ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.33.1
प्र मा॑ युयुज्रे प्र॒युजो॒ जना॑नां॒ वहा॑मि स्म पू॒षण॒मन्त॑रेण ।
विश्वे॑ दे॒वासो॒ अध॒ माम॑रक्षन्दुः॒शासु॒रागा॒दिति॒ घोष॑ आसीत् ॥
ଲୋକଙ୍କ ଯଜ୍ଞକର୍ମ ମୋତେ ଆଗରେ ଯୋଡ଼ିଦେଇଛି; ମୁଁ ପୂଷଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ରଖି ଚଲାଉଥିଲି। ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୋତେ ରକ୍ଷା କଲେ; କିନ୍ତୁ 'ବଶ କରିବା କଷ୍ଟକର ଲୋକ ଆସିଛି' ବୋଲି ଚିତ୍କାର ଉଠିଲା।
10.33.2
सं मा॑ तपन्त्य॒भितः॑ स॒पत्नी॑रिव॒ पर्श॑वः ।
नि बा॑धते॒ अम॑तिर्न॒ग्नता॒ जसु॒र्वेर्न वे॑वीयते म॒तिः ॥
ସପତ୍ନୀଙ୍କ ପରି ମୋର ପଞ୍ଜରା ଚାରିପାଶରୁ ମୋତେ ଜାଳେ। ଅଜ୍ଞାନ ଓ ଉଲଙ୍ଗତା ମୋତେ ଦବାନ୍ତି; ପକ୍ଷୀ ଥରିବା ପରି ମୋ ମତି ଥରେ।
10.33.3
मूषो॒ न शि॒श्ना व्य॑दन्ति मा॒ध्यः॑ स्तो॒तारं॑ ते शतक्रतो ।
स॒कृत्सु नो॑ मघवन्निन्द्र मृळ॒याधा॑ पि॒तेव॑ नो भव ॥
ମୂଷା ଯେପରି ଅଙ୍ଗ କୁଟି ଖାଏ, ସେମିତି ଏମାନେ ମୋତେ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ଖାଆନ୍ତି। ହେ ଶତକର୍ମା, ଏ ତୋର ସ୍ତୋତା। ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଥରେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର; ପିତା ପରି ଆମ ପାଇଁ ହୁଅ।
10.33.4
कु॒रु॒श्रव॑णमावृणि॒ राजा॑नं॒ त्रास॑दस्यवम् ।
मंहि॑ष्ठं वा॒घता॒मृषिः॑ ॥
କୁରୁଶ୍ରବଣ, ତ୍ରାସଦସ୍ୟୁର ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ମୁଁ ବାଛିଲି; ବାଘତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମହାବଳଶାଳୀଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଋଷି (ସ୍ତୁତି କଲେ)।
10.33.5
यस्य॑ मा ह॒रितो॒ रथे॑ ति॒स्रो वह॑न्ति साधु॒या ।
स्तवै॑ स॒हस्र॑दक्षिणे ॥
ଯାହାର ରଥରେ ତିନି ହରି (ଘୋଡ଼ା) ମୋତେ ସୁଚାରୁରୂପେ ବହନ କରନ୍ତି, ସହସ୍ର ଦକ୍ଷିଣା ଦାତାଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ।
10.33.6
यस्य॒ प्रस्वा॑दसो॒ गिर॑ उप॒मश्र॑वसः पि॒तुः ।
क्षेत्रं॒ न र॒ण्वमू॒चुषे॑ ॥
ଯାହାର ମଧୁର ସ୍ତୋତ୍ର ଉପମଶ୍ରବ ପିତାଙ୍କର, ସୁନ୍ଦର କ୍ଷେତ୍ର ପରି ସେହି (ପ୍ରସିଦ୍ଧ)ଙ୍କୁ ମୁଁ କହେ।
10.33.7
अधि॑ पुत्रोपमश्रवो॒ नपा॑न्मित्रातिथेरिहि ।
पि॒तुष्टे॑ अस्मि वन्दि॒ता ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ହେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯଶସ୍ୱୀ, ହେ ନାତି, ମିତ୍ରାତିଥିଙ୍କ ବଂଶଧର, ଆସ। ମୁଁ ତୁମ ପିତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିକାରୀ।
10.33.8
यदीशी॑या॒मृता॑नामु॒त वा॒ मर्त्या॑नाम् ।
जीवे॒दिन्म॒घवा॒ मम॑ ॥
ଅମର କିମ୍ବା ମର୍ତ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ଅଧିକାର ପାଇଲେ, ଦାନଶୀଳ ପ୍ରକୃତରେ ମୋ ପାଇଁ ବଞ୍ଚୁ।
10.33.9
न दे॒वाना॒मति॑ व्र॒तं श॒तात्मा॑ च॒न जी॑वति ।
तथा॑ यु॒जा वि वा॑वृते ॥
ଶହେ ଆତ୍ମା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅତିକ୍ରମ କରି ସେ କେବେ ବଞ୍ଚେ ନାହିଁ; ଏପରି ସେ ଯୁଆଳିରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ।