାଗ୍ରତ କରି ପ୍ରେରଣା ଦିଅ, ଧନ ପାଇବା ପାଇଁ; ଥଳିଧାରୀଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଆଗକୁ ଠେଲ। ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସହଚରମାନଙ୍କ ସହିତ, ସୋମପାନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଡାକ।