Ṛgveda · Sūkta 5.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.2.1
कु॒मा॒रं मा॒ता यु॑व॒तिः समु॑ब्धं॒ गुहा॑ बिभर्ति॒ न द॑दाति पि॒त्रे ।
अनी॑कमस्य॒ न मि॒नज्जना॑सः पु॒रः प॑श्यन्ति॒ निहि॑तमर॒तौ ॥
La joven madre sostiene bien dentro a este joven; no se lo entrega al padre. Los hombres no dañan su llama; lo ven colocado delante, establecido en el reino sin vejez.
5.2.2
कमे॒तं त्वं यु॑वते कुमा॒रं पेषी॑ बिभर्षि॒ महि॑षी जजान ।
पू॒र्वीर्हि गर्भः॑ श॒रदो॑ व॒वर्धाप॑श्यं जा॒तं यदसू॑त मा॒ता ॥
Oh joven, ¿a este joven qué llevas? La gran reina que muele lo dio a luz. El embrión creció durante muchos otoños; lo vi cuando la madre dio a luz al nacido.
5.2.3
हिर॑ण्यदन्तं॒ शुचि॑वर्णमा॒रात्क्षेत्रा॑दपश्य॒मायु॑धा॒ मिमा॑नम् ।
द॒दा॒नो अ॑स्मा अ॒मृतं॑ वि॒पृक्व॒त्किं माम॑नि॒न्द्राः कृ॑णवन्ननु॒क्थाः ॥
A lo lejos, desde el campo, vi al de dientes de oro y color brillante forjando sus armas, dándole un don inmortal bien madurado. ¿Qué podrán hacerme los que no adoran a Indra y los que carecen de himnos?
5.2.4
क्षेत्रा॑दपश्यं सनु॒तश्चर॑न्तं सु॒मद्यू॒थं न पु॒रु शोभ॑मानम् ।
न ता अ॑गृभ्र॒न्नज॑निष्ट॒ हि षः पलि॑क्नी॒रिद्यु॑व॒तयो॑ भवन्ति ॥
Desde el campo lo vi errar, como una manada alegre, resplandeciendo mucho. No lo atraparon; había nacido. En verdad, las de cabello canoso se vuelven jóvenes.
5.2.5
के मे॑ मर्य॒कं वि य॑वन्त॒ गोभि॒र्न येषां॑ गो॒पा अर॑णश्चि॒दास॑ ।
य ईं॑ जगृ॒भुरव॒ ते सृ॑जन्तु॒ आजा॑ति प॒श्व उप॑ नश्चिकि॒त्वान् ॥
Que suelten a mi maryaka junto con las vacas, como aquellos cuyo pastor no tenía impedimento. Que quienes lo apresaron lo dejen ir; que el conocedor del ganado venga hacia nosotros.
5.2.6
व॒सां राजा॑नं वस॒तिं जना॑ना॒मरा॑तयो॒ नि द॑धु॒र्मर्त्ये॑षु ।
ब्रह्मा॒ण्यत्रे॒रव॒ तं सृ॑जन्तु निन्दि॒तारो॒ निन्द्या॑सो भवन्तु ॥
Los enemigos colocaron entre los mortales al rey de las riquezas, señor de las moradas. Que las plegarias de Atri lo liberen; que los enemigos denostados sean denostados.
5.2.7
शुन॑श्चि॒च्छेपं॒ निदि॑तं स॒हस्रा॒द्यूपा॑दमुञ्चो॒ अश॑मिष्ट॒ हि षः ।
ए॒वास्मद॑ग्ने॒ वि मु॑मुग्धि॒ पाशा॒न्होत॑श्चिकित्व इ॒ह तू नि॒षद्य॑ ॥
Como liberaste a Śunaḥśepa, atado a mil postes, así, oh Agni, oh Hotar, oh sabio, aparta de nosotros los lazos; ven y siéntate aquí.
5.2.8
हृ॒णी॒यमा॑नो॒ अप॒ हि मदैयेः॒ प्र मे॑ दे॒वानां॑ व्रत॒पा उ॑वाच ।
इन्द्रो॑ वि॒द्वाँ अनु॒ हि त्वा॑ च॒चक्ष॒ तेना॒हम॑ग्ने॒ अनु॑शिष्ट॒ आगा॑म् ॥
Aunque te alejaste de mí, oh Agni, alabado, el guardián de los votos de los dioses me habló; Indra, sabiendo, te ve, y por él instruido he venido aquí.
5.2.9
वि ज्योति॑षा बृह॒ता भा॑त्य॒ग्निरा॒विर्विश्वा॑नि कृणुते महि॒त्वा ।
प्रादे॑वीर्मा॒याः स॑हते दु॒रेवाः॒ शिशी॑ते॒ शृङ्गे॒ रक्ष॑से वि॒निक्षे॑ ॥
Agni brilla con su gran luz y por su grandeza hace manifiesto todo; vence a las ilusiones no divinas y afila sus dos cuernos para la destrucción del demonio.
5.2.10
उ॒त स्वा॒नासो॑ दि॒वि ष॑न्त्व॒ग्नेस्ति॒ग्मायु॑धा॒ रक्ष॑से॒ हन्त॒वा उ॑ ।
मदे॑ चिदस्य॒ प्र रु॑जन्ति॒ भामा॒ न व॑रन्ते परि॒बाधो॒ अदे॑वीः ॥
Que sus resonantes sonidos estén en el cielo; que las afiladas armas de Agni maten al demonio; en su exaltación ciertamente golpean; las llamas no se doblan, y los obstructores no divinos se vuelven atrás.
5.2.11
ए॒तं ते॒ स्तोमं॑ तुविजात॒ विप्रो॒ रथं॒ न धीरः॒ स्वपा॑ अतक्षम् ।
यदीद॑ग्ने॒ प्रति॒ त्वं दे॑व॒ हर्याः॒ स्व॑र्वतीर॒प ए॑ना जयेम ॥
Esta alabanza para ti, oh Agni de muchos nacimientos, la he labrado como un sabio vidente inspirado labra un carro; si uncieres tus corceles, oh dios Agni, ganemos con ella las aguas llenas de sol.
5.2.12
तु॒वि॒ग्रीवो॑ वृष॒भो वा॑वृधा॒नोऽश॒त्र्व॑र्यः सम॑जाति॒ वेदः॒ इती॒मम॒ग्निम॒मृता॑ अवोचन् ।
ब॒र्हिष्म॑ते॒ मन॑वे॒ शर्म॑ यंसद्ह॒विष्म॑ते॒ मन॑वे॒ शर्म॑ यंसत् ॥
Que él, de cuello fuerte, toro, creciente, unido al ariano sin enemigos, alcance sabiduría; así los inmortales han alabado a este Agni; que conceda refugio a Manu que se sienta sobre la hierba sagrada, que conceda refugio a Manu que ofrece oblaciones.