Ṛgveda · Sūkta 10.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.94.1
प्रैते व॑दन्तु॒ प्र व॒यं व॑दाम॒ ग्राव॑भ्यो॒ वाचं॑ वदता॒ वद॑द्भ्यः ।
यद॑द्रयः पर्वताः सा॒कमा॒शवः॒ श्लोकं॒ घोषं॒ भर॒थेन्द्रा॑य सो॒मिनः॑ ॥
Sie sollen sprechen; auch wir wollen für die Preßsteine sprechen. Wenn ihr, o Steine, o Berge, eilend zusammen, o Somapresser, für Indra Lied und Getöse bringt.
10.94.2
ए॒ते व॑दन्ति श॒तव॑त्स॒हस्र॑वद॒भि क्र॑न्दन्ति॒ हरि॑तेभिरा॒सभिः॑ ।
वि॒ष्ट्वी ग्रावा॑णः सु॒कृतः॑ सुकृ॒त्यया॒ होतु॑श्चि॒त्पूर्वे॑ हवि॒रद्य॑माशत ॥
Sie sprechen hundertfach und tausendfach, mit rötlichen Stößeln rufend. O wohlgefertigte Steine, durch geschickte Arbeit, durch das Werk des Hotar fürwahr, erreichten die Alten die Opferspeise.
10.94.3
ए॒ते व॑द॒न्त्यवि॑दन्न॒ना मधु॒ न्यू॑ङ्खयन्ते॒ अधि॑ प॒क्व आमि॑षि ।
वृ॒क्षस्य॒ शाखा॑मरु॒णस्य॒ बप्स॑त॒स्ते सूभ॑र्वा वृष॒भाः प्रेम॑राविषुः ॥
Sie sprechen; da sie hier keine Süße finden, schütteln sie den gereiften Soma im Preßgefäß nieder. Den Zweig des Baumes und den rötlichen Saft ergreifend, stürmten jene trefflichen tragenden Stiere hervor.
10.94.4
बृ॒हद्व॑दन्ति मदि॒रेण॑ म॒न्दिनेन्द्रं॒ क्रोश॑न्तोऽविदन्न॒ना मधु॑ ।
सं॒रभ्या॒ धीराः॒ स्वसृ॑भिरनर्तिषुराघो॒षय॑न्तः पृथि॒वीमु॑प॒ब्दिभिः॑ ॥
Sie sprechen gewaltig, für Indra rufend mit dem berauschenden, belebenden Soma; hier fanden sie die Süße. Die standhaften Weisen tanzten mit ihren Schwestern und ließen die Erde mit den Preßsteinen erklingen.
10.94.5
सु॒प॒र्णा वाच॑मक्र॒तोप॒ द्यवि॑ आख॒रे कृष्णा॑ इषि॒रा अ॑नर्तिषुः ।
न्य॑ङ्नि य॒न्त्युप॑रस्य निष्कृ॒तं पु॒रू रेतो॑ दधिरे सूर्य॒श्वितः॑ ॥
Die Geflügelten schufen die Rede; am Himmel, im Mörser tanzten die dunklen Schnellen. Hinab, hinab zum aufrechten Ort der Reinigung gehen sie; viel Samen legen sie hin, die Sonnensucher.
10.94.6
उ॒ग्रा इ॑व प्र॒वह॑न्तः स॒माय॑मुः सा॒कं यु॒क्ता वृष॑णो॒ बिभ्र॑तो॒ धुरः॑ ।
यच्छ्व॒सन्तो॑ जग्रसा॒ना अरा॑विषुः शृ॒ण्व ए॑षां प्रो॒थथो॒ अर्व॑तामिव ॥
Wie die wilden, vorwärtsstürmenden, hielten sie zusammen an; die angejochten Stiere tragen die Deichsel. Wenn sie stürmen, atmend und schluckend, wird ihr Brausen vernommen, wie der Laut des Deichselträgers der Rosse.
10.94.7
दशा॑वनिभ्यो॒ दश॑कक्ष्येभ्यो॒ दश॑योक्त्रेभ्यो॒ दश॑योजनेभ्यः ।
दशा॑भीशुभ्यो अर्चता॒जरे॑भ्यो॒ दश॒ धुरो॒ दश॑ यु॒क्ता वह॑द्भ्यः ॥
Ehrt jene, die die zehn Avani, die zehn Kakṣya, die zehn Yoktra, die zehn Yojana und die zehn Ābhīśu tragen; den Unvergänglichen gebt zehn Achsen und zehn angeschirrte Pferde, die tragen.
10.94.8
ते अद्र॑यो॒ दश॑यन्त्रास आ॒शव॒स्तेषा॑मा॒धानं॒ पर्ये॑ति हर्य॒तम् ।
त ऊ॑ सु॒तस्य॑ सो॒म्यस्यान्ध॑सो अं॒शोः पी॒यूषं॑ प्रथ॒मस्य॑ भेजिरे ॥
Jene Steine, zehnzügelig und schnell, lassen den goldenen Saft um ihren Standort kreisen. Sie haben den ersten Trunk des gepressten Soma empfangen, den süßen Tropfen des ándhas.
10.94.9
ते सो॒मादो॒ हरी॒ इन्द्र॑स्य निंसते अं॒शुं दु॒हन्तो॒ अध्या॑सते॒ गवि॑ ।
तेभि॑र्दु॒ग्धं प॑पि॒वान्त्सो॒म्यं मधु॒ इन्द्रो॑ वर्धते॒ प्रथ॑ते वृषा॒यते॑ ॥
Jene zwei vom Soma berauschten, falben Rosse ziehen Indras Wagen; den Saft melkend, sitzen sie auf der Kuh. Nachdem Indra den Soma-Honig getrunken hat, den sie gemolken haben, wächst er, breitet sich aus und braust wie ein Stier.
10.94.10
वृषा॑ वो अं॒शुर्न किला॑ रिषाथ॒नेळा॑वन्तः॒ सद॒मित्स्थ॒नाशि॑ताः ।
रै॒व॒त्येव॒ मह॑सा॒ चार॑व स्थन॒ यस्य॑ ग्रावाणो॒ अजु॑षध्वमध्व॒रम् ॥
Euer stierhafter Saft versagt nie. O Steine der Ilā, immer fest gesetzt, ihr steht wohl da, glänzend in Größe wie Raivata; o Steine, gesegnet ist das Opfer, dessen Gabe ihr gern empfangen habt.
10.94.11
तृ॒दि॒ला अतृ॑दिलासो॒ अद्र॑यो अश्रम॒णा अशृ॑थिता॒ अमृ॑त्यवः ।
अ॒ना॒तु॒रा अ॒जरा॒ स्थाम॑विष्णवः सुपी॒वसो॒ अतृ॑षिता॒ अतृ॑ष्णजः ॥
Unermüdlich, unermüdlich sind die Steine, unzerbrochen, ungehindert, unsterblich; alterslos, unbewegt, ungehindert, nicht alternd, wohlgenährt, durstfrei, ohne Durst.
10.94.12
ध्रु॒वा ए॒व वः॑ पि॒तरो॑ यु॒गेयु॑गे॒ क्षेम॑कामासः॒ सद॑सो॒ न यु॑ञ्जते ।
अ॒जु॒र्यासो॑ हरि॒षाचो॑ ह॒रिद्र॑व॒ आ द्यां रवे॑ण पृथि॒वीम॑शुश्रवुः ॥
Fest und standhaft sind eure Väter, die in jedem Zeitalter das Wohl begehrend an ihren Sitz gespannt werden; alterslos, falbe Rosse tragend, falbe Läufer, ließen sie Himmel und Erde mit ihrem Brausen hören.
10.94.13
तदिद्व॑द॒न्त्यद्र॑यो वि॒मोच॑ने॒ याम॑न्नञ्ज॒स्पा इ॑व॒ घेदु॑प॒ब्दिभिः॑ ।
वप॑न्तो॒ बीज॑मिव धान्या॒कृतः॑ पृ॒ञ्चन्ति॒ सोमं॒ न मि॑नन्ति॒ बप्स॑तः ॥
Die Presssteine sagen so: wenn sie gelöst werden, sind sie wie die flinkhändigen im Lauf des Wassers; mit den unteren Steinen, Samen streuend wie Getreidebauern, mischen sie den Soma und zerquetschen ihn nicht.
10.94.14
सु॒ते अ॑ध्व॒रे अधि॒ वाच॑मक्र॒ता क्री॒ळयो॒ न मा॒तरं॑ तु॒दन्तः॑ ।
वि षू मु॑ञ्चा सुषु॒वुषो॑ मनी॒षां वि व॑र्तन्ता॒मद्र॑य॒श्चाय॑मानाः ॥
Beim Opfer, wo der Soma gepresst wird, erzeugen sie das Wort, wie spielende Knaben die Mutter stoßen. Löse, o Opferer, das inspirierte Denken des Pressenden; mögen die bewegten Steine sich drehen und umherziehen.