ऋग्वेद · सूक्त 7.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.19.1
यस्ति॒ग्मशृ॑ङ्गो वृष॒भो न भी॒म एकः॑ कृ॒ष्टीश्च्या॒वय॑ति॒ प्र विश्वाः॑ ।
यः शश्व॑तो॒ अदा॑शुषो॒ गय॑स्य प्रय॒न्तासि॒ सुष्वि॑तराय॒ वेदः॑ ॥
तीक्ष्ण शिंगांच्या वळूसारखा भयंकर होऊन, एकटाच तू सर्व जनांना कंपित करतोस; जो शाश्वत अदाता माणूस आहे त्याचे धन तू रोखतोस आणि उत्तम दात्यासाठी ते उघडतोस.
7.19.2
त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र॒ कुत्स॑मावः॒ शुश्रू॑षमाणस्त॒न्वा॑ सम॒र्ये ।
दासं॒ यच्छुष्णं॒ कुय॑वं॒ न्य॑स्मै॒ अर॑न्धय आर्जुने॒याय॒ शिक्ष॑न् ॥
हे इंद्रा, युद्धात शरीराने ऐकत असताना तू कुत्साचे रक्षण केलेस; दास शुष्ण आणि कुयव यांना जेव्हा तू खाली पाडलेस, तेव्हा आर्जुनेयाला मदत करण्याच्या इच्छेने तू ते केलेस.
7.19.3
त्वं धृ॑ष्णो धृष॒ता वी॒तह॑व्यं॒ प्रावो॒ विश्वा॑भिरू॒तिभिः॑ सु॒दास॑म् ।
प्र पौरु॑कुत्सिं त्र॒सद॑स्युमावः॒ क्षेत्र॑साता वृत्र॒हत्ये॑षु पू॒रुम् ॥
हे धृष्ण इंद्रा, तू आपल्या दृढतेने वीतहव्याचे आणि सर्व संरक्षणांसह सुदासाचे रक्षण केलेस; पौरुकुत्सी आणि त्रसदस्यू यांचे तू रक्षण केलेस; क्षेत्र जिंकण्यासाठी वृत्रवधाच्या युद्धांत पूरूचेही तू रक्षण केलेस.
7.19.4
त्वं नृभि॑र्नृमणो दे॒ववी॑तौ॒ भूरी॑णि वृ॒त्रा ह॑र्यश्व हंसि ।
त्वं नि दस्युं॒ चुमु॑रिं॒ धुनिं॒ चास्वा॑पयो द॒भीत॑ये सु॒हन्तु॑ ॥
हे नृमणा, देवांच्या कृपेने मानवांसह तू अनेक वृत्रांना मारतोस; हे हरि-अश्वा, दस्यू चुमुरी आणि धुनी यांना तू खाली पाडून झोपवलेस, भयभीतासाठी; ते दोघेही चांगले मारले जावोत.
7.19.5
तव॑ च्यौ॒त्नानि॑ वज्रहस्त॒ तानि॒ नव॒ यत्पुरो॑ नव॒तिं च॑ स॒द्यः ।
नि॒वेश॑ने शतत॒मावि॑वेषी॒रह॑ञ्च वृ॒त्रं नमु॑चिमु॒ताह॑न् ॥
हे वज्रहस्ता, तुझी कृत्ये हीच — तू एकाच वेळी नव्वद आणि नऊ किल्ले उद्ध्वस्त केलेस; शतपट बलाने युद्धस्थानी प्रवेश केलास; वृत्राला आणि नमुचीला मारलेस, आणि त्यालाही मारलेस.
7.19.6
सना॒ ता त॑ इन्द्र॒ भोज॑नानि रा॒तह॑व्याय दा॒शुषे॑ सु॒दासे॑ ।
वृष्णे॑ ते॒ हरी॒ वृष॑णा युनज्मि॒ व्यन्तु॒ ब्रह्मा॑णि पुरुशाक॒ वाज॑म् ॥
हे इंद्रा, तुझी ती जुनी भोजने दात्यासाठी, सुदासासाठी आहेत. तुझ्यासाठी मी हे दोन वळू, हरि-अश्व, जोडतो. हे अनेक यज्ञांच्या स्वामी, माझी स्तुती बल वाटो.
7.19.7
मा ते॑ अ॒स्यां स॑हसाव॒न्परि॑ष्टाव॒घाय॑ भूम हरिवः परा॒दै ।
त्राय॑स्व नोऽवृ॒केभि॒र्वरू॑थै॒स्तव॑ प्रि॒यासः॑ सू॒रिषु॑ स्याम ॥
हे पराक्रमी, हे हरिवान, या संकटात आम्ही पापासाठी किंवा त्यागासाठी तुझ्याकडून होऊ नये. लांडग्यांविरहित संरक्षणांनी आमचे रक्षण कर; तुझे प्रिय होऊन आम्ही प्रेरकांमध्ये असावे.
7.19.8
प्रि॒यास॒ इत्ते॑ मघवन्न॒भिष्टौ॒ नरो॑ मदेम शर॒णे सखा॑यः ।
नि तु॒र्वशं॒ नि याद्वं॑ शिशीहि अतिथि॒ग्वाय॒ शंस्यं॑ करि॒ष्यन् ॥
हे दात्या, तुझ्या आवाहनात तुझे प्रिय मानव, आश्रयात मित्र होऊन, आम्ही आनंदित व्हावे. तुर्वशाला दाबून टाक, यदुलाही दाबून टाक; अतिथिग्वासाठी प्रशंसनीय कर्म करून त्यांना शांत कर.
7.19.9
स॒द्यश्चि॒न्नु ते॑ मघवन्न॒भिष्टौ॒ नरः॑ शंसन्त्युक्थ॒शास॑ उ॒क्था ।
ये ते॒ हवे॑भि॒र्वि प॒णीँरदा॑शन्न॒स्मान्वृ॑णीष्व॒ युज्या॑य॒ तस्मै॑ ॥
लगेच, हे दात्या, तुझ्या आवाहनात मानव खरोखर तुझी स्तुती करतात; स्तोत्रगायक स्तोत्रांनी. तुझ्या आवाहनांनी पणींना वेगळे करणाऱ्यांनी आम्हाला विभागले; जोडण्यासाठी आम्हाला निवड, त्याच्यासाठी.
7.19.10
ए॒ते स्तोमा॑ न॒रां नृ॑तम॒ तुभ्य॑मस्म॒द्र्य॑ञ्चो॒ दद॑तो म॒घानि॑ ।
तेषा॑मिन्द्र वृत्र॒हत्ये॑ शि॒वो भूः॒ सखा॑ च॒ शूरो॑ऽवि॒ता च॑ नृ॒णाम् ॥
ही स्तोत्रे मानवांची आहेत, हे अत्यंत पराक्रमी, तुझ्यासाठी; आमच्याकडे वळून दान देणारी. त्यांच्यासाठी, हे इंद्रा, वृत्रवधात कल्याणकारी हो; मित्र, शूर आणि मानवांचा रक्षक हो.
7.19.11
नू इ॑न्द्र शूर॒ स्तव॑मान ऊ॒ती ब्रह्म॑जूतस्त॒न्वा॑ वावृधस्व ।
उप॑ नो॒ वाजा॑न्मिमी॒ह्युप॒ स्तीन्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
आता, हे इंद्रा, हे शूरा, तुझी स्तुती करीत, संरक्षणाने प्रेरित होऊन, मंत्राने हलवला जाऊन तुझ्या देहाने वाढ. आम्हाला धन दे, स्तोत्रांना बळ दे; कल्याणासह आम्हाला सदैव राख.