Ṛgveda · Sūkta 10.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.33.1
प्र मा॑ युयुज्रे प्र॒युजो॒ जना॑नां॒ वहा॑मि स्म पू॒षण॒मन्त॑रेण ।
विश्वे॑ दे॒वासो॒ अध॒ माम॑रक्षन्दुः॒शासु॒रागा॒दिति॒ घोष॑ आसीत् ॥
Die Werke der Menschen haben mich vorn angeschirrt; ich führte Pūṣan in der Mitte. Alle Götter beschützten mich, doch ein Ruf erhob sich: „Der schwer zu Bändigende ist gekommen.“
10.33.2
सं मा॑ तपन्त्य॒भितः॑ स॒पत्नी॑रिव॒ पर्श॑वः ।
नि बा॑धते॒ अम॑तिर्न॒ग्नता॒ जसु॒र्वेर्न वे॑वीयते म॒तिः ॥
Wie rivalisierende Nebenfrauen brennen mich meine Rippen von allen Seiten. Unwissen und Blöße drücken mich nieder; mein Gedanke zittert wie ein Vogel.
10.33.3
मूषो॒ न शि॒श्ना व्य॑दन्ति मा॒ध्यः॑ स्तो॒तारं॑ ते शतक्रतो ।
स॒कृत्सु नो॑ मघवन्निन्द्र मृळ॒याधा॑ पि॒तेव॑ नो भव ॥
Wie Mäuse die Glieder annagen, so zerreißen und verschlingen mich diese. O Indra der hundert Taten, hier ist dein Lobsänger. O freigebiger Indra, sei einmal gnädig zu uns; werde uns wie ein Vater.
10.33.4
कु॒रु॒श्रव॑णमावृणि॒ राजा॑नं॒ त्रास॑दस्यवम् ।
मंहि॑ष्ठं वा॒घता॒मृषिः॑ ॥
Ich habe den König Kuruśravaṇa, den des Trāsadasyu, erwählt, den mächtigsten der Vāghatas; der Seher preist ihn.
10.33.5
यस्य॑ मा ह॒रितो॒ रथे॑ ति॒स्रो वह॑न्ति साधु॒या ।
स्तवै॑ स॒हस्र॑दक्षिणे ॥
Auf dessen Wagen drei falbe Rosse mich geschickt tragen, den möge ich preisen, der tausendfache Gaben gibt.
10.33.6
यस्य॒ प्रस्वा॑दसो॒ गिर॑ उप॒मश्र॑वसः पि॒तुः ।
क्षेत्रं॒ न र॒ण्वमू॒चुषे॑ ॥
Dessen süße Lieder dem berühmten Vater Upamaśravas gehören; ich spreche von ihm wie von einem schönen Feld.
10.33.7
अधि॑ पुत्रोपमश्रवो॒ नपा॑न्मित्रातिथेरिहि ।
पि॒तुष्टे॑ अस्मि वन्दि॒ता ॥
Komm, o Sohn, o Berühmter, o Enkel, Nachkomme des Mitrātithi. Ich bin ein Lobsänger deines Vaters.
10.33.8
यदीशी॑या॒मृता॑नामु॒त वा॒ मर्त्या॑नाम् ।
जीवे॒दिन्म॒घवा॒ मम॑ ॥
Wenn ich Macht über die Unsterblichen oder über die Sterblichen erlange, möge der Freigebige wahrhaftig für mich leben.
10.33.9
न दे॒वाना॒मति॑ व्र॒तं श॒तात्मा॑ च॒न जी॑वति ।
तथा॑ यु॒जा वि वा॑वृते ॥
Selbst wer hundert Seelen hat, lebt nicht jenseits des Gebots der Götter; so wendet er sich ab, getrennt vom Joch.