ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.14.1
अध्व॑र्यवो॒ भर॒तेन्द्रा॑य॒ सोम॒माम॑त्रेभिः सिञ्चता॒ मद्य॒मन्धः॑ ।
का॒मी हि वी॒रः सद॑मस्य पी॒तिं जु॒होत॒ वृष्णे॒ तदिदे॒ष व॑ष्टि ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଆଣ; ପାତ୍ରରେ ମଧୁର, ମଦକାରୀ ରସ ଢାଳ। ବୀର ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ସେହି ବୃଷଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ହିଁ ଆହୁତି ଦିଅ, କାରଣ ସେ ତାହା ହିଁ ଚାହାଁନ୍ତି।
2.14.2
अध्व॑र्यवो॒ यो अ॒पो व॑व्रि॒वांसं॑ वृ॒त्रं ज॒घाना॒शन्ये॑व वृ॒क्षम् ।
तस्मा॑ ए॒तं भ॑रत तद्व॒शायँ॑ ए॒ष इन्द्रो॑ अर्हति पी॒तिम॑स्य ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ଜଳ ଅବରୋଧକାରୀ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବଜ୍ରରେ ବଧ କରିଥିବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ବିଜୁଳି ଗଛ ପଡ଼ାଇବା ପରି, ଏହା ଆଣ — ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଜିତୁଥିବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଏହାକୁ ପାନ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ।
2.14.3
अध्व॑र्यवो॒ यो दृभी॑कं ज॒घान॒ यो गा उ॒दाज॒दप॒ हि व॒लं वः ।
तस्मा॑ ए॒तम॒न्तरि॑क्षे॒ न वात॒मिन्द्रं॒ सोमै॒रोर्णु॑त॒ जूर्न वस्त्रैः॑ ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ଶତ୍ରୁ ଦୃଭୀକଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ଗାଭୀ ଚଳାଇ ବଳର ଦୁର୍ଗ ଖୋଲିଥିବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଆହୁତି ଦିଅ। ଆକାଶରେ ପବନ ପରି, ସୋମରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଢାଙ୍କ, ଶୀଘ୍ର ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାଙ୍କିବା ପରି।
2.14.4
अध्व॑र्यवो॒ य उर॑णं ज॒घान॒ नव॑ च॒ख्वांसं॑ नव॒तिं च॑ बा॒हून् ।
यो अर्बु॑द॒मव॑ नी॒चा ब॑बा॒धे तमिन्द्रं॒ सोम॑स्य भृ॒थे हि॑नोत ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ଉରଣଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ନବେ ନବତି ବାହୁବିଶିଷ୍ଟଙ୍କୁ ପାଡ଼ିଥିବା, ଅର୍ବୁଦଙ୍କୁ ପାଦରେ ତଳେ ଦବାଇଥିବା ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମପାତ୍ରରେ ଆଗକୁ ପଠାଅ।
2.14.5
अध्व॑र्यवो॒ यः स्वश्नं॑ ज॒घान॒ यः शुष्ण॑म॒शुषं॒ यो व्यं॑सम् ।
यः पिप्रुं॒ नमु॑चिं॒ यो रु॑धि॒क्रां तस्मा॒ इन्द्रा॒यान्ध॑सो जुहोत ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ସୁ-ଅଶ୍ନଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ଶୁଷ୍ଣ, ଅଶୁଷ୍କ, ବ୍ୟଂସଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ପିପ୍ରୁ, ନମୁଚି, ରୁଧିକ୍ରାଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଆହୁତି ଦିଅ।
2.14.6
अध्व॑र्यवो॒ यः श॒तं शम्ब॑रस्य॒ पुरो॑ बि॒भेदाश्म॑नेव पू॒र्वीः ।
यो व॒र्चिनः॑ श॒तमिन्द्रः॑ स॒हस्र॑म॒पाव॑प॒द्भर॑ता॒ सोम॑मस्मै ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ଶମ୍ବରଙ୍କ ଶହେ ଦୁର୍ଗକୁ ପଥରରେ ପୁରାତନ ଦୁର୍ଗ ପରି ଭାଙ୍ଗିଥିବା, ବର୍ଚିନଙ୍କ ଶହେ ଓ ହଜାରକୁ ପାଡ଼ିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଆଣ।
2.14.7
अध्व॑र्यवो॒ यः श॒तमा स॒हस्रं॒ भूम्या॑ उ॒पस्थेऽव॑पज्जघ॒न्वान् ।
कुत्स॑स्या॒योर॑तिथि॒ग्वस्य॑ वी॒रान्न्यावृ॑ण॒ग्भर॑ता॒ सोम॑मस्मै ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ଯିଏ ଭୂମିର କୋଳରେ ଶହ ଓ ହଜାରକୁ ପକାଇ ବଧ କରିଥିଲେ, ସେ କୁତ୍ସ, ଆୟୁ ଓ ଅତିଥିଗ୍ବଙ୍କ ବୀରମାନଙ୍କୁ ଦମନ କଲେ। ଏବେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଆଣନ୍ତୁ।
2.14.8
अध्व॑र्यवो॒ यन्न॑रः का॒मया॑ध्वे श्रु॒ष्टी वह॑न्तो नशथा॒ तदिन्द्रे॑ ।
गभ॑स्तिपूतं भरत श्रु॒तायेन्द्रा॑य॒ सोमं॑ यज्यवो जुहोत ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଯାହା ଚାହଁ, ତାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇ ପାଇଥାଅ। ଗଭସ୍ତିରେ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆଣ; ହେ ଯଜମାନଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମର ଆହୁତି ଦିଅ।
2.14.9
अध्व॑र्यवः॒ कर्त॑ना श्रु॒ष्टिम॑स्मै॒ वने॒ निपू॑तं॒ वन॒ उन्न॑यध्वम् ।
जु॒षा॒णो हस्त्य॑म॒भि वा॑वशे व॒ इन्द्रा॑य॒ सोमं॑ मदि॒रं जु॑होत ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କର; ବନରେ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମକୁ ବନ ଉପରେ ନିଅ। ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ହାତୀ ପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଅ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଦକାରୀ ସୋମର ଆହୁତି ଦିଅ।
2.14.10
अध्व॑र्यवः॒ पय॒सोध॒र्यथा॒ गोः सोमे॑भिरीं पृणता भो॒जमिन्द्र॑म् ।
वेदा॒हम॑स्य॒ निभृ॑तं म ए॒तद्दित्स॑न्तं॒ भूयो॑ यज॒तश्चि॑केत ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ଗାଈର ଥଣ ଯେପରି ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ସେହିପରି ସୋମରେ ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଧନ ମୋ ପାଇଁ, ଏହା ମୁଁ ଜାଣେ; ପୂଜ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହା ଅଧିକ ଜାଣିଛନ୍ତି।
2.14.11
अध्व॑र्यवो॒ यो दि॒व्यस्य॒ वस्वो॒ यः पार्थि॑वस्य॒ क्षम्य॑स्य॒ राजा॑ ।
तमूर्द॑रं॒ न पृ॑णता॒ यवे॒नेन्द्रं॒ सोमे॑भि॒स्तदपो॑ वो अस्तु ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ଯିଏ ଦିବ୍ୟ ଧନ, ପାର୍ଥିବ ଧନ ଓ ଆବାସ ଧନର ରାଜା, ତାଙ୍କୁ ଯବଭରା ଥଣ ପରି ସୋମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ସେହି ଜଳ ତୁମର ହେଉ।
2.14.12
अ॒स्मभ्यं॒ तद्व॑सो दा॒नाय॒ राधः॒ सम॑र्थयस्व ब॒हु ते॑ वस॒व्य॑म् ।
इन्द्र॒ यच्चि॒त्रं श्र॑व॒स्या अनु॒ द्यून्बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
ହେ ବସୁ, ଆମ ପାଇଁ ସେହି ଧନ ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରାପ୍ତ କର; ତୁମର ଧନ ଅନେକ, ତାହା ଯାଚନା କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଦ୍ଭୁତ ଧନକୁ ଦିନକୁ ଦିନ ଆମେ କାମନା କରିବା; ସଭାରେ ଉତ୍ତମ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ମହାନ ସ୍ତୁତି କରିବା।