Ṛgveda · Sūkta 5.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.62.1
ऋ॒तेन॑ ऋ॒तमपि॑हितं ध्रु॒वं वां॒ सूर्य॑स्य॒ यत्र॑ विमु॒चन्त्यश्वा॑न् ।
दश॑ श॒ता स॒ह त॑स्थु॒स्तदेकं॑ दे॒वानां॒ श्रेष्ठं॒ वपु॑षामपश्यम् ॥
Durch ṛta ist ṛta befestigt; Mitra und Varuṇa, eure feste Ordnung ist dort, wo die Pferde der Sonne ausgespannt werden. Zehn und hundert standen zusammen; ich erblickte jenes Eine, das vortrefflichste unter den Gestalten der Götter.
5.62.2
तत्सु वां॑ मित्रावरुणा महि॒त्वमी॒र्मा त॒स्थुषी॒रह॑भिर्दुदुह्रे ।
विश्वाः॑ पिन्वथः॒ स्वस॑रस्य॒ धेना॒ अनु॑ वा॒मेकः॑ प॒विरा व॑वर्त ॥
Diese Größe ist wahrlich euer, Mitra und Varuṇa; die stehenden Flüsse melken mit den Tagen. Ihr beide mehrt sie alle; nach den Milchströmen des Schwesterstroms wandte sich für euch jener eine Donnerkeil hierher.
5.62.3
अधा॑रयतं पृथि॒वीमु॒त द्यां मित्र॑राजाना वरुणा॒ महो॑भिः ।
व॒र्धय॑त॒मोष॑धीः॒ पिन्व॑तं॒ गा अव॑ वृ॒ष्टिं सृ॑जतं जीरदानू ॥
Ihr zwei haltet die Erde und auch den Himmel, o Könige Mitra und Varuṇa, mit euren mächtigen Kräften. Lasst die Pflanzen wachsen, lasst die Kühe anschwellen; sendet den Regen herab, o ihr Geber der Vorzeit.
5.62.4
आ वा॒मश्वा॑सः सु॒युजो॑ वहन्तु य॒तर॑श्मय॒ उप॑ यन्त्व॒र्वाक् ।
घृ॒तस्य॑ नि॒र्णिगनु॑ वर्तते वा॒मुप॒ सिन्ध॑वः प्र॒दिवि॑ क्षरन्ति ॥
Zu euch mögen die wohlgeschirrten Pferde bringen, die Zügel gehalten; sie mögen herkommen. Die Quelle des Ghṛta folgt euch nach; nahe bei euch fließen die Flüsse im hellen Himmel.
5.62.5
अनु॑ श्रु॒ताम॒मतिं॒ वर्ध॑दु॒र्वीं ब॒र्हिरि॑व॒ यजु॑षा॒ रक्ष॑माणा ।
नम॑स्वन्ता धृतद॒क्षाधि॒ गर्ते॒ मित्रासा॑थे वरु॒णेळा॑स्व॒न्तः ॥
Nach dem erhörten Gebet wächst die weite Hingabe, wie das Opfergras durch die Opferformel behütet wird. Ehrfürchtig, o Mitra, o Varuṇa, fest in der Geschicklichkeit, sitzt ihr beide in der Grube, im Iḷā.
5.62.6
अक्र॑विहस्ता सु॒कृते॑ पर॒स्पा यं त्रासा॑थे वरु॒णेळा॑स्व॒न्तः ।
राजा॑ना क्ष॒त्रमहृ॑णीयमाना स॒हस्र॑स्थूणं बिभृथः स॒ह द्वौ ॥
Mit unversehrten Händen, Helfer des Guten, den ihr beide in der Iḷā beschützt, o Varuṇa; o Könige, ihr beide haltet gemeinsam eine unverletzliche Herrschaft, wie ein Haus mit tausend Säulen.
5.62.7
हिर॑ण्यनिर्णि॒गयो॑ अस्य॒ स्थूणा॒ वि भ्रा॑जते दि॒व्य॑श्वाज॑नीव ।
भ॒द्रे क्षेत्रे॒ निमि॑ता॒ तिल्वि॑ले वा स॒नेम॒ मध्वो॒ अधि॑गर्त्यस्य ॥
Mit goldenen Kammern; seine eisernen Pfeiler leuchten wie der Pferdeerzeuger am Himmel. Auf dem glückverheißenden Feld, in Tilvila errichtet, mögen wir den Honig des Adhigarti gewinnen.
5.62.8
हिर॑ण्यरूपमु॒षसो॒ व्यु॑ष्टा॒वय॑स्थूण॒मुदि॑ता॒ सूर्य॑स्य ।
आ रो॑हथो वरुण मित्र॒ गर्त॒मत॑श्चक्षाथे॒ अदि॑तिं॒ दितिं॑ च ॥
Zu dem goldgestaltigen, beim Hervorbrechen der Morgenröte, beim Aufgang der Sonne, steigt ihr beide, o Varuṇa und Mitra, zur eisenpfeilerigen Höhle empor; von hier aus schaut ihr Aditi und Diti.
5.62.9
यद्बंहि॑ष्ठं॒ नाति॒विधे॑ सुदानू॒ अच्छि॑द्रं॒ शर्म॑ भुवनस्य गोपा ।
तेन॑ नो मित्रावरुणावविष्टं॒ सिषा॑सन्तो जिगी॒वांसः॑ स्याम ॥
Jene Zuflucht, die die größte und unverletzbare ist, o freigebige Mitra und Varuṇa, Hüter der Welt, damit schützt uns; nach Sieg verlangend, mögen wir Sieger sein.