ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.12

3.12.1

इन्द्रा॑ग्नी॒ आ ग॑तं सु॒तं गी॒र्भिर्नभो॒ वरे॑ण्यम् ।
अ॒स्य पा॑तं धि॒येषि॒ता ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏଠାକୁ ଆସ; ସ୍ତୁତି ସହିତ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ। ଆକାଶ ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏହାକୁ ମନର ପ୍ରେରଣାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ପାନ କର।

इन्द्रा॑ग्नी जरि॒तुः सचा॑ य॒ज्ञो जि॑गाति॒ चेत॑नः ।
अ॒या पा॑तमि॒मं सु॒तम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୋତା ସହିତ ଯଜ୍ଞ ସଚେତନ ହୋଇ ଆସୁଛି। ଏଥିଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏହି ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ ପାନ କର।

इन्द्र॑म॒ग्निं क॑वि॒च्छदा॑ य॒ज्ञस्य॑ जू॒त्या वृ॑णे ।
ता सोम॑स्ये॒ह तृ॑म्पताम् ॥

କବିମାନଙ୍କୁ ଜାଣୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞର ପ୍ରେରଣାରେ ମୁଁ ଆବାହନ କରେ। ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଏଠାରେ ସୋମରେ ତୃପ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।

तो॒शा वृ॑त्र॒हणा॑ हुवे स॒जित्वा॒नाप॑राजिता ।
इ॒न्द्रा॒ग्नी वा॑ज॒सात॑मा ॥

ପ୍ରଶଂସିତ, ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଏକତ୍ର ବିଜୟୀ, ଅପରାଜିତ, ସର୍ବାଧିକ ବଳ-ଧନ ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ଆବାହନ କରେ।

प्र वा॑मर्चन्त्यु॒क्थिनो॑ नीथा॒विदो॑ जरि॒तारः॑ ।
इन्द्रा॑ग्नी॒ इष॒ आ वृ॑णे ॥

ଉକ୍ଥ ପାଠକାରୀ, ନୀଥ ବିଧି ଜାଣୁଥିବା, ସ୍ତୋତାମାନେ ତୁମ ଦୁହିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରେରଣା-ପୁଷ୍ଟି ଆବାହନ କରେ।

इन्द्रा॑ग्नी नव॒तिं पुरो॑ दा॒सप॑त्नीरधूनुतम् ।
सा॒कमेके॑न॒ कर्म॑णा ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଦାସପତ୍ନୀ ଥିବା ନବେ ଦୁର୍ଗକୁ ଏକ କର୍ମରେ ଏକତ୍ର ପକାଇ ଦେଇଥିଲ।

इन्द्रा॑ग्नी॒ अप॑स॒स्परि॒ उप॒ प्र य॑न्ति धी॒तयः॑ ।
ऋ॒तस्य॑ प॒थ्या॑ अनु॑ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆପଣଙ୍କ କର୍ମର ଚାରିପଟରୁ ଚିନ୍ତା ଓ ସ୍ତୁତିସମୂହ ଆପଣଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆସନ୍ତି। ସେମାନେ ଋତର ପଥ ଅନୁସରଣ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି।

इन्द्रा॑ग्नी तवि॒षाणि॑ वां स॒धस्था॑नि॒ प्रयां॑सि च ।
यु॒वोर॒प्तूर्यं॑ हि॒तम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର୍ମ, ଆପଣଙ୍କ ସହବାସର ଆବାସ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି। ଆପଣଙ୍କର ଅଜେୟ ରକ୍ଷା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି।

इन्द्रा॑ग्नी रोच॒ना दि॒वः परि॒ वाजे॑षु भूषथः ।
तद्वां॑ चेति॒ प्र वी॒र्य॑म् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ଦୁଇଜଣ ଆକାଶର ଆଲୋକରେ ଚାରିପଟେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି; ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପୁରସ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ହୁଅନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କର ସେହି ବୀର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହୋଇ ଜଣାପଡ଼ୁ।