ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.76.1
आ व॑ ऋञ्जस ऊ॒र्जां व्यु॑ष्टिषु॒ इन्द्रं॑ म॒रुतो॒ रोद॑सी अनक्तन ।
उ॒भे यथा॑ नो॒ अह॑नी सचा॒भुवा॒ सदः॑सदो वरिव॒स्यात॑ उ॒द्भिदा॑ ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ଉଷାମାନଙ୍କରେ ଆମେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କର, ଯେପରି ଦୁଇ ଦିନ ଆମ ସହିତ ରହେ ଏବଂ ପ୍ରତି ଆସନରେ ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼େ।
10.76.2
तदु॒ श्रेष्ठं॒ सव॑नं सुनोत॒नात्यो॒ न हस्त॑यतो॒ अद्रिः॑ सो॒तरि॑ ।
वि॒दद्ध्य॑र्यो अ॒भिभू॑ति॒ पौंस्यं॑ म॒हो रा॒ये चि॑त्तरुते॒ यदर्व॑तः ॥
ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସବନ ନିଷ୍କାଶନ କର; ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି, ହାତରେ ଚାଳିତ ପଥର ସୋମ ନିଷ୍କାଶକ ନିକଟରେ ଅଛି। ଆର୍ଯ୍ୟ ବିଜୟୀ ପୌରୁଷ ପାଇଛନ୍ତି, ମହା ଧନ ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ପରି ସେ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
10.76.3
तदिद्ध्य॑स्य॒ सव॑नं वि॒वेर॒पो यथा॑ पु॒रा मन॑वे गा॒तुमश्रे॑त् ।
गोअ॑र्णसि त्वा॒ष्ट्रे अश्व॑निर्णिजि॒ प्रेम॑ध्व॒रेष्व॑ध्व॒राँ अ॑शिश्रयुः ॥
ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ତାର ସବନ; ପୂର୍ବେ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିବା ପରି, ସେ ଜଳ ଖୋଲିଲା। ଗୋଧ୍ୱନି-ଯୁକ୍ତ, ଅଶ୍ୱରେ ଶୁଦ୍ଧ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
10.76.4
अप॑ हत र॒क्षसो॑ भङ्गु॒राव॑तः स्कभा॒यत॒ निरृ॑तिं॒ सेध॒ताम॑तिम् ।
आ नो॑ र॒यिं सर्व॑वीरं सुनोतन देवा॒व्यं॑ भरत॒ श्लोक॑मद्रयः ॥
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ, ବଙ୍କା ପ୍ରତାରକମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର; ନିର୍ଋତିକୁ ସ୍ଥିର କର, ଶତ୍ରୁ-ଚିନ୍ତା ତଡ଼ି ଦିଅ। ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବୀରଙ୍କ ସହିତ ଧନ ନିଷ୍କାଶନ କର, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଧନ; ହେ ପଥରମାନେ, ସ୍ତୁତି ଆଣ।
10.76.5
दि॒वश्चि॒दा वोऽम॑वत्तरेभ्यो वि॒भ्वना॑ चिदा॒श्व॑पस्तरेभ्यः ।
वा॒योश्चि॒दा सोम॑रभस्तरेभ्यो अ॒ग्नेश्चि॑दर्च पितु॒कृत्त॑रेभ्यः ॥
ସ୍ୱର୍ଗରୁ ମଧ୍ୟ, ନିକଟତମମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ସହିତ ମଧ୍ୟ, ଜଳାଧିପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ବାୟୁରୁ ମଧ୍ୟ, ସୋମପାୟୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ଏବଂ ଅଗ୍ନିରୁ ମଧ୍ୟ—ପିତୃତର୍ପଣକାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କର।
10.76.6
भु॒रन्तु॑ नो य॒शसः॒ सोत्वन्ध॑सो॒ ग्रावा॑णो वा॒चा दि॒विता॑ दि॒वित्म॑ता ।
नरो॒ यत्र॑ दुह॒ते काम्यं॒ मधु॑ आघो॒षय॑न्तो अ॒भितो॑ मिथ॒स्तुरः॑ ॥
ଆମ ପାଇଁ ଯଶ ଗୁଞ୍ଜୁ; ମଧୁର ପାନୀୟ ନିଷ୍କାଶିତ ହେଉ। ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ବାଣୀରେ ପଥରମାନେ ଗର୍ଜନ କରୁ, ଯେଉଁଠାରେ ମଣିଷମାନେ ପ୍ରିୟ ମଧୁ ଦୁହନ୍ତି, ଚାରିପାଶରେ ପରସ୍ପରକୁ ଡାକି।
10.76.7
सु॒न्वन्ति॒ सोमं॑ रथि॒रासो॒ अद्र॑यो॒ निर॑स्य॒ रसं॑ ग॒विषो॑ दुहन्ति॒ ते ।
दु॒हन्त्यूध॑रुप॒सेच॑नाय॒ कं नरो॑ ह॒व्या न म॑र्जयन्त आ॒सभिः॑ ॥
ରଥରେ ଥିବା ପଥରମାନେ ସୋମକୁ ନିଙ୍ଡନ୍ତି; ହେ ଗୋଧନସମ୍ପନ୍ନ, ସେମାନେ ତାହାର ରସ ଦୋହନ କରନ୍ତି। ଓଳା ଭିଜାଇବା ଓ ସୁଖ ପାଇଁ ସେମାନେ ଦୋହନ କରନ୍ତି; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମୁଖରେ ହବ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି ପରି ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି।
10.76.8
ए॒ते न॑रः॒ स्वप॑सो अभूतन॒ य इन्द्रा॑य सुनु॒थ सोम॑मद्रयः ।
वा॒मंवा॑मं वो दि॒व्याय॒ धाम्ने॒ वसु॑वसु वः॒ पार्थि॑वाय सुन्व॒ते ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ତୁମେମାନେ ସତ୍କର୍ମୀ ହୋଇଛ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ନିଙ୍ଡୁଛ। ହେ ପଥରମାନେ, ପ୍ରତି ଇଚ୍ଛା ଓ ଦିବ୍ୟ ଆବାସ ପାଇଁ ତୁମ ପାଖରେ ଧନ ଉପରେ ଧନ ଅଛି; ନିଙ୍ଡନକାରୀ ପାଇଁ ପାର୍ଥିବ ଧନ ମଧ୍ୟ ଅଛି।