ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.63.1
क्व॑ त्या व॒ल्गू पु॑रुहू॒ताद्य दू॒तो न स्तोमो॑ऽविद॒न्नम॑स्वान् ।
आ यो अ॒र्वाङ्नास॑त्या व॒वर्त॒ प्रेष्ठा॒ ह्यस॑थो अस्य॒ मन्म॑न् ॥
ଆଜି ଦୂତ ପରି, ନମସ୍କାରଯୁକ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ର ସେହି ସୁନ୍ଦର, ବହୁଜନ-ଆହୂତ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଖରେ କେଉଁଠି ପହଞ୍ଚିଲା? ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ଯେ ଏଠାକୁ ଫେରେ, ସେ ତୁମକୁ ନିଜ ମନରେ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରିୟ ରଖେ।
6.63.2
अरं॑ मे गन्तं॒ हव॑नाया॒स्मै गृ॑णा॒ना यथा॒ पिबा॑थो॒ अन्धः॑ ।
परि॑ ह॒ त्यद्व॒र्तिर्या॑थो रि॒षो न यत्परो॒ नान्त॑रस्तुतु॒र्यात् ॥
ମୋ ପାଖକୁ ଆସ, ଆହ୍ୱାନ ପାଇଁ; ଏହାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ତୁମେ ମଧୁର ପାନୀୟ ପିଇବା ପରି। ନିଶ୍ଚୟ ସେହି ରଥ ଚଳାଅ, ଯାହା ବିପଦରୁ ଦୂରେ; ଯେପରି ଦୂରରୁ ବା ମଧ୍ୟରୁ କେହି ତାକୁ ଜିତି ନ ପାରେ।
6.63.3
अका॑रि वा॒मन्ध॑सो॒ वरी॑म॒न्नस्ता॑रि ब॒र्हिः सु॑प्राय॒णत॑मम् ।
उ॒त्ता॒नह॑स्तो युव॒युर्व॑व॒न्दा वां॒ नक्ष॑न्तो॒ अद्र॑य आञ्जन् ॥
ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ପାନୀୟ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା; ଅତି ସହଜରେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ପବିତ୍ର କୁଶ ବିଛାଗଲା। ହାତ ଉପରକୁ ତୋଳି, ତୁମକୁ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଯୁବୟୁ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ; ପଥରମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଅଭିଷେକ କଲେ।
6.63.4
ऊ॒र्ध्वो वा॑म॒ग्निर॑ध्व॒रेष्व॑स्था॒त्प्र रा॒तिरे॑ति जू॒र्णिनी॑ घृ॒ताची॑ ।
प्र होता॑ गू॒र्तम॑ना उरा॒णो अयु॑क्त॒ यो नास॑त्या॒ हवी॑मन् ॥
ଯଜ୍ଞରେ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଉଚ୍ଚରେ ଠିଆ ହେଲେ; ଦାନ ଆଗକୁ ଯାଏ, ପୁରାତନରେ ସମୃଦ୍ଧ ଓ ଘିଅ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସ୍ତୁତିମନା, ମହାନ ହୋତା ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ; ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ଯିଏ ହବିରେ ତୁମକୁ ଯୋଡ଼ିଲେ।
6.63.5
अधि॑ श्रि॒ये दु॑हि॒ता सूर्य॑स्य॒ रथं॑ तस्थौ पुरुभुजा श॒तोति॑म् ।
प्र मा॒याभि॑र्मायिना भूत॒मत्र॒ नरा॑ नृतू॒ जनि॑मन्य॒ज्ञिया॑नाम् ॥
ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା (ଉଷା) ରଥରେ ଠିଆ ହେଲେ; ବହୁଜନଙ୍କୁ ଭୋଗକାରିଣୀ, ଶହେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଥିବା। ମାୟାବୀ ଅଶ୍ୱିନଗଣ, ତୁମ ମାୟାରେ ଏଠାରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅ; ହେ ନରଗଣ, ଜନ୍ମରେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସକ୍ରିୟ ହୁଅ।
6.63.6
यु॒वं श्री॒भिर्द॑र्श॒ताभि॑रा॒भिः शु॒भे पु॒ष्टिमू॑हथुः सू॒र्यायाः॑ ।
प्र वां॒ वयो॒ वपु॒षेऽनु॑ पप्त॒न्नक्ष॒द्वाणी॒ सुष्टु॑ता धिष्ण्या वाम् ॥
ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏହି ଶୋଭନ ସମ୍ପଦ ସହିତ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୋଷଣ ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ-କନ୍ୟା ପାଇଁ ପୁଷ୍ଟି ଆଣିଲ। ତୁମ ପାଇଁ ପକ୍ଷୀମାନେ ରୂପ ଆଡ଼କୁ ଉଡ଼ନ୍ତୁ; ଭଲ ଭାବେ ସ୍ତୁତ ବାଣୀ ତୁମ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚୁ, ହେ ଧିଷ୍ଣ୍ୟଗଣ।
6.63.7
आ वां॒ वयोऽश्वा॑सो॒ वहि॑ष्ठा अ॒भि प्रयो॑ नासत्या वहन्तु ।
प्र वां॒ रथो॒ मनो॑जवा असर्जी॒षः पृ॒क्ष इ॒षिधो॒ अनु॑ पू॒र्वीः ॥
ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱମାନେ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ବେଗରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ଆଡ଼କୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ମନ ପରି ବେଗବାନ ଆପଣଙ୍କ ରଥ ପୁରାତନ ପୋଷଣକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ ଛଡ଼ାଯାଇଛି।
6.63.8
पु॒रु हि वां॑ पुरुभुजा दे॒ष्णं धे॒नुं न॒ इषं॑ पिन्वत॒मस॑क्राम् ।
स्तुत॑श्च वां माध्वी सुष्टु॒तिश्च॒ रसा॑श्च॒ ये वा॒मनु॑ रा॒तिमग्म॑न् ॥
ହେ ବହୁଭୋଗୀ, ଆପଣ ଦୁଇ ଜଣ ଆମ ପାଇଁ ଦାନୀ ଗାଈ ପରି ଅନ୍ନକୁ ପ୍ରଚୁର ଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ସ୍ତୁତି, ମଧୁର ଉତ୍ତମ ପ୍ରଶଂସା ଓ ରସ ଆପଣଙ୍କ ଦାନକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଆସିଛନ୍ତି।
6.63.9
उ॒त म॑ ऋ॒ज्रे पुर॑यस्य र॒घ्वी सु॑मी॒ळ्हे श॒तं पे॑रु॒के च॑ प॒क्वा ।
शा॒ण्डो दा॑द्धिर॒णिनः॒ स्मद्दि॑ष्टी॒न्दश॑ व॒शासो॑ अभि॒षाच॑ ऋ॒ष्वान् ॥
ଏବଂ ପୁରୟୁଙ୍କର ଯମଜ ଦାତାମାନେ ମୋତେ ସୁମୀଳ୍ହ ସ୍ଥାନରେ ଶହେ, ପକ୍ୱ ଭୋଜନ ପରି ଶହେ ଏବଂ ଧନୀଙ୍କଠାରେ ଦେଇଥିଲେ। ଶାଣ୍ଡ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ସଜ୍ଜିତ, ଲକ୍ଷ୍ୟ ଅଚୁକ ଦୃଷ୍ଟିର ଦଶଟି ବନ୍ଧ୍ୟା ଗାଈ ଏବଂ ଅଭିଷାଚର ବୀର ଅଶ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ।
6.63.10
सं वां॑ श॒ता ना॑सत्या स॒हस्राश्वा॑नां पुरु॒पन्था॑ गि॒रे दा॑त् ।
भ॒रद्वा॑जाय वीर॒ नू गि॒रे दा॑द्ह॒ता रक्षां॑सि पुरुदंससा स्युः ॥
ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ଆପଣ ଦୁଇ ଜଣ ଶହ ଓ ହଜାରେ ଅଶ୍ୱ ଓ ବହୁ ପଥଗାମୀ ରଥ ସହିତ ଗୀତ ପାଇଁ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ହେ ବୀର, ଏବେ ମଧ୍ୟ ଗୀତ ପାଇଁ ଦେଇଛନ୍ତି; ରାକ୍ଷସମାନେ ହତ ହେଉ, ହେ ବହୁଦାନୀ।
6.63.11
आ वां॑ सु॒म्ने वरि॑मन्त्सू॒रिभिः॑ ष्याम् ॥
ଆପଣଙ୍କ ସୁଖରେ ଓ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନରେ, ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ରହିବା।