Ṛgveda · Sūkta 3.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.2.1
वै॒श्वा॒न॒राय॑ धि॒षणा॑मृता॒वृधे॑ घृ॒तं न पू॒तम॒ग्नये॑ जनामसि ।
द्वि॒ता होता॑रं॒ मनु॑षश्च वा॒घतो॑ धि॒या रथं॒ न कुलि॑शः॒ समृ॑ण्वति ॥
Für Vaiśvānara, für Agni, der das ṛta stärkt, bringen wir ein Gebet hervor, rein wie geklärte Butter; er formt mit Gedanken die beiden Priester der Menschen, wie ein geschickter Handwerker einen Wagen fertigt.
3.2.2
स रो॑चयज्ज॒नुषा॒ रोद॑सी उ॒भे स मा॒त्रोर॑भवत्पु॒त्र ईड्यः॑ ।
ह॒व्य॒वाळ॒ग्निर॒जर॒श्चनो॑हितो दू॒ळभो॑ वि॒शामति॑थिर्वि॒भाव॑सुः ॥
Durch seine Geburt erleuchtete er beide Welten und wurde der lobenswerte Sohn beider Mütter. Agni, Träger der Opfergaben, unvergänglich, im Wald verborgen, Gast der Völker, leuchtet vom Reichtum.
3.2.3
क्रत्वा॒ दक्ष॑स्य॒ तरु॑षो॒ विध॑र्मणि दे॒वासो॑ अ॒ग्निं ज॑नयन्त॒ चित्ति॑भिः ।
रु॒रु॒चा॒नं भा॒नुना॒ ज्योति॑षा म॒हामत्यं॒ न वाजं॑ सनि॒ष्यन्नुप॑ ब्रुवे ॥
Durch Willen und Geschick, im wunderbaren Werk des Schnellen, brachten die Götter mit ihren Gedanken Agni hervor. Leuchtend von Licht, Glanz und Pracht, den Großen nähere ich mich und rufe ihn, wie ein nach dem Preis verlangendes Ross.
3.2.4
आ म॒न्द्रस्य॑ सनि॒ष्यन्तो॒ वरे॑ण्यं वृणी॒महे॒ अह्र॑यं॒ वाज॑मृ॒ग्मिय॑म् ।
रा॒तिं भृगू॑णामु॒शिजं॑ क॒विक्र॑तुम॒ग्निं राज॑न्तं दि॒व्येन॑ शो॒चिषा॑ ॥
Zu dem Erfreuenden, nach dem Sieg verlangend, wählen wir die begehrenswerte, unbesiegte, lobenswerte Kraft. Die Gabe der Bhṛgus, den Agni des dichterweisen Uśij, der mit göttlicher Flamme herrscht, wählen wir.
3.2.5
अ॒ग्निं सु॒म्नाय॑ दधिरे पु॒रो जना॒ वाज॑श्रवसमि॒ह वृ॒क्तब॑र्हिषः ।
य॒तस्रु॑चः सु॒रुचं॑ वि॒श्वदे॑व्यं रु॒द्रं य॒ज्ञानां॒ साध॑दिष्टिम॒पसा॑म् ॥
Für das Wohlergehen stellten die Menschen Agni voran, hier mit ausgebreitetem Barhis, Vājaśravas. Den von schönem Licht, aller Götter, Rudra, Spender des Erfolgs bei den Opfern, Vollender der Werke.
3.2.6
पाव॑कशोचे॒ तव॒ हि क्षयं॒ परि॒ होत॑र्य॒ज्ञेषु॑ वृ॒क्तब॑र्हिषो॒ नरः॑ ।
अग्ने॒ दुव॑ इ॒च्छमा॑नास॒ आप्य॒मुपा॑सते॒ द्रवि॑णं धेहि॒ तेभ्यः॑ ॥
O Agni von reinigendem Glanz, deine Wohnung ist gewiss überall; o Priester, unter den Menschen, die im Opfer das Barhis streuen. O Agni, den Verlangenden, die wie Boten nahe bei dir sitzen, gewähre ihnen Reichtum.
3.2.7
आ रोद॑सी अपृण॒दा स्व॑र्म॒हज्जा॒तं यदे॑नम॒पसो॒ अधा॑रयन् ।
सो अ॑ध्व॒राय॒ परि॑ णीयते क॒विरत्यो॒ न वाज॑सातये॒ चनो॑हितः ॥
Als die Wasser diesen großen, neugeborenen Agni trugen, füllte er Himmel und Erde und den Luftraum. Der Seher wird rings zum Opfer geführt, wie ein schnelles Ross zum Gewinn der Beute, er, der vorangestellt ist.
3.2.8
न॒म॒स्यत॑ ह॒व्यदा॑तिं स्वध्व॒रं दु॑व॒स्यत॒ दम्यं॑ जा॒तवे॑दसम् ।
र॒थीर्ऋ॒तस्य॑ बृह॒तो विच॑र्षणिर॒ग्निर्दे॒वाना॑मभवत्पु॒रोहि॑तः ॥
Verehrt Agni, den Geber der Opfergaben und Herrn des schönen Opfers; ruft den bändigbaren Jātavedas an. Agni, Wagenlenker der kosmischen Ordnung, groß und weitsichtig, wurde Priester der Götter.
3.2.9
ति॒स्रो य॒ह्वस्य॑ स॒मिधः॒ परि॑ज्मनो अ॒ग्नेर॑पुनन्नु॒शिजो॒ अमृ॑त्यवः ।
तासा॒मेका॒मद॑धु॒र्मर्त्ये॒ भुज॑मुलो॒कमु॒ द्वे उप॑ जा॒मिमी॑यतुः ॥
Drei Brennhölzer des Yahva, des weithin reichenden Agni, reinigten die wachen Unsterblichen. Eines davon legten sie den Sterblichen zum Genuss hin; zwei gingen zu den beiden Welten und zu ihrer Sippe.
3.2.10
वि॒शां क॒विं वि॒श्पतिं॒ मानु॑षी॒रिषः॒ सं सी॑मकृण्व॒न्त्स्वधि॑तिं॒ न तेज॑से ।
स उ॒द्वतो॑ नि॒वतो॑ याति॒ वेवि॑ष॒त्स गर्भ॑मे॒षु भुव॑नेषु दीधरत् ॥
Den Seher der Sippen und Herrn der Sippen machten die menschlichen Gaben gemeinsam wie eine wohlgefügte Axt zum Glanz. Er geht zitternd durch die hohen und niederen Winde; er möge den Keim in diesen Welten halten.
3.2.11
स जि॑न्वते ज॒ठरे॑षु प्रजज्ञि॒वान्वृषा॑ चि॒त्रेषु॒ नान॑द॒न्न सिं॒हः ।
वै॒श्वा॒न॒रः पृ॑थु॒पाजा॒ अम॑र्त्यो॒ वसु॒ रत्ना॒ दय॑मानो॒ वि दा॒शुषे॑ ॥
Er erwacht in den Schößen; geboren ist er ein Stier, der unter den Glanzwesen wie ein Löwe brüllt. Vaiśvānara, weit leuchtend und unsterblich, verteilt Schätze und Juwelen an den Geber.
3.2.12
वै॒श्वा॒न॒रः प्र॒त्नथा॒ नाक॒मारु॑हद्दि॒वस्पृ॒ष्ठं भन्द॑मानः सु॒मन्म॑भिः ।
स पू॑र्व॒वज्ज॒नय॑ञ्ज॒न्तवे॒ धनं॑ समा॒नमज्मं॒ पर्ये॑ति॒ जागृ॑विः ॥
Vaiśvānara stieg wie in alter Zeit zum Himmel empor, leuchtend auf dem Rücken des Firmaments mit guten Gedanken. Er selbst, gemeinsamen Reichtum für die Geschöpfe erzeugend wie zuvor, geht wachsam umher.
3.2.13
ऋ॒तावा॑नं य॒ज्ञियं॒ विप्र॑मु॒क्थ्य॑मा यं द॒धे मा॑त॒रिश्वा॑ दि॒वि क्षय॑म् ।
तं चि॒त्रया॑मं॒ हरि॑केशमीमहे सुदी॒तिम॒ग्निं सु॑वि॒ताय॒ नव्य॑से ॥
Wir flehen zu Agni, dem Vielfarbig-Glänzenden mit dem falben Haar, dem Wahrhaftigen, des Opfers Würdigen, dem Weisen und Preiswürdigen, den Mātariśvan als seine Wohnstatt im Himmel einsetzte, um Wohlergehen und neuen Gewinn.
3.2.14
शुचिं॒ न याम॑न्निषि॒रं स्व॒र्दृशं॑ के॒तुं दि॒वो रो॑चन॒स्थामु॑ष॒र्बुध॑म् ।
अ॒ग्निं मू॒र्धानं॑ दि॒वो अप्र॑तिष्कुतं॒ तमी॑महे॒ नम॑सा वा॒जिनं॑ बृ॒हत् ॥
Wir flehen mit Verehrung zu Agni, dem Reinen, der im Lauf des Opfers wirkt, dem Sonnenschauer, dem Lichtbanner, das im Glanz des Himmels weilt, dem Morgenerwachten, dem Haupt des Himmels, dem Unbezwungenen, dem Starken und Großen.
3.2.15
म॒न्द्रं होता॑रं॒ शुचि॒मद्व॑याविनं॒ दमू॑नसमु॒क्थ्यं॑ वि॒श्वच॑र्षणिम् ।
रथं॒ न चि॒त्रं वपु॑षाय दर्श॒तं मनु॑र्हितं॒ सद॒मिद्रा॒य ई॑महे ॥
Wir flehen um Reichtum zu Agni — dem freudigen Hotar, dem Reinen und Ungeteilten, dem Herrn des Hauses, des Lobes Würdigen, dem Allsehenden; wie ein leuchtender Wagen, strahlend und sichtbar in seiner Schönheit, auf dem von Manu bereiteten Sitz.