ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 3.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.2.1
वै॒श्वा॒न॒राय॑ धि॒षणा॑मृता॒वृधे॑ घृ॒तं न पू॒तम॒ग्नये॑ जनामसि ।
द्वि॒ता होता॑रं॒ मनु॑षश्च वा॒घतो॑ धि॒या रथं॒ न कुलि॑शः॒ समृ॑ण्वति ॥
ವೈಶ್ವಾನರನಿಗಾಗಿ, ಋತವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಅಗ್ನಿಗಾಗಿ, ಶುದ್ಧ ತುಪ್ಪದಂತಹ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ನಾವು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತೇವೆ; ಮನುಷ್ಯರ ಇಬ್ಬರು ಹೋತೃಗಳನ್ನು, ನಿಪುಣ ಶಿಲ್ಪಿ ರಥವನ್ನು ರೂಪಿಸುವಂತೆ, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅವನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.2.2
स रो॑चयज्ज॒नुषा॒ रोद॑सी उ॒भे स मा॒त्रोर॑भवत्पु॒त्र ईड्यः॑ ।
ह॒व्य॒वाळ॒ग्निर॒जर॒श्चनो॑हितो दू॒ळभो॑ वि॒शामति॑थिर्वि॒भाव॑सुः ॥
ಅವನು ಜನ್ಮದಿಂದ ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದನು; ಎರಡು ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ಸ್ತುತ್ಯನಾದ ಮಗನಾದನು. ಹವ್ಯವಾಹನನಾದ ಅಗ್ನಿ, ಜರೆ ಇಲ್ಲದವನು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದವನು, ಜನರ ಅತಿಥಿ, ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವವನು.
3.2.3
क्रत्वा॒ दक्ष॑स्य॒ तरु॑षो॒ विध॑र्मणि दे॒वासो॑ अ॒ग्निं ज॑नयन्त॒ चित्ति॑भिः ।
रु॒रु॒चा॒नं भा॒नुना॒ ज्योति॑षा म॒हामत्यं॒ न वाजं॑ सनि॒ष्यन्नुप॑ ब्रुवे ॥
ಸಂಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಕೌಶಲದಿಂದ, ವೇಗವಂತನ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳು ಚೈತನ್ಯಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು. ಬೆಳಕು, ಪ್ರಕಾಶ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಮಹಾನನನ್ನು, ಗೆಲುವನ್ನು ಬಯಸುವ ಕುದುರೆಯಂತೆ ನಾನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ.
3.2.4
आ म॒न्द्रस्य॑ सनि॒ष्यन्तो॒ वरे॑ण्यं वृणी॒महे॒ अह्र॑यं॒ वाज॑मृ॒ग्मिय॑म् ।
रा॒तिं भृगू॑णामु॒शिजं॑ क॒विक्र॑तुम॒ग्निं राज॑न्तं दि॒व्येन॑ शो॒चिषा॑ ॥
ಆನಂದದಾಯಕನ ಕಡೆಗೆ, ಗೆಲುವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಆಯ್ಕೆಗೆ ಯೋಗ್ಯ, ಅಜೇಯ, ಸ್ತುತ್ಯ ಬಲವನ್ನು ನಾವು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಭೃಗುಗಳ ದಾನವನ್ನು, ಕವಿಬುದ್ಧಿಯ ಉಶಿಜನ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ದಿವ್ಯ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಆಳುವವನನ್ನು ನಾವು ಆರಿಸುತ್ತೇವೆ.
3.2.5
अ॒ग्निं सु॒म्नाय॑ दधिरे पु॒रो जना॒ वाज॑श्रवसमि॒ह वृ॒क्तब॑र्हिषः ।
य॒तस्रु॑चः सु॒रुचं॑ वि॒श्वदे॑व्यं रु॒द्रं य॒ज्ञानां॒ साध॑दिष्टिम॒पसा॑म् ॥
ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಜನರು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುಂದೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಇಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಹರಡಿ, ವಾಜಶ್ರವಸನನ್ನು. ಸುಂದರ ಬೆಳಕಿನ, ವಿಶ್ವದೇವ್ಯ, ರುದ್ರ, ಯಜ್ಞಗಳ ಸಿದ್ಧಿದಾಯಕ, ಕಾರ್ಯಗಳ ಸಾಧಕನನ್ನು.
3.2.6
पाव॑कशोचे॒ तव॒ हि क्षयं॒ परि॒ होत॑र्य॒ज्ञेषु॑ वृ॒क्तब॑र्हिषो॒ नरः॑ ।
अग्ने॒ दुव॑ इ॒च्छमा॑नास॒ आप्य॒मुपा॑सते॒ द्रवि॑णं धेहि॒ तेभ्यः॑ ॥
ಪಾವಕ ಬೆಳಕಿನವನೇ, ನಿನ್ನ ನಿವಾಸ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸುತ್ತಲೂ ಇದೆ; ಹೋತೃ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆ ಹರಡುವ ಮನುಷ್ಯರ ಬಳಿ. ಅಗ್ನಿ, ಬಯಸುತ್ತಾ, ದೂತನಂತೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡು.
3.2.7
आ रोद॑सी अपृण॒दा स्व॑र्म॒हज्जा॒तं यदे॑नम॒पसो॒ अधा॑रयन् ।
सो अ॑ध्व॒राय॒ परि॑ णीयते क॒विरत्यो॒ न वाज॑सातये॒ चनो॑हितः ॥
ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಮಹಾನ್ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನೀರುಗಳು ಧರಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿದನು. ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಕವಿ ಸುತ್ತಲೂ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ವೇಗದ ಕುದುರೆಯಂತೆ ಮುಂದಿಡಲ್ಪಟ್ಟವನು ಅವನು.
3.2.8
न॒म॒स्यत॑ ह॒व्यदा॑तिं स्वध्व॒रं दु॑व॒स्यत॒ दम्यं॑ जा॒तवे॑दसम् ।
र॒थीर्ऋ॒तस्य॑ बृह॒तो विच॑र्षणिर॒ग्निर्दे॒वाना॑मभवत्पु॒रोहि॑तः ॥
ಹವಿಸ್ಸು ನೀಡುವ, ಸುಂದರ ಯಜ್ಞವುಳ್ಳ ಅಗ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ; ದಮನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ ಜಾತವೇದಸನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ. ಋತದ ರಥಿಕನು, ಮಹಾನ್ ಮತ್ತು ದೂರದರ್ಶಿಯಾದ ಅಗ್ನಿ ದೇವತೆಗಳ ಪುರೋಹಿತನಾದನು.
3.2.9
ति॒स्रो य॒ह्वस्य॑ स॒मिधः॒ परि॑ज्मनो अ॒ग्नेर॑पुनन्नु॒शिजो॒ अमृ॑त्यवः ।
तासा॒मेका॒मद॑धु॒र्मर्त्ये॒ भुज॑मुलो॒कमु॒ द्वे उप॑ जा॒मिमी॑यतुः ॥
ಯಹ್ವನ ಮೂರು ಸಮಿಧೆಗಳನ್ನು, ದೂರ ವ್ಯಾಪಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯ ಸಮಿಧೆಗಳನ್ನು — ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಅಮರ್ತ್ಯರು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಮರ್ತ್ಯರಲ್ಲಿ ಭೋಗವಾಗಿ ಇರಿಸಿದರು; ಎರಡು ಲೋಕಗಳತ್ತ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳತ್ತ ಹೋದರು.
3.2.10
वि॒शां क॒विं वि॒श्पतिं॒ मानु॑षी॒रिषः॒ सं सी॑मकृण्व॒न्त्स्वधि॑तिं॒ न तेज॑से ।
स उ॒द्वतो॑ नि॒वतो॑ याति॒ वेवि॑ष॒त्स गर्भ॑मे॒षु भुव॑नेषु दीधरत् ॥
ವಂಶಗಳ ಕವಿಯನ್ನು, ವಂಶಗಳ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಮನುಷ್ಯರ ಆಹಾರಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಸುಸ್ಥಿತ ಕೊಡಲಿಯಂತೆ ಮಾಡಿದವು. ಅವನು ಮೇಲಿನ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಗಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಈ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಲಿ.
3.2.11
स जि॑न्वते ज॒ठरे॑षु प्रजज्ञि॒वान्वृषा॑ चि॒त्रेषु॒ नान॑द॒न्न सिं॒हः ।
वै॒श्वा॒न॒रः पृ॑थु॒पाजा॒ अम॑र्त्यो॒ वसु॒ रत्ना॒ दय॑मानो॒ वि दा॒शुषे॑ ॥
ಅವನು ಗರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಜನಿಸಿದ ಅವನು ವೃಷಭ. ಹೊಳೆಯುವವುಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ವೈಶ್ವಾನರ, ವಿಶಾಲ ತೇಜಸ್ವಿ ಅಮರ್ತ್ಯ, ದಾತನಿಗೆ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಾನೆ.
3.2.12
वै॒श्वा॒न॒रः प्र॒त्नथा॒ नाक॒मारु॑हद्दि॒वस्पृ॒ष्ठं भन्द॑मानः सु॒मन्म॑भिः ।
स पू॑र्व॒वज्ज॒नय॑ञ्ज॒न्तवे॒ धनं॑ समा॒नमज्मं॒ पर्ये॑ति॒ जागृ॑विः ॥
ವೈಶ್ವಾನರನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿದನು; ಆಕಾಶದ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಚಿಂತನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಳೆದನು. ಅವನೇ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಜೀವಿಗಳಿಗಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತ, ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಸುತ್ತುತ್ತಾನೆ.
3.2.13
ऋ॒तावा॑नं य॒ज्ञियं॒ विप्र॑मु॒क्थ्य॑मा यं द॒धे मा॑त॒रिश्वा॑ दि॒वि क्षय॑म् ।
तं चि॒त्रया॑मं॒ हरि॑केशमीमहे सुदी॒तिम॒ग्निं सु॑वि॒ताय॒ नव्य॑से ॥
ಋತವಂತನೂ, ಯಜ್ಞಾರ್ಹನೂ, ಜ್ಞಾನಿಯೂ, ಸ್ತುತ್ಯನೂ ಆದವನನ್ನು ಮಾತರಿಶ್ವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೆಲೆಯಾಗಿ ಇರಿಸಿದನೋ, ಆ ವಿಚಿತ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನ, ಹರಿಕೇಶದ, ಬೆಳಗುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾವು ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಬೇಡುತ್ತೇವೆ.
3.2.14
शुचिं॒ न याम॑न्निषि॒रं स्व॒र्दृशं॑ के॒तुं दि॒वो रो॑चन॒स्थामु॑ष॒र्बुध॑म् ।
अ॒ग्निं मू॒र्धानं॑ दि॒वो अप्र॑तिष्कुतं॒ तमी॑महे॒ नम॑सा वा॒जिनं॑ बृ॒हत् ॥
ಶುದ್ಧನೂ, ಯಜ್ಞದ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲನೂ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕಾಣುವವನೂ, ಧ್ವಜದಂತೆ ಬೆಳಕಾದವನೂ, ಆಕಾಶದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನೂ, ಉಷೆಯಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವವನೂ ಆದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಆಕಾಶದ ಶಿರವಾದ, ಎದುರಿಲ್ಲದ, ಬಲಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಅವನನ್ನು ನಮಸ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ.
3.2.15
म॒न्द्रं होता॑रं॒ शुचि॒मद्व॑याविनं॒ दमू॑नसमु॒क्थ्यं॑ वि॒श्वच॑र्षणिम् ।
रथं॒ न चि॒त्रं वपु॑षाय दर्श॒तं मनु॑र्हितं॒ सद॒मिद्रा॒य ई॑महे ॥
ಆನಂದದಾಯಕನೂ, ಹೋತನೂ, ಶುದ್ಧನೂ, ದ್ವಂದ್ವರಹಿತನೂ, ಗೃಹಪತಿಯೂ, ಸ್ತುತ್ಯನೂ, ಸರ್ವದರ್ಶಿಯೂ ಆದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು — ಸುಂದರ ರಥದಂತೆ, ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಳಗುವವನಾಗಿ, ದರ್ಶನೀಯನಾಗಿ, ಮನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇರುವವನನ್ನು — ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ನಾವು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ.