ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.29.1
त्र्य॑र्य॒मा मनु॑षो दे॒वता॑ता॒ त्री रो॑च॒ना दि॒व्या धा॑रयन्त ।
अर्च॑न्ति त्वा म॒रुतः॑ पू॒तद॑क्षा॒स्त्वमे॑षा॒मृषि॑रिन्द्रासि॒ धीरः॑ ॥
ଅର୍ୟମା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୈବ ବିଧାନରେ ତିନି ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଶୁଦ୍ଧ ଦକ୍ଷ ମରୁତମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଋଷି ଓ ଧୀର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।
5.29.2
अनु॒ यदीं॑ म॒रुतो॑ मन्दसा॒नमार्च॒न्निन्द्रं॑ पपि॒वांसं॑ सु॒तस्य॑ ।
आद॑त्त॒ वज्र॑म॒भि यदहिं॒ हन्न॒पो य॒ह्वीर॑सृज॒त्सर्त॒वा उ॑ ॥
ମରୁତମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ସେତେବେଳେ ସୋମ ପାନ କରିଥିବା ସେ ବଜ୍ର ଉଠାଇ ଅହି ଉପରେ ପ୍ରହାର କଲେ ଏବଂ ମହାନ ଜଳକୁ ପ୍ରବାହିତ କଲେ।
5.29.3
उ॒त ब्र॑ह्माणो मरुतो मे अ॒स्येन्द्रः॒ सोम॑स्य॒ सुषु॑तस्य पेयाः ।
तद्धि ह॒व्यं मनु॑षे॒ गा अवि॑न्द॒दह॒न्नहिं॑ पपि॒वाँ इन्द्रो॑ अस्य ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଗଣ, ହେ ମରୁତଗଣ, ମୋର ଏହି ଭଲଭାବେ ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ କରନ୍ତୁ। ସେ ହିଁ ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ହବି ଓ ଗାଈ ପାଇଲେ; ପାନ କରି ଇନ୍ଦ୍ର ଅହିକୁ ବଧ କଲେ।
5.29.4
आद्रोद॑सी वित॒रं वि ष्क॑भायत्संविव्या॒नश्चि॑द्भि॒यसे॑ मृ॒गं कः॑ ।
जिग॑र्ति॒मिन्द्रो॑ अप॒जर्गु॑राणः॒ प्रति॑ श्व॒सन्त॒मव॑ दान॒वं ह॑न् ॥
ତେବେ ସେ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ପୃଥକ ଧରିଲେ; ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟରେ ମୃଗ କରିଦେଲେ। ଶତ୍ରୁରୁ ଫେରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ହାଂଫୁଥିବା ଦାନବକୁ ପଡ଼ାଇଦେଲେ।
5.29.5
अध॒ क्रत्वा॑ मघव॒न्तुभ्यं॑ दे॒वा अनु॒ विश्वे॑ अददुः सोम॒पेय॑म् ।
यत्सूर्य॑स्य ह॒रितः॒ पत॑न्तीः पु॒रः स॒तीरुप॑रा॒ एत॑शे॒ कः ॥
ତେବେ ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସଂକଳ୍ପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମକୁ ସୋମପାନର ଅଂଶ ଦେଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସବୁଜ ଘୋଡ଼ା ଆଗକୁ ଉଡ଼ି ଉଚ୍ଚରେ ଥିବା ବେଳେ, ରଥ ପାଇଁ ତୁମେ ତାହା କଲ।
5.29.6
नव॒ यद॑स्य नव॒तिं च॑ भो॒गान्त्सा॒कं वज्रे॑ण म॒घवा॑ विवृ॒श्चत् ।
अर्च॒न्तीन्द्रं॑ म॒रुतः॑ स॒धस्थे॒ त्रैष्टु॑भेन॒ वच॑सा बाधत॒ द्याम् ॥
ସେହି ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବାନ ଯେତେବେଳେ ବଜ୍ର ସହିତ ତାହାର ନବେ ଭୋଗ ଏକ ସଙ୍ଗେ କାଟିଦେଲେ, ସେତେବେଳେ ମରୁତମାନେ ସମାନ ଆସନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜି ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦର ବାଣୀରେ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ।
5.29.7
सखा॒ सख्ये॑ अपच॒त्तूय॑म॒ग्निर॒स्य क्रत्वा॑ महि॒षा त्री श॒तानि॑ ।
त्री सा॒कमिन्द्रो॒ मनु॑षः॒ सरां॑सि सु॒तं पि॑बद्वृत्र॒हत्या॑य॒ सोम॑म् ॥
ବନ୍ଧୁ ବନ୍ଧୁ ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ରାନ୍ଧିଲା; ଅଗ୍ନି ଏହାର କର୍ମରେ ତିନିଶହ ମହିଷ। ମନୁଷ୍ୟର ତିନି ସ୍ରୋତ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରହତ୍ୟା ପାଇଁ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ ପାନ କଲେ।
5.29.8
त्री यच्छ॒ता म॑हि॒षाणा॒मघो॒ मास्त्री सरां॑सि म॒घवा॑ सो॒म्यापाः॑ ।
का॒रं न विश्वे॑ अह्वन्त दे॒वा भर॒मिन्द्रा॑य॒ यदहिं॑ ज॒घान॑ ॥
ତିନିଶହ ମହିଷର ଧନ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ରକ୍ଷା କଲ, ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର ତିନି ସ୍ରୋତର ସୋମ-ଅର୍ପଣ ପାନ କଲେ; କାରୁଙ୍କୁ ଯେପରି ସବୁ ଦେବତା ଡାକିଲେ, ସେପରି ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭାର ଅର୍ପି ଡାକିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଅହିକୁ ବଧ କଲେ।
5.29.9
उ॒शना॒ यत्स॑ह॒स्यै॑रया॑तं गृ॒हमि॑न्द्र जूजुवा॒नेभि॒रश्वैः॑ ।
व॒न्वा॒नो अत्र॑ स॒रथं॑ ययाथ॒ कुत्से॑न दे॒वैरव॑नोर्ह॒ शुष्ण॑म् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉଶନା ସହିତ ବିଜୟୀ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ତୁମେ ଘରକୁ ଆସିଲ ବେଳେ, ଏଠାରେ ସହ-ରଥରେ ଚାଲି ତୁମେ ଦେବତା ଓ କୁତ୍ସ ସହିତ ଶୁଷ୍ଣ ଆଡ଼କୁ ଯାଇ ତାକୁ ରକ୍ଷା କଲ।
5.29.10
प्रान्यच्च॒क्रम॑वृहः॒ सूर्य॑स्य॒ कुत्सा॑या॒न्यद्वरि॑वो॒ यात॑वेऽकः ।
अ॒नासो॒ दस्यूँ॑रमृणो व॒धेन॒ नि दु॑र्यो॒ण आ॑वृणङ्मृ॒ध्रवा॑चः ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଚକ୍ର ତୁମେ ଦୂର କଲ; କୁତ୍ସ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଧନକୁ ଚଳିବା ଯୋଗ୍ୟ କଲ; ମୁଖହୀନ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ଆଘାତରେ ବଧ କଲ; କଠୋର ବାଣୀର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଖରାପ ଦୁର୍ଗରେ ଘେରିଲ।
5.29.11
स्तोमा॑सस्त्वा॒ गौरि॑वीतेरवर्ध॒न्नर॑न्धयो वैदथि॒नाय॒ पिप्रु॑म् ।
आ त्वामृ॒जिश्वा॑ स॒ख्याय॑ चक्रे॒ पच॑न्प॒क्तीरपि॑बः॒ सोम॑मस्य ॥
ଗୌରିବୀତିଙ୍କ ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଲା; ବୈଦଥିନ ପାଇଁ ମୋଟାକୁ ଜାଳିଲ। ଋଜିଶ୍ୱା ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ତୁମକୁ ବରଣ କଲା; ରାନ୍ଧି ପାକା ଭାଗ କରି, ଏହାର ସୋମ ପାନ କଲ।
5.29.12
नव॑ग्वासः सु॒तसो॑मास॒ इन्द्रं॒ दश॑ग्वासो अ॒भ्य॑र्चन्त्य॒र्कैः ।
गव्यं॑ चिदू॒र्वम॑पि॒धान॑वन्तं॒ तं चि॒न्नरः॑ शशमा॒ना अप॑ व्रन् ॥
ନୂତନ ଗୋଧନ ଥିବା, ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତକାରୀ, ଦଶ ଗୋଧନ ଥିବା ଲୋକେ ମନ୍ତ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଗାଈ ସହିତ ପୁରୁଣା ଆଶ୍ରୟ ଥିବାକୁ ଓ ତାକୁ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯତ୍ନରେ ପୃଥକ୍ ବାଛିଲେ।
5.29.13
क॒थो नु ते॒ परि॑ चराणि वि॒द्वान्वी॒र्या॑ मघव॒न्या च॒कर्थ॑ ।
या चो॒ नु नव्या॑ कृ॒णवः॑ शविष्ठ॒ प्रेदु॒ ता ते॑ वि॒दथे॑षु ब्रवाम ॥
ହେ ଧନବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କରିଥିବା ବୀରକର୍ମ ଜାଣି ମୁଁ ତୁମର କିପରି ସ୍ତୁତି କରିବି? ହେ ମହାବଳୀ, ତୁମେ ଆଗକୁ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ନୂତନ କର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ରସଭାରେ ଆମେ କହିବୁ।
5.29.14
ए॒ता विश्वा॑ चकृ॒वाँ इ॑न्द्र॒ भूरि॒ अप॑रीतो ज॒नुषा॑ वी॒र्ये॑ण ।
या चि॒न्नु व॑ज्रिन्कृ॒णवो॑ दधृ॒ष्वान्न ते॑ व॒र्ता तवि॑ष्या अस्ति॒ तस्याः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସମସ୍ତ ବହୁ କର୍ମ ତୁମେ କରିଛ; ଜନ୍ମରେ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଅଜେୟ। ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମେ ଆଗକୁ ଯାହା କରିବ ତାହା ସାହସରେ ଆକ୍ରମଣ କରି କର; ତୁମ ବଳର କେହି ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ନାହିଁ।
5.29.15
इन्द्र॒ ब्रह्म॑ क्रि॒यमा॑णा जुषस्व॒ या ते॑ शविष्ठ॒ नव्या॒ अक॑र्म ।
वस्त्रे॑व भ॒द्रा सुकृ॑ता वसू॒युः रथं॒ न धीरः॒ स्वपा॑ अतक्षम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବେ ରଚିତ ହେଉଥିବା ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ହେ ମହାବଳୀ, ତୁମ ପାଇଁ ଆମେ ରଚିଥିବା ନୂତନ ସ୍ତୁତି ଉପଭୋଗ କର। ଧନ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ଯେପରି ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧେ, ଜ୍ଞାନୀ ଯେପରି ଉତ୍ତମ ରଥ ନିର୍ମାଣ କରେ, ସେପରି ମୁଁ ଉତ୍ତମ କର୍ମରେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଗଢ଼ିଛି।