Ṛgveda · Sūkta 6.67

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

6.67.1

विश्वे॑षां वः स॒तां ज्येष्ठ॑तमा गी॒र्भिर्मि॒त्रावरु॑णा वावृ॒धध्यै॑ ।
सं या र॒श्मेव॑ य॒मतु॒र्यमि॑ष्ठा॒ द्वा जनाँ॒ अस॑मा बा॒हुभिः॒ स्वैः ॥

Unter allen wahren Wesen der Welt seid ihr beide die vortrefflichsten, Mitra und Varuṇa; mit Liedern rufe ich euch zum Wachsen an. Wie ein Zügel seid ihr beide am stärksten lenkend; mit euren eigenen Armen haltet ihr die beiden Völker auf unvergleichliche Weise.

6.67.2

इ॒यं मद्वां॒ प्र स्तृ॑णीते मनी॒षोप॑ प्रि॒या नम॑सा ब॒र्हिरच्छ॑ ।
य॒न्तं नो॑ मित्रावरुणा॒वधृ॑ष्टं छ॒र्दिर्यद्वां॑ वरू॒थ्यं॑ सुदानू ॥

Dieses mein Gebet breite ich für euch beide aus, mit lieber Verehrung zum heiligen Gras. Kommt zu uns, Mitra und Varuṇa, mit unangreifbarem Schutz; o freigebige Geber, dies ist euer schützende Zuflucht.

6.67.3

आ या॑तं मित्रावरुणा सुश॒स्ति उप॑ प्रि॒या नम॑सा हू॒यमा॑ना ।
सं याव॑प्न॒स्थो अ॒पसे॑व॒ जना॑ञ्श्रुधीय॒तश्चि॑द्यतथो महि॒त्वा ॥

Kommt hierher, Mitra und Varuṇa, mit guten Lobpreisungen, angerufen mit lieber Verehrung. Ihr beide, im Wasser stehend, wie Männer der Tat, führt wahrlich die Hörenden durch eure Größe.

6.67.4

अश्वा॒ न या वा॒जिना॑ पू॒तब॑न्धू ऋ॒ता यद्गर्भ॒मदि॑ति॒र्भर॑ध्यै ।
प्र या महि॑ म॒हान्ता॒ जाय॑माना घो॒रा मर्ता॑य रि॒पवे॒ नि दी॑धः ॥

Wie zwei Rosse, stark und ihre Bande läuternd, wenn in Wahrheit Aditi sich erhebt, den Keim zu tragen, so stellt ihr beide, groß und mächtig geboren, furchtbar hinab für den Sterblichen und für den Feind.

6.67.5

विश्वे॒ यद्वां॑ मं॒हना॒ मन्द॑मानाः क्ष॒त्रं दे॒वासो॒ अद॑धुः स॒जोषाः॑ ।
परि॒ यद्भू॒थो रोद॑सी चिदु॒र्वी सन्ति॒ स्पशो॒ अद॑ब्धासो॒ अमू॑राः ॥

Als alle Götter, erfreut über euer belebendes Lob, in Eintracht euch die Herrschaft verliehen; als ihr beide sogar den weiten Himmel und die Erde umfasstet, da sind unversehrte, unbewegliche Sphären der Berührung.

6.67.6

ता हि क्ष॒त्रं धा॒रये॑थे॒ अनु॒ द्यून्दृं॒हेथे॒ सानु॑मुप॒मादि॑व॒ द्योः ।
दृ॒ळ्हो नक्ष॑त्र उ॒त वि॒श्वदे॑वो॒ भूमि॒माता॒न्द्यां धा॒सिना॒योः ॥

Diese beiden halten wahrlich Tag für Tag die Herrschaft, fest stehend wie vom Gipfel des Himmels. Der Stern ist fest, und so sind auch die Allgötter; durch euren Halt ist die Erde ausgebreitet, und durch den Halt des Trägers ist der Himmel ausgebreitet.

6.67.7

ता वि॒ग्रं धै॑थे ज॒ठरं॑ पृ॒णध्यै॒ आ यत्सद्म॒ सभृ॑तयः पृ॒णन्ति॑ ।
न मृ॑ष्यन्ते युव॒तयोऽवा॑ता॒ वि यत्पयो॑ विश्वजिन्वा॒ भर॑न्ते ॥

Die beiden halten den Donnerkeil, um den Bauch zu füllen; wenn die Sabhṛti-Spender ihre Wohnstätte füllen, werden die jungen Frauen nicht befleckt; wenn sie die Milch getrennt bringen, o Bezwinger aller!

6.67.8

ता जि॒ह्वया॒ सद॒मेदं सु॑मे॒धा आ यद्वां॑ स॒त्यो अ॑र॒तिर्ऋ॒ते भूत् ।
तद्वां॑ महि॒त्वं घृ॑तान्नावस्तु यु॒वं दा॒शुषे॒ वि च॑यिष्ट॒मंहः॑ ॥

Ihr beiden, mit der Zunge, stets hier, dies mit weisem Sinn; wenn für euch beide die der Wahrheit widersprechende Geiz im kosmischen Gesetz nicht entsteht, möge eure Größe reich an Ghee und Speise sein; mögt ihr beide die Sünde vom Verehrer entfernen.