ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 10.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.94.1
प्रैते व॑दन्तु॒ प्र व॒यं व॑दाम॒ ग्राव॑भ्यो॒ वाचं॑ वदता॒ वद॑द्भ्यः ।
यद॑द्रयः पर्वताः सा॒कमा॒शवः॒ श्लोकं॒ घोषं॒ भर॒थेन्द्रा॑य सो॒मिनः॑ ॥
ഇവർ സംസാരിക്കട്ടെ; നാമും കല്ലുകൾക്കായി സംസാരിക്കാം. ഓ കല്ലുകളേ, ഓ പർവതങ്ങളേ, നിങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് വേഗത്തിൽ വരുമ്പോൾ, സോമം പിഴിയുന്നവരേ, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ശ്ലോകവും ഗർജനവും കൊണ്ടുവരുന്നു.
10.94.2
ए॒ते व॑दन्ति श॒तव॑त्स॒हस्र॑वद॒भि क्र॑न्दन्ति॒ हरि॑तेभिरा॒सभिः॑ ।
वि॒ष्ट्वी ग्रावा॑णः सु॒कृतः॑ सुकृ॒त्यया॒ होतु॑श्चि॒त्पूर्वे॑ हवि॒रद्य॑माशत ॥
ഇവർ നൂറിരട്ടിയായും ആയിരമിരട്ടിയായും സംസാരിക്കുന്നു; ഹരിത-പീത ഉലക്കകളോടെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിക്കുന്നു. നന്നായി ഉണ്ടാക്കിയ കല്ലുകളേ, വിദഗ്ധമായ പ്രവൃത്തിയാൽ, ഹോതാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാലാണ് പൂർവികർ ഹവിസ് അന്നത്തിലെത്തിയത്.
10.94.3
ए॒ते व॑द॒न्त्यवि॑दन्न॒ना मधु॒ न्यू॑ङ्खयन्ते॒ अधि॑ प॒क्व आमि॑षि ।
वृ॒क्षस्य॒ शाखा॑मरु॒णस्य॒ बप्स॑त॒स्ते सूभ॑र्वा वृष॒भाः प्रेम॑राविषुः ॥
ഇവർ സംസാരിക്കുന്നു; ഇവിടെ മധു കാണാതെ പാകമായ സോമത്തെ പാത്രത്തിൽ താഴേക്ക് ഇളക്കുന്നു. മരത്തിന്റെ കൊമ്പും ചുവന്ന രസവും പിടിച്ചുകൊണ്ട് ആ നല്ല ചുമടുകാളകൾ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു.
10.94.4
बृ॒हद्व॑दन्ति मदि॒रेण॑ म॒न्दिनेन्द्रं॒ क्रोश॑न्तोऽविदन्न॒ना मधु॑ ।
सं॒रभ्या॒ धीराः॒ स्वसृ॑भिरनर्तिषुराघो॒षय॑न्तः पृथि॒वीमु॑प॒ब्दिभिः॑ ॥
ഇവർ മഹത്തായി സംസാരിക്കുന്നു; ലഹരിയും ഉല്ലാസവുമുള്ള സോമത്താൽ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി കൂവി, ഇവിടെ മധു കണ്ടെത്തി. ഉറച്ച ധീരന്മാർ സഹോദരിമാരോടൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്തു, കല്ലുകളോടെ ഭൂമിയെ മുഴക്കി.
10.94.5
सु॒प॒र्णा वाच॑मक्र॒तोप॒ द्यवि॑ आख॒रे कृष्णा॑ इषि॒रा अ॑नर्तिषुः ।
न्य॑ङ्नि य॒न्त्युप॑रस्य निष्कृ॒तं पु॒रू रेतो॑ दधिरे सूर्य॒श्वितः॑ ॥
ചിറകുള്ളവർ വാക്ക് ഉണ്ടാക്കി; ആകാശത്തിലും ഉലക്കയിലും കറുത്ത വേഗക്കാർ നൃത്തം ചെയ്തു. താഴേക്ക് നിവർന്നു നിൽക്കുന്ന ശുദ്ധിസ്ഥാനത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു; ഏറെ ബീജം വെക്കുന്നു, സൂര്യനെ തേടുന്നവർ.
10.94.6
उ॒ग्रा इ॑व प्र॒वह॑न्तः स॒माय॑मुः सा॒कं यु॒क्ता वृष॑णो॒ बिभ्र॑तो॒ धुरः॑ ।
यच्छ्व॒सन्तो॑ जग्रसा॒ना अरा॑विषुः शृ॒ण्व ए॑षां प्रो॒थथो॒ अर्व॑तामिव ॥
ഉഗ്രന്മാരെപ്പോലെ, വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് കുതിക്കുന്നവരെപ്പോലെ അവർ ഒന്നിച്ച് പിടിച്ചു; നുകം കെട്ടിയ കാളകൾ അച്ചു വഹിച്ചു. ശ്വസിച്ചും വിഴുങ്ങിയും അവ പാഞ്ഞപ്പോൾ ഇവയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു—കുതിരകളുടെ അച്ചു വഹിക്കുന്നവന്റെ ശബ്ദം പോലെ.
10.94.7
दशा॑वनिभ्यो॒ दश॑कक्ष्येभ्यो॒ दश॑योक्त्रेभ्यो॒ दश॑योजनेभ्यः ।
दशा॑भीशुभ्यो अर्चता॒जरे॑भ्यो॒ दश॒ धुरो॒ दश॑ यु॒क्ता वह॑द्भ्यः ॥
പത്ത് അവനി ഉള്ളവർക്കും, പത്ത് കക്ഷ്യ ഉള്ളവർക്കും, പത്ത് യോക്ത്ര ഉള്ളവർക്കും, പത്ത് യോജന ഉള്ളവർക്കും, പത്ത് അഭീശു ഉള്ളവർക്കും സ്തുതി അർപ്പിക്കുവിൻ; ജരയില്ലാത്തവർക്ക് പത്ത് അച്ചുതണ്ടുകളും, വഹിക്കുന്ന പത്ത് കെട്ടിയ കുതിരകളും നൽകുവിൻ.
10.94.8
ते अद्र॑यो॒ दश॑यन्त्रास आ॒शव॒स्तेषा॑मा॒धानं॒ पर्ये॑ति हर्य॒तम् ।
त ऊ॑ सु॒तस्य॑ सो॒म्यस्यान्ध॑सो अं॒शोः पी॒यूषं॑ प्रथ॒मस्य॑ भेजिरे ॥
ആ കല്ലുകൾ പത്ത് കടിഞ്ഞാണുള്ളവയും വേഗമുള്ളവയുമാണ്; അവയുടെ സ്ഥാപനത്തിന് ചുറ്റും സ്വർണ്ണനിറമുള്ളത് ചുറ്റിത്തിരിയുന്നു. പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിന്റെ, മധുരമായ അന്ധസിന്റെ തുള്ളിയുടെ ആദ്യപാനം അവ നേടി.
10.94.9
ते सो॒मादो॒ हरी॒ इन्द्र॑स्य निंसते अं॒शुं दु॒हन्तो॒ अध्या॑सते॒ गवि॑ ।
तेभि॑र्दु॒ग्धं प॑पि॒वान्त्सो॒म्यं मधु॒ इन्द्रो॑ वर्धते॒ प्रथ॑ते वृषा॒यते॑ ॥
സോമത്താൽ ലഹരിപിടിച്ച ആ രണ്ട് മഞ്ഞനിറമുള്ള (കുതിരകൾ) ഇന്ദ്രന്റേതിനെ വലിക്കുന്നു; രസം കറന്നുകൊണ്ട് അവ പശുവിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നു. അവയാൽ കറക്കപ്പെട്ട മധുരമായ സോമ-തേൻ കുടിച്ച് ഇന്ദ്രൻ വളരുന്നു, വ്യാപിക്കുന്നു, കാളയെപ്പോലെ ഉയരുന്നു.
10.94.10
वृषा॑ वो अं॒शुर्न किला॑ रिषाथ॒नेळा॑वन्तः॒ सद॒मित्स्थ॒नाशि॑ताः ।
रै॒व॒त्येव॒ मह॑सा॒ चार॑व स्थन॒ यस्य॑ ग्रावाणो॒ अजु॑षध्वमध्व॒रम् ॥
നിങ്ങളുടെ കാള-രസം ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടില്ല; ഇളയുള്ളവരേ, എപ്പോഴും സ്ഥാപിതരേ, നിങ്ങൾ (കല്ലുകൾ) ശരിയായവരാണ്. രൈവതത്തെപ്പോലെ നിങ്ങളുടെ മഹിമയാൽ പ്രകാശിച്ചു നിൽക്കുന്നു. കല്ലുകളേ, ഏത് യാഗത്തെയാണോ നിങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചത് അത് ധന്യമാകട്ടെ.
10.94.11
तृ॒दि॒ला अतृ॑दिलासो॒ अद्र॑यो अश्रम॒णा अशृ॑थिता॒ अमृ॑त्यवः ।
अ॒ना॒तु॒रा अ॒जरा॒ स्थाम॑विष्णवः सुपी॒वसो॒ अतृ॑षिता॒ अतृ॑ष्णजः ॥
ക്ഷീണിക്കാത്തവ, ക്ഷീണിക്കാത്തവ, കല്ലുകൾ; പൊട്ടാത്തവ, തടസ്സമില്ലാത്തവ, അമരർ. ജരയില്ലാത്തവ, ഇളകാത്തവ, തടസ്സമില്ലാത്തവ, വാർദ്ധക്യമില്ലാത്തവ; നന്നായി ഊട്ടപ്പെട്ടവ, ദാഹമില്ലാത്തവ, തൃഷ്ണയില്ലാത്തവ.
10.94.12
ध्रु॒वा ए॒व वः॑ पि॒तरो॑ यु॒गेयु॑गे॒ क्षेम॑कामासः॒ सद॑सो॒ न यु॑ञ्जते ।
अ॒जु॒र्यासो॑ हरि॒षाचो॑ ह॒रिद्र॑व॒ आ द्यां रवे॑ण पृथि॒वीम॑शुश्रवुः ॥
സ്ഥിരരേ, നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ യുഗംതോറും ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവർ തങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ കെട്ടപ്പെടുന്നു. ജരയില്ലാത്തവർ, പുള്ളി-വാഹകർ, പുള്ളി-ഗതിക്കാർ, ആകാശത്തെ ഗർജ്ജനത്താൽ ഭൂമിയെയും കേൾപ്പിച്ചു.
10.94.13
तदिद्व॑द॒न्त्यद्र॑यो वि॒मोच॑ने॒ याम॑न्नञ्ज॒स्पा इ॑व॒ घेदु॑प॒ब्दिभिः॑ ।
वप॑न्तो॒ बीज॑मिव धान्या॒कृतः॑ पृ॒ञ्चन्ति॒ सोमं॒ न मि॑नन्ति॒ बप्स॑तः ॥
അമർത്തുന്ന കല്ലുകൾ ഇങ്ങനെതന്നെ പറയുന്നു; വിമോചിതമാകുമ്പോൾ അവ ജലമാർഗ്ഗത്തിൽ ശുദ്ധകരങ്ങളുള്ളവരെപ്പോലെയാണ്. താഴത്തെ കല്ലുകളാൽ വിത്ത് വിതറുന്ന ധാന്യകൃഷിക്കാരെപ്പോലെ അവ സോമത്തെ കലർത്തുന്നു; അതിനെ തകർക്കുന്നില്ല.
10.94.14
सु॒ते अ॑ध्व॒रे अधि॒ वाच॑मक्र॒ता क्री॒ळयो॒ न मा॒तरं॑ तु॒दन्तः॑ ।
वि षू मु॑ञ्चा सुषु॒वुषो॑ मनी॒षां वि व॑र्तन्ता॒मद्र॑य॒श्चाय॑मानाः ॥
സോമം പിഴിയപ്പെടുന്ന യാഗത്തിൽ അവ വാക്കുണ്ടാക്കുന്നു, കളിക്കുന്ന കുട്ടികൾ അമ്മയെ തള്ളുന്നതുപോലെ. (യജമാനാ), പിഴിഞ്ഞവന്റെ മനീഷ വിടുവിക്കൂ; ഇളകുന്ന കല്ലുകൾ തിരിഞ്ഞു പോകട്ടെ.