ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.21.1
इ॒मा उ॑ त्वा पुरु॒तम॑स्य का॒रोर्हव्यं॑ वीर॒ हव्या॑ हवन्ते ।
धियो॑ रथे॒ष्ठाम॒जरं॒ नवी॑यो र॒यिर्विभू॑तिरीयते वच॒स्या ॥
ହେ ବୀର, ବହୁଜନଙ୍କ କାରୁ (ସ୍ତୋତା)ର ଆହୁତିଯୋଗ୍ୟ ସ୍ତୁତିମାନେ ତୁମକୁ ଆହୁତିଯୋଗ୍ୟ ଜାଣି ଡାକନ୍ତି। ରଥାରୂଢ଼ ଅଜର ତୁମ ଆଡ଼କୁ ନୂତନ ଧନ ଓ ବିପୁଳ ବୈଭବ ବାଣୀ ସହିତ ଗତି କରେ।
6.21.2
तमु॑ स्तुष॒ इन्द्रं॒ यो विदा॑नो॒ गिर्वा॑हसं गी॒र्भिर्य॒ज्ञवृ॑द्धम् ।
यस्य॒ दिव॒मति॑ म॒ह्ना पृ॑थि॒व्याः पु॑रुमा॒यस्य॑ रिरि॒चे म॑हि॒त्वम् ॥
ଜ୍ଞାନୀ, ସ୍ତୋତ୍ରରେ ବାହିତ, ଯଜ୍ଞରେ ବଳବାନ ହେଉଥିବା ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ। ଯାହାର ମହିମା ନିଜ ବଳରେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ସେହି ବହୁଜ୍ଞଙ୍କର।
6.21.3
स इत्तमो॑ऽवयु॒नं त॑त॒न्वत्सूर्ये॑ण व॒युन॑वच्चकार ।
क॒दा ते॒ मर्ता॑ अ॒मृत॑स्य॒ धामेय॑क्षन्तो॒ न मि॑नन्ति स्वधावः ॥
ସେ ହିଁ ଅନ୍ଧକାରକୁ, ଯାହା ବୁଣା ହୋଇ ନଥିଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ବିସ୍ତାର କରି ବୁଣାଯାଇଥିବା ପରି କରେ। ହେ ସ୍ୱଧାବାନ, ଅମୃତ ଧାମକୁ ଯଜିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ମର୍ତ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ କଦାପି ହାନି କରନ୍ତି ନାହିଁ।
6.21.4
यस्ता च॒कार॒ स कुह॑ स्वि॒दिन्द्रः॒ कमा जनं॑ चरति॒ कासु॑ वि॒क्षु ।
कस्ते॑ य॒ज्ञो मन॑से॒ शं वरा॑य॒ को अ॒र्क इ॑न्द्र कत॒मः स होता॑ ॥
ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର କେଉଁଠି? ସେ କେଉଁ ମଣିଷ ନିକଟକୁ ଯାଏ, କେଉଁ ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ? ତୁମର ଯଜ୍ଞ ମନର ସୁଖ ଓ ବର ପାଇଁ କାହାର? ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେଉଁ ଅର୍କ, କେଉଁ ହୋତା ସେ?
6.21.5
इ॒दा हि ते॒ वेवि॑षतः पुरा॒जाः प्र॒त्नास॑ आ॒सुः पु॑रुकृ॒त्सखा॑यः ।
ये म॑ध्य॒मास॑ उ॒त नूत॑नास उ॒ताव॒मस्य॑ पुरुहूत बोधि ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ ସହିତ ଥିବା ପୁରାତନ ପୂର୍ବଜମାନେ, ପୁରୁଣା ବନ୍ଧୁମାନେ, ହେ ବହୁକର୍ମା, ମଧ୍ୟମମାନେ, ନୂତନମାନେ ଓ ନିମ୍ନତମମାନେ, ହେ ବହୁଆହୂତ, ଜାଗ।
6.21.6
तं पृ॒च्छन्तोऽव॑रासः॒ परा॑णि प्र॒त्ना त॑ इन्द्र॒ श्रुत्यानु॑ येमुः ।
अर्चा॑मसि वीर ब्रह्मवाहो॒ यादे॒व वि॒द्म तात्त्वा॑ म॒हान्त॑म् ॥
ତାଙ୍କୁ ପଚାରି ପଚାରି ପରବର୍ତ୍ତୀମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ପରାକ୍ରମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଧରିଲେ। ହେ ବୀର, ହେ ବ୍ରହ୍ମବାହ, ଆମେ ତୁମର ସ୍ତୁତି କରୁ; ଆମେ ଯେତିକି ଜାଣୁ ସେହି ଅନୁସାରେ, ହେ ମହାନ, ତୁମକୁ।
6.21.7
अ॒भि त्वा॒ पाजो॑ र॒क्षसो॒ वि त॑स्थे॒ महि॑ जज्ञा॒नम॒भि तत्सु ति॑ष्ठ ।
तव॑ प्र॒त्नेन॒ युज्ये॑न॒ सख्या॒ वज्रे॑ण धृष्णो॒ अप॒ ता नु॑दस्व ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ବଳ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୋଇଛି; ସେହି ମହାନ, ପ୍ରକଟିତ ତୁମ ଆଡ଼େ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଠିଆ ହୁଅ। ହେ ଧୃଷ୍ଣୋ, ତୁମ ପୁରାତନ, ଉଚିତ ମିତ୍ରତା ଓ ବଜ୍ରରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର।
6.21.8
स तु श्रु॑धीन्द्र॒ नूत॑नस्य ब्रह्मण्य॒तो वी॑र कारुधायः ।
त्वं ह्या॑पिः प्र॒दिवि॑ पितॄ॒णां शश्व॑द्ब॒भूथ॑ सु॒हव॒ एष्टौ॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେହି ନୂତନ ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣ, ପ୍ରାର୍ଥନାକାରୀଙ୍କ ସ୍ତୁତି; ହେ ବୀର କାରୁଧାୟ, ତୁମେ ପିତୃମାନଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯଜ୍ଞରେ ସଦା ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଛ।
6.21.9
प्रोतये॒ वरु॑णं मि॒त्रमिन्द्रं॑ म॒रुतः॑ कृ॒ष्वाव॑से नो अ॒द्य ।
प्र पू॒षणं॒ विष्णु॑म॒ग्निं पुरं॑धिं सवि॒तार॒मोष॑धीः॒ पर्व॑तांश्च ॥
ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତମାନଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଆଣ; ଆଜି ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପୂଷନ, ବିଷ୍ଣୁ, ଅଗ୍ନି, ପୁରନ୍ଧି, ସବିତା, ଔଷଧି ଓ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଣ।
6.21.10
इ॒म उ॑ त्वा पुरुशाक प्रयज्यो जरि॒तारो॑ अ॒भ्य॑र्चन्त्य॒र्कैः ।
श्रु॒धी हव॒मा हु॑व॒तो हु॑वा॒नो न त्वावाँ॑ अ॒न्यो अ॑मृत॒ त्वद॑स्ति ॥
ହେ ବହୁପ୍ରଶଂସିତ, ହେ ଯଜ୍ଞଦାତା, ଏହି ଗାୟକମାନେ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ତୁମକୁ ଭଲରୂପେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ହେ ଅମର, ଆହ୍ୱାନକାରୀଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣ; ତୁମ ପରି ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ।
6.21.11
नू म॒ आ वाच॒मुप॑ याहि वि॒द्वान्विश्वे॑भिः सूनो सहसो॒ यज॑त्रैः ।
ये अ॑ग्निजि॒ह्वा ऋ॑त॒साप॑ आ॒सुर्ये मनुं॑ च॒क्रुरुप॑रं॒ दसा॑य ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ; ବାଣୀ ନିକଟକୁ ଆସ, ହେ ବଳପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ପୂଜନୀୟଙ୍କ ସହିତ; ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଜିଭ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁମାନେ ଋତର ରକ୍ଷକ, ଯେଉଁମାନେ ମନୁଙ୍କୁ ଦାସ ତଳେ ରଖିଥିଲେ।
6.21.12
स नो॑ बोधि पुरए॒ता सु॒गेषू॒त दु॒र्गेषु॑ पथि॒कृद्विदा॑नः ।
ये अश्र॑मास उ॒रवो॒ वहि॑ष्ठा॒स्तेभि॑र्न इन्द्रा॒भि व॑क्षि॒ वाज॑म् ॥
ସେ ଆମକୁ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତୁ, ଭଲ ପଥରେ ଓ କଠିନ ପଥରେ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ରଣୀ ଭାବେ, ପଥ ନିର୍ମାଣକାରୀ ଭାବେ, ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ; ବିଶାଳ ଓ ଅତି ସମୃଦ୍ଧ ଆଶ୍ରମମାନଙ୍କ ସହିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଆଡ଼େ ଧନ ଆଣ।