ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.2.1
वै॒श्वा॒न॒राय॑ धि॒षणा॑मृता॒वृधे॑ घृ॒तं न पू॒तम॒ग्नये॑ जनामसि ।
द्वि॒ता होता॑रं॒ मनु॑षश्च वा॒घतो॑ धि॒या रथं॒ न कुलि॑शः॒ समृ॑ण्वति ॥
ବୈଶ୍ୱାନର ଓ ଋତବର୍ଧକ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଆମେ ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ ପରି ସ୍ତୁତି ସୃଷ୍ଟି କରୁ; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୁଇ ହୋତାଙ୍କୁ, କୁଶଳ ଶିଳ୍ପୀ ରଥ ଗଢ଼ିବା ପରି, ସେ ବୁଦ୍ଧିରେ ଗଢ଼େ।
3.2.2
स रो॑चयज्ज॒नुषा॒ रोद॑सी उ॒भे स मा॒त्रोर॑भवत्पु॒त्र ईड्यः॑ ।
ह॒व्य॒वाळ॒ग्निर॒जर॒श्चनो॑हितो दू॒ळभो॑ वि॒शामति॑थिर्वि॒भाव॑सुः ॥
ସେ ଜନ୍ମରୁ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଆଲୋକିତ କଲେ; ଦୁଇ ମାତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସିତ ପୁତ୍ର ହେଲେ। ହବ୍ୟବାହନ ଅଗ୍ନି, ଅଜର, ବନରେ ଲୁଚିଥିବା, ପ୍ରଜାଙ୍କର ଅତିଥି, ଧନରେ ଦୀପ୍ତ।
3.2.3
क्रत्वा॒ दक्ष॑स्य॒ तरु॑षो॒ विध॑र्मणि दे॒वासो॑ अ॒ग्निं ज॑नयन्त॒ चित्ति॑भिः ।
रु॒रु॒चा॒नं भा॒नुना॒ ज्योति॑षा म॒हामत्यं॒ न वाजं॑ सनि॒ष्यन्नुप॑ ब्रुवे ॥
ସଙ୍କଳ୍ପ ଓ କୌଶଳରେ, ଦ୍ରୁତଗାମୀଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମରେ, ଦେବତାମାନେ ଚେତନାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଆଲୋକ, ଦୀପ୍ତି ଓ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମହାନଙ୍କୁ, ବିଜୟ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଅଶ୍ୱ ପରି ମୁଁ ନିକଟ ହୋଇ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
3.2.4
आ म॒न्द्रस्य॑ सनि॒ष्यन्तो॒ वरे॑ण्यं वृणी॒महे॒ अह्र॑यं॒ वाज॑मृ॒ग्मिय॑म् ।
रा॒तिं भृगू॑णामु॒शिजं॑ क॒विक्र॑तुम॒ग्निं राज॑न्तं दि॒व्येन॑ शो॒चिषा॑ ॥
ଆନନ୍ଦଦାୟକଙ୍କ ପ୍ରତି, ବିଜୟ ଇଚ୍ଛା କରି, ବରଣୀୟ, ଅଜେୟ, ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ବଳକୁ ଆମେ ବାଛୁ। ଭୃଗୁମାନଙ୍କ ଦାନ, କବିବୁଦ୍ଧି ଉଶିଜଙ୍କ ଅଗ୍ନି, ଦିବ୍ୟ ଶିଖାରେ ଶାସନକାରୀଙ୍କୁ ଆମେ ବାଛୁ।
3.2.5
अ॒ग्निं सु॒म्नाय॑ दधिरे पु॒रो जना॒ वाज॑श्रवसमि॒ह वृ॒क्तब॑र्हिषः ।
य॒तस्रु॑चः सु॒रुचं॑ वि॒श्वदे॑व्यं रु॒द्रं य॒ज्ञानां॒ साध॑दिष्टिम॒पसा॑म् ॥
କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଲୋକମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଗରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଏଠାରେ ବର୍ହିସ ପକାଇ, ବାଜଶ୍ରବସଙ୍କୁ। ସୁନ୍ଦର ଦୀପ୍ତିମାନ, ବିଶ୍ୱଦେବ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଯଜ୍ଞର ସିଦ୍ଧିଦାତା, କର୍ମର ସାଧକଙ୍କୁ।
3.2.6
पाव॑कशोचे॒ तव॒ हि क्षयं॒ परि॒ होत॑र्य॒ज्ञेषु॑ वृ॒क्तब॑र्हिषो॒ नरः॑ ।
अग्ने॒ दुव॑ इ॒च्छमा॑नास॒ आप्य॒मुपा॑सते॒ द्रवि॑णं धेहि॒ तेभ्यः॑ ॥
ହେ ପାବକଦୀପ୍ତି, ତୁମର ନିବାସ ନିଶ୍ଚିତ ଚାରିପାଖରେ ଅଛି; ହେ ହୋତା, ଯଜ୍ଞରେ ବର୍ହିସ ପକାଉଥିବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଇଚ୍ଛା କରି, ଦୂତ ପରି ତୁମ ନିକଟରେ ବସୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।
3.2.7
आ रोद॑सी अपृण॒दा स्व॑र्म॒हज्जा॒तं यदे॑नम॒पसो॒ अधा॑रयन् ।
सो अ॑ध्व॒राय॒ परि॑ णीयते क॒विरत्यो॒ न वाज॑सातये॒ चनो॑हितः ॥
ଜନ୍ମିତ ଏହି ମହାନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜଳମାନେ ଧାରଣ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସେହି କବିକୁ ଚାରିଆଡ଼େ ନିଆଯାଏ; ଧନ ଜୟ ପାଇଁ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ପରି ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ଥାପିତ ସେ।
3.2.8
न॒म॒स्यत॑ ह॒व्यदा॑तिं स्वध्व॒रं दु॑व॒स्यत॒ दम्यं॑ जा॒तवे॑दसम् ।
र॒थीर्ऋ॒तस्य॑ बृह॒तो विच॑र्षणिर॒ग्निर्दे॒वाना॑मभवत्पु॒रोहि॑तः ॥
ହବିର୍ଦାତା, ସୁନ୍ଦର ଯଜ୍ଞବିଶିଷ୍ଟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର; ଦମନଯୋଗ୍ୟ ଜାତବେଦଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କର। ଋତର ରଥୀ, ମହାନ ଓ ଦୂରଦର୍ଶୀ ଅଗ୍ନି ଦେବତାମାନଙ୍କର ପୁରୋହିତ ହେଲେ।
3.2.9
ति॒स्रो य॒ह्वस्य॑ स॒मिधः॒ परि॑ज्मनो अ॒ग्नेर॑पुनन्नु॒शिजो॒ अमृ॑त्यवः ।
तासा॒मेका॒मद॑धु॒र्मर्त्ये॒ भुज॑मुलो॒कमु॒ द्वे उप॑ जा॒मिमी॑यतुः ॥
ଯହ୍ୱର ତିନି ସମିଧ, ଦୂରପ୍ରସାରୀ ଅଗ୍ନିର ସମିଧ — ଜାଗ୍ରତ ଅମର୍ତ୍ୟମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ। ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିକୁ ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୋଗ ରୂପେ ରଖିଲେ; ଦୁଇଟି ଦୁଇ ଲୋକ ଓ ନିଜ ବନ୍ଧୁ ଜାତି ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
3.2.10
वि॒शां क॒विं वि॒श्पतिं॒ मानु॑षी॒रिषः॒ सं सी॑मकृण्व॒न्त्स्वधि॑तिं॒ न तेज॑से ।
स उ॒द्वतो॑ नि॒वतो॑ याति॒ वेवि॑ष॒त्स गर्भ॑मे॒षु भुव॑नेषु दीधरत् ॥
ବଂଶମାନଙ୍କର କବି ଓ ବଂଶମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଅନ୍ନସମୂହ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ତେଜ ପାଇଁ ସୁସ୍ଥିତ କୁରା ପରି ଗଢ଼ିଲେ। ସେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଓ ଅଧଃ ପବନରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ ଦ୍ରୁତ ଗତି କରେ; ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କରେ ସେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରୁ।
3.2.11
स जि॑न्वते ज॒ठरे॑षु प्रजज्ञि॒वान्वृषा॑ चि॒त्रेषु॒ नान॑द॒न्न सिं॒हः ।
वै॒श्वा॒न॒रः पृ॑थु॒पाजा॒ अम॑र्त्यो॒ वसु॒ रत्ना॒ दय॑मानो॒ वि दा॒शुषे॑ ॥
ସେ ଗର୍ଭମାନଙ୍କରେ ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ; ଜନ୍ମିତ ସେ ବୃଷ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବସ୍ତୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ପରି ଗର୍ଜେ। ବୈଶ୍ୱାନର, ବିସ୍ତୃତ-ତେଜ ଅମର୍ତ୍ୟ, ଦାତାଙ୍କୁ ଧନ ଓ ରତ୍ନ ବାଣ୍ଟେ।
3.2.12
वै॒श्वा॒न॒रः प्र॒त्नथा॒ नाक॒मारु॑हद्दि॒वस्पृ॒ष्ठं भन्द॑मानः सु॒मन्म॑भिः ।
स पू॑र्व॒वज्ज॒नय॑ञ्ज॒न्तवे॒ धनं॑ समा॒नमज्मं॒ पर्ये॑ति॒ जागृ॑विः ॥
ବୈଶ୍ୱାନର ପୂର୍ବ ପରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କଲା; ଆକାଶର ପୃଷ୍ଠରେ ଶୁଭ ମନ ସହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା। ସେ ପୂର୍ବ ପରି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ଧନ ସୃଷ୍ଟି କରି ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ ଘୂରେ।
3.2.13
ऋ॒तावा॑नं य॒ज्ञियं॒ विप्र॑मु॒क्थ्य॑मा यं द॒धे मा॑त॒रिश्वा॑ दि॒वि क्षय॑म् ।
तं चि॒त्रया॑मं॒ हरि॑केशमीमहे सुदी॒तिम॒ग्निं सु॑वि॒ताय॒ नव्य॑से ॥
ଋତବାନ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ମେଧାବୀ ଓ ସ୍ତୁତ୍ୟ ଯାହାକୁ ମାତରିଶ୍ଵା ଆକାଶରେ ନିଜ ନିବାସ ରୂପେ ସ୍ଥାପିଲେ, ସେହି ବିଚିତ୍ର ତେଜର, ହରିକେଶ, ସୁଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ କଲ୍ୟାଣ ଓ ନୂତନ ଧନ ପାଇଁ ଯାଚନା କରୁ।
3.2.14
शुचिं॒ न याम॑न्निषि॒रं स्व॒र्दृशं॑ के॒तुं दि॒वो रो॑चन॒स्थामु॑ष॒र्बुध॑म् ।
अ॒ग्निं मू॒र्धानं॑ दि॒वो अप्र॑तिष्कुतं॒ तमी॑महे॒ नम॑सा वा॒जिनं॑ बृ॒हत् ॥
ଶୁଦ୍ଧ, ଯଜ୍ଞ ଗତିରେ ସକ୍ରିୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟଦର୍ଶୀ, ଧ୍ୱଜା ପରି ଆଲୋକ, ଆକାଶ ଆଲୋକରେ ସ୍ଥିତ, ଉଷାରେ ଜାଗୃତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ — ଯେ ଆକାଶର ଶିର, ଅବିରୋଧୀ, ବଳବାନ ଓ ମହାନ — ନମସ୍କାର ସହିତ ଆମେ ଯାଚନା କରୁ।
3.2.15
म॒न्द्रं होता॑रं॒ शुचि॒मद्व॑याविनं॒ दमू॑नसमु॒क्थ्यं॑ वि॒श्वच॑र्षणिम् ।
रथं॒ न चि॒त्रं वपु॑षाय दर्श॒तं मनु॑र्हितं॒ सद॒मिद्रा॒य ई॑महे ॥
ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ହୋତା, ଶୁଦ୍ଧ, ଅଦ୍ୱୈତ, ଗୃହପତି, ସ୍ତୁତ୍ୟ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ — ସୁନ୍ଦର ରଥ ପରି, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦର୍ଶନୀୟ, ମନୁ ସ୍ଥାପିତ ଆସନରେ ଥିବା ତାଙ୍କୁ — ଧନ ପାଇଁ ଆମେ ଯାଚନା କରୁ।