ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.30.1
क्व॑ स्य वी॒रः को अ॑पश्य॒दिन्द्रं॑ सु॒खर॑थ॒मीय॑मानं॒ हरि॑भ्याम् ।
यो रा॒या व॒ज्री सु॒तसो॑ममि॒च्छन्तदोको॒ गन्ता॑ पुरुहू॒त ऊ॒ती ॥
ସୁଖରଥ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ହେଉଥିବା ଦେଖିଥିବା ସେହି ବୀର କେଉଁଠି? ଧନ ସହ ବଜ୍ରଧାରୀ ସୁତସୋମ ଇଚ୍ଛା କରି ସେ ଗୃହକୁ ଯିବେ; ବହୁଜନ-ଆହୂତ ଇନ୍ଦ୍ର ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସିବେ।
5.30.2
अवा॑चचक्षं प॒दम॑स्य स॒स्वरु॒ग्रं नि॑धा॒तुरन्वा॑यमि॒च्छन् ।
अपृ॑च्छम॒न्याँ उ॒त ते म॑ आहु॒रिन्द्रं॒ नरो॑ बुबुधा॒ना अ॑शेम ॥
ଏହାର ବାରମ୍ବାର ଆସୁଥିବା, ଉଗ୍ର, ସ୍ଥାପକଙ୍କ ପାଦ ମୁଁ ତଳେ ଦେଖିଲି ଏବଂ ତାଙ୍କ ପଛେ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲି। ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲି, ସେମାନେ ମୋତେ କହିଲେ: 'ଜାଗ୍ରତ ମଣିଷମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପାଆନ୍ତୁ।'
5.30.3
प्र नु व॒यं सु॒ते या ते॑ कृ॒तानीन्द्र॒ ब्रवा॑म॒ यानि॑ नो॒ जुजो॑षः ।
वेद॒दवि॑द्वाञ्च्छृ॒णव॑च्च वि॒द्वान्वह॑ते॒ऽयं म॒घवा॒ सर्व॑सेनः ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ ସମୟରେ ତୁମ କର୍ମସମୂହ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ କହିବା; ଏବଂ ଆମ ପ୍ରତି ତୁମେ କରିଥିବା ଅନୁଗ୍ରହ ମଧ୍ୟ। ଜ୍ଞାନୀ ଜାଣୁ, ଅଜ୍ଞାନୀ ମଧ୍ୟ ଶୁଣୁ; ଏହି ଦାତା, ସର୍ବସେନା ଥିବା ମଘବା ଆଣନ୍ତି।
5.30.4
स्थि॒रं मन॑श्चकृषे जा॒त इ॑न्द्र॒ वेषीदेको॑ यु॒धये॒ भूय॑सश्चित् ।
अश्मा॑नं चि॒च्छव॑सा दिद्युतो॒ वि वि॒दो गवा॑मू॒र्वमु॒स्रिया॑णाम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ତୁମେ ମନକୁ ସ୍ଥିର କଲ; ତୁମେ ଏକା ବହୁଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ। ତୁମ ବଳରେ ପଥରକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଲ; ଗାଈମାନଙ୍କର ଉଷା-ଦୁଧର ସେହି ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ତୁମେ ଖୋଜି ପାଇଲ।
5.30.5
प॒रो यत्त्वं प॑र॒म आ॒जनि॑ष्ठाः परा॒वति॒ श्रुत्यं॒ नाम॒ बिभ्र॑त् ।
अत॑श्चि॒दिन्द्रा॑दभयन्त दे॒वा विश्वा॑ अ॒पो अ॑जयद्दा॒सप॑त्नीः ॥
ଦୂରରେ ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପେ ଜନ୍ମିଲ, ଦୂର ଦେଶରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାମ ଧାରଣ କରି; ସେତେବେଳେ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଜଳକୁ ଜିତିଲେ ଏବଂ ଦାସପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
5.30.6
तुभ्येदे॒ते म॒रुतः॑ सु॒शेवा॒ अर्च॑न्त्य॒र्कं सु॒न्वन्त्यन्धः॑ ।
अहि॑मोहा॒नम॒प आ॒शया॑नं॒ प्र मा॒याभि॑र्मा॒यिनं॑ सक्ष॒दिन्द्रः॑ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ ଏହି ସୁଖଦ ମରୁତ୍ମାନେ ଅର୍କକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ଏବଂ ସୋମରସ ନିଷ୍କାଶନ କରନ୍ତି। ଜଳ ଉପରେ କୁଣ୍ଡଳୀ ପାଇ ଶୋଇଥିବା ଅହିକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ମାୟାରେ ମାୟାବୀକୁ ଜିତନ୍ତୁ।
5.30.7
वि षू मृधो॑ ज॒नुषा॒ दान॒मिन्व॒न्नह॒न्गवा॑ मघवन्त्संचका॒नः ।
अत्रा॑ दा॒सस्य॒ नमु॑चेः॒ शिरो॒ यदव॑र्तयो॒ मन॑वे गा॒तुमि॒च्छन् ॥
ହେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜନ୍ମରୁ ତୁମେ ବାଧା ଖୋଲିଲ; ଦାନକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ ଗାଈମାନଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହୋଇ, ସେଠାରେ ଦାସ ନମୁଚିର ମସ୍ତକ ତୁମେ ପ୍ରହାର କରି ପକାଇଲ; ମନୁ ପାଇଁ ପଥ ଇଚ୍ଛା କରି ତୁମେ ତାହା ଫେରାଇଲ।
5.30.8
युजं॒ हि मामकृ॑था॒ आदिदि॑न्द्र॒ शिरो॑ दा॒सस्य॒ नमु॑चेर्मथा॒यन् ।
अश्मा॑नं चित्स्व॒र्यं॑ वर्त॑मानं॒ प्र च॒क्रिये॑व॒ रोद॑सी म॒रुद्भ्यः॑ ॥
କାରଣ ତୁମେ ମୋତେ ଯୋଡ଼ିଲ; ତା’ପରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦାସ ନମୁଚିର ମସ୍ତକ ମଥନ କରିବା ବେଳେ, ଆକାଶରେ ଚାଲୁଥିବା, ଆଗକୁ ଧାଇଁଥିବା ପଥରକୁ—ମରୁତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇ ଚକ ପରି ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀକୁ—ତୁମେ ଆଗକୁ ଚଳାଇଲ।
5.30.9
स्त्रियो॒ हि दा॒स आयु॑धानि च॒क्रे किं मा॑ करन्नब॒ला अ॑स्य॒ सेनाः॑ ।
अ॒न्तर्ह्यख्य॑दु॒भे अ॑स्य॒ धेने॒ अथोप॒ प्रैद्यु॒धये॒ दस्यु॒मिन्द्रः॑ ॥
କାରଣ ଦାସ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ର କଲା; "ଏହି ଦୁର୍ବଳ ସେନାମାନେ ମୋର କ'ଣ କରିବେ?" ବୋଲି ସେ ଦୁଇ ଦୁଗ୍ଧଦାୟିନୀ ଗାଈଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିଲା; ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦସ୍ୟୁ ଆଡ଼କୁ ଆଗକୁ ଗଲେ।
5.30.10
समत्र॒ गावो॒ऽभितो॑ऽनवन्ते॒हेह॑ व॒त्सैर्वियु॑ता॒ यदास॑न् ।
सं ता इन्द्रो॑ असृजदस्य शा॒कैर्यदी॒ं सोमा॑सः॒ सुषु॑ता॒ अम॑न्दन् ॥
ଏଠାରେ ବାଛୁରୀଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଗାଈମାନେ ଚାରି ଦିଗରୁ ଏକତ୍ର ଡାକିଲେ; ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଏକତ୍ର ମୁକ୍ତ କଲେ, ଯେତେବେଳେ ଭଲଭାବେ ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲା।
5.30.11
यदी॒ं सोमा॑ ब॒भ्रुधू॑ता॒ अम॑न्द॒न्नरो॑रवीद्वृष॒भः साद॑नेषु ।
पु॒रं॒द॒रः प॑पि॒वाँ इन्द्रो॑ अस्य॒ पुन॒र्गवा॑मददादु॒स्रिया॑णाम् ॥
ବାଦାମୀ ଧାରାର ସୋମରସ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲାବେଳେ, ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ର ଯଜ୍ଞାସନରେ ଗର୍ଜନ କଲେ; ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପାନ କରି ପରେ ତାଙ୍କର ଗାଈମାନଙ୍କୁ ପୁଣି ଦେଲେ—ଟାଟକା ଦୁଗ୍ଧ ଦେଉଥିବା ସେ ଗାଈମାନଙ୍କୁ।
5.30.12
भ॒द्रमि॒दं रु॒शमा॑ अग्ने अक्र॒न्गवां॑ च॒त्वारि॒ दद॑तः स॒हस्रा॑ ।
ऋ॒णं॒च॒यस्य॒ प्रय॑ता म॒घानि॒ प्रत्य॑ग्रभीष्म॒ नृत॑मस्य नृ॒णाम् ॥
ଏହି ମଙ୍ଗଳ ରୁଶମମାନେ କଲେ, ହେ ଅଗ୍ନି; ଚାରି ହଜାର ଗାଈ ଦେଇଥିବା ଋଣଞ୍ଚୟଙ୍କ ଦାନ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀରଙ୍କ ଧନ ଆମେ ଗ୍ରହଣ କଲୁ।
5.30.13
सु॒पेश॑सं॒ माव॑ सृज॒न्त्यस्तं॒ गवां॑ स॒हस्रै॑ रु॒शमा॑सो अग्ने ।
ती॒व्रा इन्द्र॑मममन्दुः सु॒तासो॑ अ॒क्तोर्व्यु॑ष्टौ॒ परि॑तक्म्यायाः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ (ସୋମ) ରସସବୁ ସେହି ସୁନ୍ଦର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହଜାରେ ଗାଈଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ ପଠାଏ। ରାତ୍ରିର ଶେଷରେ, ଉଷାର ଉଦୟରେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନିଷ୍କାସିତ ରସସବୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କଲା।
5.30.14
औच्छ॒त्सा रात्री॒ परि॑तक्म्या॒ याँ ऋ॑णंच॒ये राज॑नि रु॒शमा॑नाम् ।
अत्यो॒ न वा॒जी र॒घुर॒ज्यमा॑नो ब॒भ्रुश्च॒त्वार्य॑सनत्स॒हस्रा॑ ॥
ଋଣଞ୍ଚୟଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉଷା ପରି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା ସେହି ସର୍ବତୋ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରାତ୍ରି ଆଲୋକିତ ହେଲା। ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଘୋଡ଼ା ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ଚାରି ହଜାର (ଧନ) ଜିତିଲା।
5.30.15
चतुः॑सहस्रं॒ गव्य॑स्य प॒श्वः प्रत्य॑ग्रभीष्म रु॒शमे॑ष्वग्ने ।
घ॒र्मश्चि॑त्त॒प्तः प्र॒वृजे॒ य आसी॑दय॒स्मय॒स्तं वादा॑म॒ विप्राः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗାଈ ଓ ପଶୁର ଚାରି ହଜାର ଆମେ ପାଇଲୁ। ପ୍ରାର୍ଥନା-ଯଜ୍ଞରେ ତପ୍ତ, ଲୌହ ନିର୍ମିତ ସେହି ଉଷ୍ଣ ଆହୁତି, ହେ ବିପ୍ରଗଣ, ଆମେ ଏଠାରେ ଅର୍ପଣ କଲୁ।